Przydatność analizy pracy w procesach rekrutacji i selekcji

5/5 - (3 votes)

Wstęp

Niniejsza praca poświęcona jest problematyce analizy pracy w kontekście jej przydatności w procesach rekrutacji i selekcji.

„Podstawowe pytania, na jakie musi sobie odpowiedzieć pracownik działu personalnego odpowiedzialny za proces przyjmowania do pracy, dotyczy tego, kto naprawdę jest

w firmie potrzebny i w jaki sposób go znaleźć.”[1] Innymi słowy, musi on przeprowadzić dogłębną analizę stanowiska pracy i dopiero na jej podstawie rozpocząć proces rekrutacji i selekcji.

Analiza stanowiska pracy to proces pracochłonny, „na dłuższą metę przynosi jednak wymierne korzyści tak firmom, jak i pracownikom, chroniąc jednych i drugich przed popełnieniem kosztownych pomyłek.”[2]

Celem niniejszej pracy jest próba przedstawienia procesu analizy i rekrutacji jako skutecznych narzędzi zarządzania zasobami ludzkimi.

Aby osiągnąć ten cel, obydwa procesy opisałam pod względem teoretycznym w rozdziale pierwszym, natomiast w rozdziale drugim, przedstawiłam praktyczne zastosowanie analizy pracy do celów rekrutacji na przykładzie dwu stanowisk pracy, które funkcjonują w prawdziwej organizacji, a mianowicie w Rejonowym Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji Chorzów.

Praca kończy się wnioskami, wynikającymi z własnych badań , które miały wykazać przydatność zawartych w niniejszym opracowaniu treści, w procesach analizy, rekrutacji i selekcji.

Cel badań własnych

Celem badań własnych była analiza pracy na stanowisku nierobotniczym: „Kierownik Sieci Wod-Kan i Remontów” i robotniczym: „Kierowca samochodu osobowego i osobowo-dostawczego”.

Rezultatem analizy jest opis pracy tych stanowisk zgodnie z przyjętą systematyką (aneks nr 1) , który będzie podstawą wartościowania cech, umiejętności i predyspozycji niezbędnych do wykonywania pracy na tych stanowiskach; jak również pozwoli opracować profil wymagań dla kandydatów na te stanowiska.

Jako metodę badań zastosowałam obserwację i wywiad.

Wnioski końcowe

„Przemiany gospodarcze, przy postępującej jednocześnie globalizacji gospodarki, wymagają od uczestników tych procesów ciągłej adaptacji. Czynnikiem o podstawowym znaczeniu, od którego w coraz większej mierze zależą sukcesy organizacji w zmieniającym się otoczeniu, staje się potencjał ludzki. Po okresie zachwytu możliwościami coraz bardziej wyrafinowanych rozwiązań technologicznych dla uczestników organizacji

w krajach rozwiniętych stało się jasne, że posiadanie doskonałego produktu nie gwarantuje automatycznie powodzenia na rynku. Aby więc sprostować wyzwaniom przyszłości, konieczne staje się możliwie najpełniejsze wykorzystanie kwalifikacji, wiedzy i umiejętności zasobów ludzkich jako najcenniejsze kapitału każdej organizacji. […]

Stąd też dla kierowników (kadry zarządzającej) priorytetowymi zadaniami staje się: pozyskanie i utrzymanie w firmie najbardziej wartościowych pracowników”[1]

Celem mojej pracy było jednoznaczne wskazanie, że starania zmierzające do zatrudnienia najlepszych nie przyniosą efektu bez rzetelnej analizy pracy, określającej zapotrzebowanie organizacji na pracownika o określonych cechach i umiejętnościach. Dopiero na podstawie tej analizy, można rozpocząć wróżący powodzenie proces rekrutacji i selekcji.


[1] M. Kossowska: ”Ocena i rozwój umiejętności pracowniczych”. AKADE. Kraków 2001.s.27

[2] M. Kossowska: ”Ocena i rozwój umiejętności pracowniczych”. AKADE. Kraków 2001.s.27

[3] Z. Janowska:” Zarządzanie zasobami ludzkimi”. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne. Warszawa 2002. s. 9

Prezentacja wyników przeprowadzonej analizy pracy

5/5 - (3 votes)

kontynuacja pracy mgr z marca – Pojęcie i cele analizy pracy

  1. Opis pracy na stanowisku nierobotniczym : „Kierownik Sieci Wod – Kan i Remontów”

Kierownik Sieci Wod- Kan i Remontów.

  1. Miejsce w „Klasyfikacji Zawodów i Specjalności” Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej oraz GUS.

„Grupa Wielka 1” : PARLAMENTARZYŚCI, WYŻSI URZĘDNICY I KIEROWNICY.

„Grupa Duża 12”: Kierownicy wielkich organizacji

„Grupa Średnia 122” : Kierownicy wewnętrznych jednostek organizacyjnych działalności podstawowej.

„Grupa Elementarna 12201” : Kierownicy wewnętrznych jednostek organizacyjnych działalności podstawowej.

„Specjalność 1220105”: Kierownik wewnętrznej jednostki podstawowej w organizacji gospodarki komunalnej.

Kod: 1220105

  1. Miejsce w wykazie A stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze ( DZ.U. nr 8 poz. 43 )

Nie dotyczy.

  1. Opis środowiska pracy i występujących uciążliwości.

– praca w pomieszczeniach lub na otwartej przestrzeni, w czasie pracy na otwartej przestrzeni: ruch uliczny, hałas, zmienne warunki atmosferyczne,

– praca w systemie jednej zmiany, w razie awarii również w porze nocnej.

  1. Opis zadań, czynności i odpowiedzialności.

Wykonuje następujące zadania i czynności:

  • Nadzoruje prace eksploatacyjne na sieci wod-kan na terenie Chorzowa.
  • Organizuje prace poszczególnych brygad eksploatacyjnych sieci wod-kan.
  • Bierze udział w radach technicznych przedsiębiorstwa.
  • Bierze udział w wizjach lokalnych związanych z siecią wod-kan.
  • Prowadzi kontrole urządzeń wod-kan i odpowiada za ich prawidłowe działanie.
  • Typuje do kapitalnych remontów i wymiany w ramach inwestycji sieć wraz z obiektami towarzyszącymi.
  • Prowadzi korespondencję.
  • Dokonuje komisyjnego odbioru sieci po remoncie kapitalnym i działaniach inwestycyjnych.
  • Rozpatruje skargi i zażalenia dot. zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków.
  • Współpracuje z działami: z Działem Eksploatacji Wodomierzy i Kontroli Zużycia Wody , z Działem Sprzedaży i Rozliczeń z Odbiorcami w zakresie zmian dot. sieci oraz z Działem Technicznym w zakresie przygotowania uzgodnień.
  • Opracowuje harmonogramy pogotowia technicznego.
  • Odpowiada za prawidłowe wykorzystanie sprzętu i taboru samochodowego przydzielonego do Działu Eksploatacji Sieci wod-kan.
  • Przyjmuje i rejestruje sieć znajdującą się w eksploatacji przedsiębiorstwa.
  • Kontroluje straty wody w sieci i odpowiada za ich utrzymanie w granicach planu.
  • Prowadzi prace eksploatacyjne na sieci wod-kan.
  • Nadzoruje dyscyplinę pracy podległych pracowników.
  1. Opis predyspozycji psychofizycznych oraz optymalnych umiejętności.
  • Kierowanie licznymi zespołami pracowników wymaga silnej i przywódczej osobowości.
  • Odporność na stres oraz opanowanie pozwalają na sprawne działania w warunkach awarii.
  • Kontakt z petentami wymaga kultury osobistej oraz komunikatywności.
  • Nadzorowanie robót wykonywanych dla RPWiK przez podmioty zewnętrzne wymaga konsekwencji wobec zleceniobiorców.
  • Ze względu na fakt prowadzenia kilku robót równocześnie konieczne są zdolności organizacyjne oraz podzielność uwagi.
  • Ciągłe procesy decyzyjne związane z nadzorem robót oraz pracowników wymagają wzmożonej koncentracji uwagi
  • Bardzo dobra pamięć przestrzenna, ze względu na brak należytej dokumentacji technicznej.
  • Zdolność orientacji w terenie, ze względu na konieczność biegłej znajomości topografii miasta

6. Kwalifikacje zawodowe.

–           wykształcenie wyższe techniczne, preferowany kierunek: inżynieria sanitarna.

–           7 lat stażu pracy, w tym co najmniej 2 lata na stanowisku kierowniczym.

a1) Wartościowanie cech niezbędnych do wykonywania pracy na stanowisku „Kierownik Sieci Wod-Kan i Remontów”

Wartościowanie odbywa się w skali od 1-10 punktów. Im większa ilość punktów zostanie przypisana danej cesze, tym jest ona bardziej pożądana.

Cecha, umiejętność lub predyspozycja. Ilość punktów
Kierowanie licznymi zespołami pracowników 10
Odporność na stres 8
Kultura osobista 8
Komunikatywność 9
Konsekwencja 5
Zdolności organizacyjne 10
Podzielność uwagi 7
Koncentracja uwagi 7
Pamięć przestrzenna 6
Orientacja w terenie 9

a2) Konstrukcja profilu wymagań do celów rekrutacji i selekcji.

b) Opis pracy na stanowisku robotniczym : „Kierowca samochodu osobowego i osobowo-dostawczego”.

  1. 1. Miejsce w „Klasyfikacji Zawodów i Specjalności” Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej oraz GUS.

„Grupa Wielka 8”: OPERATORZY MASZYN I URZĄDZEŃ WYDOBYWCZYCH I PRZETWÓRCZYCH

„Grupa Duża 83”: Kierowcy i operatorzy pojazdów i maszyn samojezdnych

„Grupa Średnia 832” : Kierowcy pojazdów silnikowych

„Grupa Elementarna 83201”: Kierowcy samochodów osobowych

„Specjalność 8320101”: Kierowca samochodu osobowego

Kod: 8320101

  1. Miejsce w wykazie A stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze ( Dz.U. nr 8 poz. 43 )

Nie dotyczy.

  1. Opis środowiska pracy i występujących uciążliwości.
  • Praca w systemie trzech zmian ( również w porze nocnej ), zakłócenie rytmu dobowego.
  • Praca w ruchu ulicznym
  • Hałas
  • Narażenie na stres
  • Ciągła wzmożona koncentracja uwagi
  • Ruchy monotypowe
  1. Opis zadań, czynności i odpowiedzialności.

Zadania kierowcy samochodu osobowego i osobowo-dostawczego:

  • Prowadzi samochody osobowe o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony z zachowaniem zasad ruchu drogowego
  • Przeprowadza tzw. „obsługę codzienną”, czyli sprawdza stan techniczny pojazdu, a w szczególności: prawidłowość działania sygnału dźwiękowego, kierunkowskazów, oświetlenia zewnętrznego i wewnętrznego, hamulców, stanu ogumienia, sprawdza poziom paliwa i oleju, stan plomb zabezpieczających licznik.
  • Wykonuje czynności kontrolno-obsługowe zgodnie z instrukcją obsługi użytkowanego pojazdu
  • Wykonuje proste prace konserwacyjne, myje i czyści pojazd, dba o jego estetyczny wygląd
  • Usuwa usterki pojazdu powstałe podczas jazdy, np. wymienia uszkodzone koło, zerwany pasek klinowy, przepaloną żarówkę itp.
  • Zabezpiecza pojazd przed kradzieżą, uruchomieniem i użytkowaniem przez osoby nieupoważnione
  • Wykonuje czynności załadunkowe i wyładunkowe
  • W samochodzie osobowo-dostawczym dodatkowo sprawdza rozmieszczenie i zamocowanie ładunku na skrzyni ładunkowej
  1. Opis predyspozycji psychofizycznych oraz optymalnych umiejętności.
  • Prowadzenie pojazdu w ruchu ulicznym wymaga:

-ostrości wzroku i słuchu,

-zrównoważenia psychicznego,

-wysokiej koncentracji uwagi,

-refleksu,

-rozwagi,

-ostrożności,

-podzielności uwagi,

-przezorności,

-poczucia odpowiedzialności.

  • Dbanie o powierzony pojazd wymaga cechy schludności.
  1. Kwalifikacje zawodowe.

Optymalne wykształcenia na stanowisku kierowcy: wykształcenie zawodowe lub średnie o kierunku mechanika samochodowego.

  1. Uwagi.

Do wykonywania pracy kierowcy konieczne są uprawnienia do kierowania pojazdem, o których mowa w Ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 1997 r. Nr 98 poz. 602 z poźn. zm.) oraz w wydanym z jej upoważnienia Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 kwietnia 2000 r. w sprawie badań psychologicznych kierujących pojazdami oraz kandydatów na instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. 2000 r. Nr 36 poz. 416 ).

b1) Wartościowanie cech niezbędnych do wykonywania pracy na stanowisku „Kierowcy samochodu osobowego i osobowo – dostawczego”.

Wartościowanie odbywa się w skali od 1-10 punktów. Im większa ilość punktów zostanie przypisana danej cesze, tym jest ona bardziej pożądana.

Cecha, umiejętność lub predyspozycja. Ilość punktów
Ostrość wzroku i słuchu 10
 Równowaga psychiczna 7
Koncentracja uwagi 9
Refleks 8
Rozwaga 6
Ostrożność 8
Podzielność uwagi 9
Przezorność 5
Odpowiedzialność 4
Schludność 2

b2) Konstrukcja profilu wymagań do celów rekrutacji i selekcji.

Pojęcie i cele analizy pracy

5/5 - (4 votes)

„Proces analizy ma na celu określenie, co składa się na pracę na stanowisku, które jest aktualnie wolne.[…] Analiza pracy ma zazwyczaj miejsce wówczas, gdy zostanie zwolnione jakieś stanowisko, jednak wraz z budowaniem większej elastyczności organizacji, może stanowić proces ciągły polegający na takim uaktualnianiu danych, które będzie wzmacniać zdolność przystosowania się organizacji do otoczenia. Analiza pracy dostarcza podstawowej informacji, która będzie następnie zastosowana przy formułowaniu opisu pracy i jej specyfikacji, tj. informacji dotyczącej przeprowadzonych zadań oraz umiejętności i cech potrzebnych do wykonywania danej pracy z powodzeniem.”[1]

„Analiza pracy nie może być tylko przeglądem zatrudnienia pod kątem realizowanych obowiązków i ponoszonej odpowiedzialności. Powinna informować o stopniu wykorzystania kwalifikacji i umiejętności pracowniczych niezbędnych do realizacji analizowanych zadań. Tak rozumiana analiza uświadamia kierownictwu firmy fakt właściwego lub niewłaściwego wykorzystania pracowników, wskazując na potrzebę racjonalizacji działań. Podejmując decyzję o prowadzeniu analizy pracy, należy pamiętać o wcześniejszym poinformowaniu zainteresowanych. Konieczne jest wskazanie przyczyn prowadzenia analizy, jej obszarów, metod, a także efektów z niej wynikających. ”[2]

„Na podstawie analizy i oceny zasobów ludzkich dokonywanej pod kątem projektowanej lub realizowanej strategii firmy podejmuje się decyzje o utrzymaniu określonej grupy pracowników, w stosunku do których uznano, że ich dotychczasowe kwalifikacje, doświadczenie i umiejętności są w dalszym ciągu dla organizacji przydatne. Oczywiste jest jednak, że dla tej grupy należy zaprojektować program szkoleń, przygotowujących pracowników do ewentualnej zmiany ról czy stanowisk pracy.

Tak więc, analiza pracy służy nie tylko do sporządzania planów w sferze zatrudnienia, ale także do wielu innych celów wynikających z realizacji polityki personalnej. Wśród nich należy wymienić możliwość dokonywania na jej podstawie oceny pracy. Z kolei ocena pracy stanowi podłoże wyceny wartości pracy i tworzenia systemów wynagrodzeń. Ponadto dzięki ocenie pracy mogą powstać projekty szkoleń pracowniczych i ścieżek karier zawodowych. Analiza pracy staje się niezwykle użyteczna, kiedy w obliczu projektowanej strategii można stworzyć na jej podstawie nowy rodzaj zadań lub też eliminować istniejący.”[3]


[1] E. Mc Kenna, N. Beech: „Zarządzanie zasobami ludzkimi”. Gebethner & Ska. Warszawa 1997. s.120,121

[2] Z. Janowska:” Zarządzanie zasobami ludzkimi”. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne. Warszawa 2002. s. 62

[3] Z. Janowska:” Zarządzanie zasobami ludzkimi”. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne. Warszawa 2002. s. 64-65.

Formacje cenowe – analiza techniczna

5/5 - (2 votes)

Analiza techniczna informacje pomocne inwestorom czerpie również z analizy trendów i formacji cenowych obecnych na wykresach kursowych akcji. Formacje obecne na wykresach stanowią jeden z najbardziej rozbudowanych działów tej formy wyceny spółek. W założeniu zwolenników tej techniki, kształtowanie się przyszłych cen akcji oraz tendencji w trendach rynkowych można przewidzieć na podstawie danych historycznych. Formacje cenowe mówią o pewnych powtarzających się schematach, które zachodzą na rynku akcji i które można odnieść do przyszłych wydarzeń. Formacje cenowe można podzielić na trzy zasadnicze rodzaje[1]:

  • formacje zapowiadające odwrócenie się trendu,
  • formacje sygnalizujące kontynuację trendu,
  • formacje uniwersalne, czyli takie które spełniają oba warunki.

Głowa i ramiona – ten rodzaj formacji występuje najczęściej na szczytach trendów wzrostowych i jest informacją, że rynek jest coraz słabszy, toteż należy liczyć się ze spadkami. Tą sytuację zwykle potwierdza wolumen obrotów. Głowa identyfikuje się ze szczytem cenowym a ramiona to dwa niżej usytuowane wierzchołki po obu stronach wykresu. Obecna jest również linia szyi – jej wygląd jest dowolny: może być linią płaską, skierowaną w górę, lub dół. Szyja łączy dna spadków, które mają swój początek przy lewym ramieniu a kończy się na prawym ramieniu. Kąt nachylenia linii szyi mówi nam o sile z jaką na rynek wkracza jego podażowa strona – niedźwiedzie. Kiedy linia szyi ma charakter zniżkujący zapowiada, że bieżący trend wzrostowy jest wyczerpany i w niedługim okresie nastąpi jego odwrócenie.

Wykres 7. Formacje cenowe – formacja głowa i ramiona.

Nieodzownym czynnikiem towarzyszącym formacji „głowa i ramiona” jest specyficzny układ wolumenu obrotów. Głowa kształtuje się na niższym poziomie obrotów niż lewe ramię. Prawe ramię charakteryzuje się najniższym poziomem obrotów, co świadczy o powolnym wyczerpywaniu się kapitału inwestycyjnego. Analizując już w pełni ukształtowaną formację „głowa i ramiona” można z dużym prawdopodobieństwem określić zasięg przyszłych spadków. Aby to zrobić należy odmierzyć odległość w pionie od szczytu głowy do linii szyi. Następnie przeprowadzić linię równoległą do osi rzędnych, przechodzącą przez wyznaczony punkt. Tym sposobem otrzymujemy maksymalny poziom na jakim powinny zakończyć się spadki.

Odwrócona głowa i ramiona – jest to formacja sygnalizująca odwrócenie trendu. Ma zastosowanie przy trendach spadkowych. Daje sygnał o zakończeniu spadków i możliwym początku trendu wzrostowego. Formacja ta jest lustrzanym odbiciem formacji „głowa i ramiona” występującej podczas trendów wzrostowych. W grze należy stosować analogiczne zasady jak przy formacji poprzedniej.

Wykres 8. Formacje cenowe –formacja odwrócona głowa i ramiona.

Ukształtowanie się tej formacji wskazuje na wzrost kursu. Składa się z trzech dołków, środkowy z nich powinien znajdować się najniżej. Przy prawym ramieniu obserwuje się często relatywnie niski wolumen obrotu, który gwałtownie wzrasta po przebiciu linii szyi.

Formacja czworokąta – czworokąt jest formacją składającą się z dwóch równoległych linii wyznaczonych podobnie jak przy trendzie horyzontalnym, przez co najmniej dwa punkty strefy konsolidacji (dwa wierzchołki zwyżek i dwa punkty zniżek cenowych – dwa dołki.

Wykres 9. Formacje cenowe – formacja czworokąta.

Górna linia reprezentuje opór czyli miejsce gdzie strona popytowa traci środki oraz przekonanie do dalszego utrzymania wzrostów. Natomiast dolna jest sygnałem, że rynek jest wyprzedany i prawdopodobne jest wybicie w górę. Jak każda formacja cenowa również czworokąty są współzależne od wolumenu obrotów. Jeżeli wolumen rośnie przy zbliżaniu się cen do linii oporu i linia ta zostaje przełamana, możliwe jest znaczne wybicie w górę. Gdy wolumen maleje a spadki są kontynuowane do dolnej linii i zostaje ona przełamana jest to sygnał, że rynek jest słaby i istnieje prawdopodobieństwo dalszego „osuwania” się cen.

Bardzo ważne jest jaką wielkość generuje wolumen podczas przekraczania obu linii. Jeżeli jest on równy od 30% do 50% średniej wolumenu z pięciu ostatnich sesji jest to pozytywny sygnał, obarczony dużym prawdopodobieństwem realizacji. Natomiast kiedy przy przełamywaniu linii oporu wolumen jest niższy od średniej z pięciu ostatnich sesji jest to sygnał, który można uznać za fałszywy.

Dużą rolę odgrywają również ramy czasowe, które mają swoisty wpływ na późniejsze losy trendu. Gdy formacja czworokąta kształtuje się w dłuższym okresie czasu, to zwykle wybicie w górę lub w dół ma większy zasięg. 

Formacje trójkątów – do formacji uniwersalnych zalicza się formację trójkąta. Może ona sygnalizować odwrócenie trendu lub jego kontynuację. Trójkąty można podzielić na trzy zasadnicze grupy, w zależności od kąta tworzonego przez ich ramiona.

Tak więc rozróżnia się następujące rodzaje trójkątów:

  • trójkąty symetryczne
  • trójkąty zwyżkujące
  • trójkąty zniżkujące.

Trójkąty symetryczne charakteryzuje to, że górna i dolna linia są nachylone do siebie pod tym samym kątem. Trójkąty symetryczne mówią nam o równowadze jaka istnieje na rynku i z dużym prawdopodobieństwem sygnalizują kontynuacje trendu.

Wykres 10. Formacje cenowe – trójkąt symetryczny.

Trójkąty zniżkujące charakteryzują się poziomą linią graniczną (dolna linia), natomiast ich górna linia jest skierowana w dół. Kąt nachylenia górnej linii mówi o wyczerpującym się kapitale „byków”, a rosnącej przewadze „niedźwiedzi”. Trójkąty zniżkujące zapowiadają zwykle wybicie cen akcji w dół.

Wykres 11. Formacje cenowe – trójkąt zniżkujący.

Trójkąty zwyżkujące składają się z poziomej linii górnej, natomiast dolna skierowana jest w górę. Zwyżkująca dolna linia mówi o zmniejszającym zaangażowaniu niedźwiedzi i rosnącej przewadze byków. Należy więc spodziewać się wzrostów i wybicia cen w górę.

Wykres 12. Formacje cenowe – trójkąt zwyżkujący.

Formacje flag – specyficznym rodzajem czworokątów są flagi. Tworzą je dwie linie równoległe skierowane w dół lub w górę. Istnieje zależność, że wybicia z tej formacji następują zwykle w kierunku przeciwnym do jej kierunku nachylenia.

 

Wykres 13. Formacje cenowe – flaga wznosząca się.

Wykres 14. Formacje cenowe – flagi opadająca.

Podwójne szczyty i dna – formacja podwójnego szczytu jest specyficznym rodzajem formacji cenowej i ma miejsce wtedy, gdy ceny zwyżkują do poziomu na którym ukształtował się poprzedni wierzchołek. Formacja podwójnego dna występuje gdy ceny spadają po raz drugi do poziomu poprzedniego dołka. Do identyfikacji tych formacji pomocne są wskaźniki techniczne.

Wykres 15. Formacje cenowe – podwójny szczyt i podwójne dno.

Tak więc na podstawie powyższych informacji można dojść do wniosku, że analiza techniczna w swoim założeniu określa zasady, za pomocą których można w przybliżeniu wyrazić wszystkie czynniki oddziaływujące na ceny akcji, a zjawiska giełdowe według jej zwolenników wyprzedzają zjawiska ekonomiczne.


[1] J. J. Murphy, Analiza techniczna rynków finansowych, Warszawa 1999, s. 239

Analiza dynamiki i struktury pasywów

5/5 - (2 votes)

Analityczne zestawienie pasywów bilansu wraz z obliczonymi wskaźnikami zawiera tabela nr 9.

Z analizy dynamiki pasywów wynika, że w latach 1998 – 2000 przedsiębiorstwo zanotowało znaczny spadek poziomu kapitałów własnych z 73,5% do 55,8% tj. o 17,7% przy czym strata netto uległa zmniejszeniu o 21,5% , przy równoczesnym spadku zobowiązań długoterminowych z 93,0% do 75,3% tj. o 17,7% oraz rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów z 70,9% do 52,3% tj. o 18,6% . Natomiast zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne wzrosły z 115,8% do 142,1% tj. o 26,3%.

Analiza struktury pasywów wykazuje poważny spadek udziału kapitałów własnych w pasywach ogółem, z 45,6% do 27,8% (tj. o 17,8%) przy czym udział kapitału podstawowego  w pasywach ogółem wzrósł o 1,4%, udział kapitału zapasowego w pasywach ogółem zmalał o 28,9%, udział straty netto w pasywach ogółem zmalał o 9,7%. Udział rezerw w pasywach ogółem nieznacznie wrósł z 1,1% do 1,8% tj. o 0,7% jak również udział zobowiązań krótkoterminowych i funduszy specjalnych z 36,8% do 57,2% tj. o 20,4%.Udział zobowiązań długoterminowych w pasywach ogółem zmalał o 2,6% jak również  udział rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów o 0,8%.

Tabela 9. Bilans analityczny przedsiębiorstwa ZNTK „Mińsk Mazowiecki” S.A za lata 1998-2000 (pasywa)

 

PASYWA

STAN NA 31.12 ODCHYLENIA
1998 1999 2000 1999-1998 2000-1998
A. Kapitały własne 12468801 9142329 6935135 -3294472 -5501666
I. Kapitał podstawowy 3999100 3999100 3999100
II. Kapitał zapasowy 13486313 8437701 5143229 -5048612 -8343084
1. Tworzony ustawowo 13486313 8437701 5143229 -5048612 -8343084
III. Wynik finansowy netto

roku obrotowego

 

-5048613

 

-3294472

 

-2207194

 

-1754141

 

-2841419

1. Zysk netto
2. Strata netto -5048613 -3294472 -2207194 -1754141 -2841419
B. Rezerwy 301215 471680 465930 170465 164715
1. Pozostałe rezerwy 301215 471680 465930 170465 164715
C. Zobowiązania długoterminowe  

4039629

 

3756894

 

3041508

 

-282735

 

-998121

1. Długoterminowe pożyczki, obligacje i inne pap. Wartościowe  

4039629

 

3756894

 

3041508

 

-282735

 

-998121

D. Zobowiązania krótkoterm.

i fundusze specjalne

 

10037954

 

11621488

 

14263868

 

1583534

 

4198914

I. Zobowiązania krótkoterminowe 9612143 11204955 13840133 1592812 4227990
1. Pożyczki, obligacje i papiery wartościowe  

493931

 

536699

 

519695

 

42768

 

25764

2. Kredyty bankowe 1232500 1900000 1232500 190000
2. Zobowiązania z tyt. dostaw i usług  

7479537

 

6922965

 

7759517

 

-556572

 

279980

3. Zobowiązania z tyt. podatków, ceł i ubezpieczeń społ.  

877597

 

1700741

 

2715957

 

82314

 

1838360

4. Zobowiązania z tyt. Wynagrodzeń  

681350

 

425531

 

318599

 

-255819

 

-362751

5. Pozostałe zobowiązania krótkoterminowe  

79729

 

386519

 

626366

 

306790

 

546637

II. Fundusze specjalne 425811 416532 423735 -9279 -2076
E. Rozliczenia międzyokres. i przychody przyszłych okresów  

455832

 

323005

 

238496

 

-132827

 

-217336

1. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów  

453492

 

310132

 

238223

 

-143360

 

-215269

2. Przychody przyszłych okresów 2341 12873 273 10533 -2068
SUMA 27271432 25315394 24944937 -1956036 -2326495
 

PASYWA

DYNAMIKA (w%) STRUKTURA (w %)
1999 2000* 1998 1999 2000
A. Kapitały własne 73,5 55, 8 45,6 36,1 27,8
I. Kapitał podstawowy 14,6 15,8 16,0
II. Kapitał zapasowy 62,5 38,1 49,5 33,3 20,6
1. Tworzony ustawowo 62,5 38,1 49,5 33,3 20,6
III. Wynik finansowy netto

roku obrotowego

 

-65,2

 

-43,7

 

-18,5

 

-13,0

 

-8,8

1. Zysk netto
2. Strata netto -65,2 -43,7 -18,5 -13,0 -8,8
B. Rezerwy 156,6 151,7 1,1 1,9 1,8
1. Pozostałe rezerwy 156,6 151,7 1,1 1,9 1,8
C. Zobowiązania długoterminowe  

93,0

 

75,3

 

14,8

 

14,8

 

12,2

1. Długoterminowe pożyczki, obligacje i inne pap. Wartościowe  

93,0

 

75,3

 

14,8

 

14,8

 

12,2

D. Zobowiązania krótkoterm.

i fundusze specjalne

 

115,8

 

142,1

 

36,8

 

45,9

 

57,2

I. Zobowiązania krótkoterminowe 116,6 144,0 35,3 44,3 55,5
1. Pożyczki, obligacje i papiery wartościowe  

108,6

 

105,2

 

1,8

 

2,1

 

2,1

2. Kredyty bankowe 4,9 7,6
2. Zobowiązania z tyt. dostaw i usług  

92,5

 

103,7

 

27,5

 

27,3

 

31,1

3. Zobowiązania z tyt. podatków, ceł i ubezpieczeń społ.  

193,8

 

247,9

 

3,2

 

6,7

 

10,9

4. Zobowiązania z tyt. Wynagrodzeń  

62,4

 

46,7

 

2,5

 

1,8

 

1,3

5. Pozostałe zobowiązania krótkoterminowe  

484,8

 

785,6

 

0,3

 

1,5

 

2,5

II. Fundusze specjalne 97,8 99,5 1,5 1,6 1,7
E. Rozliczenia międzyokres. i przychody przyszłych okresów  

70,9

 

52,3

 

1,7

 

1,3

 

0,9

1. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów  

68,4

 

52,5

 

1,6

 

1,2

 

0,9

2. Przychody przyszłych okresów 549,9 11,7 0,1 0,1 0
SUMA 92,8 91,5 100,0 100,0 100,0

ŹRÓDŁO: opracowanie własne na podstawie danych przedsiębiorstwa ZNTK „Mińsk Mazowiecki” S.A.

*1998=100%