Charakterystyka firmy ZAK-SYSTEM Sp. z o.o
Historia powstania firmy
Po otrzymaniu w 1980 roku przez założyciela firmy Zbigniewa A. Karkuszewskiego dyplomu magisterskiego z technik graficznych, litografii i sitodruku na Akademii Sztuk Pięknych na bazie sprzętu zgromadzonego po samodzielnej realizacji dyplomu został założony zakład poligraficzny.
Początkowo firma działała w ramach Spółdzielni Rzemieślniczej „Rembertów”, a następnie Spółdzielni wielobranżowej „Reflex” w Warszawie.
W latach 80-tych firma specjalizowała się w produkcji etykiet i opakowań dla przemysłu kosmetycznego i obuwniczego, a także w opisach i zdobieniach przeznaczonych na wyroby gotowe elektroniki użytkowej, galanterii masowej i zabawek z tworzyw sztucznych. Przygotowywano również zestawy piktogramów informacji wizualnej wykorzystywanych m.in. na dworcach PKP, w urzędach pocztowych i w innych instytucjach publicznych. W tym czasie klientami firmy były firmy największe w swoich branżach tzn. na przykład: „Radoskór”, „Respan”, „Aspen” – obuwie; „Inco-Celia”, „Pollena”, „Hanysan”, „Poltrade” – kosmetyki; PKP – informacja wizualna na dworce i do pociągów; ODiTK – Gdańsk – informacja wizualna /piktogramy/ do urzędów pocztowych i przedsiębiorstw; Polkolor-Piaseczno – oznakowania kineskopów.
W roku 1991 firma została wpisana do rejestru handlowego i rozpoczęła swoją działalność pod nazwą ZAK-SYSTEM Sp. z o.o.
W latach 90-tych firma zaczęła się specjalizować się m.in. w nowej dziedzinie druków reklamowych tzw. maxi plakatów samoprzylepnych umieszczanych na środkach transportu masowego, oknach wystawowych i imprezach promocyjnych.
Pierwszą dużą kampanią była zaprojektowana i wykonana przez ZAK-SYSTEM ogólnokrajowa promocja biur ogłoszeń Gazety Wyborczej na większości autobusów w kraju, równocześnie reklama filmów wytwórni Dinseya, Warner Brothers i innych dla I.T.I.
Podczas swojej ponad 20-letniej działalności firma dopracowała się sposobów druku na nowych podłożach i produkcji wyrobów reklamowych opartych na własnych pomysłach i rozwiązaniach technologicznych.
Obecnie głównymi klientami ZAK-SYSTEM Sp. z o.o. są przeważnie firmy z pierwszych 20 miejsc na listach rankingowych w swoich branżach na świecie można do nich zaliczyć, m.in.: Procter&Gamble, Nestle, Star Foods, Unilever, Johnson & Johnson, Heinz, Finlandia Ballanitne’s Group, Henkel, International Paper Klucze.
Od warsztatu do obsługi całej kampanii
W historii ZAK-SYSTEM zwraca uwagę to, że początek zakładu wiązał się z konkretnym warsztatem pracy. Właściciel miał doświadczenie w kilku technikach graficznych i dysponował sprzętem użytym wcześniej przy pracy dyplomowej. To punkt wyjścia odmienny od otwarcia drukarni z katalogiem gotowych produktów. Najpierw istniała umiejętność uzyskania określonego efektu na materiale, a dopiero z czasem pojawiła się możliwość oferowania tego efektu wielu odbiorcom. Historia zakładu pozwala prześledzić, jak zlecenia oparte na podobnych umiejętnościach mogły stopniowo obejmować coraz większy zakres prac.
Na początku klient zlecający wykonanie etykiet miał inne potrzeby niż instytucja zamawiająca oznaczenia do publicznego wnętrza. W pierwszym przypadku liczyła się zgodność grafiki z produktem oraz czytelność niewielkiego nadruku. W drugim znak trzeba było rozpoznać z odpowiedniej odległości, niekiedy w ruchu i bez zatrzymywania się. Te wymagania prowadzą do innych decyzji dotyczących kontrastu, podłoża i wielkości. W obu przypadkach pracownia musiała jednak zamienić projekt graficzny na wyrób, który w kolejnych egzemplarzach zachowywał te same istotne cechy. Ta wspólna część procesu pomaga zrozumieć, dlaczego firma opisana w pracy mogła obsługiwać klientów z różnych branż.
Druk na przedmiocie użytkowym pokazuje, jak blisko siebie leżą projekt i technologia. Oznaczenie na obudowie urządzenia musi zmieścić się między elementami konstrukcji. Użytkownik będzie go szukał w określonym miejscu, niezależnie od tego, czy napis stanowi instrukcję, czy tylko nazwę modelu. Drukarnia musi przy tym przewidzieć powtarzalne ustawienie elementów w serii. Jeden dobrze oznakowany egzemplarz pozwala ocenić projekt, lecz o przydatności rozwiązania przy większym zamówieniu świadczy dopiero to, jak wygląda kolejna partia i jak dużo poprawek wymaga jej przygotowanie.
Zmiana skali i zmiana przedmiotu zamówienia
Przejście od etykiet i piktogramów do wielkoformatowych kampanii można odczytać jako zmianę jednostki pracy. Wcześniej jednostką mógł być nadruk na elemencie albo gotowa tablica. Przy kampanii na autobusach przedmiotem zamówienia staje się zestaw materiałów mających zadziałać w wielu miejscach w jednym okresie. Każdy egzemplarz należy przygotować we właściwym wymiarze, dostarczyć na czas i dopasować do miejsca ekspozycji. Koordynacja zlecenia nabiera przez to większego znaczenia. Nawet poprawnie wydrukowana partia przywieziona po terminie nie spełnia zadania, dla którego ją zamówiono.
Wielkoformatowe materiały reklamowe stawiają też pytania, których przy małym druku łatwo nie dostrzec. Jeśli klient chce pokryć reklamą kilka modeli autobusów, trzeba ustalić, czy jeden projekt da się przenieść na każdy pojazd. Linie drzwi, przetłoczenia i okna mogą wymuszać podział grafiki, a poszczególne części nie zawsze warto drukować w tym samym układzie. Na etapie projektu można przygotować rysunek z miejscami montażu i sprawdzić czytelność całości. Dzięki temu rozmowa o rezultacie odbywa się przed wykonaniem nakładu, gdy nadal można przesunąć napis lub zmienić wielkość elementu.
Znaczenie ma również charakter nośnika. Przy reklamie umieszczonej na pojeździe odbiorca widzi grafikę zazwyczaj przez krótki czas. Jeśli w druku znajdzie się za dużo drobnych informacji, poprawne odwzorowanie projektu nie pomoże w ich odczytaniu. Przy witrynie warunki są inne: przechodzień może podejść, ale przeszkodą bywa odbicie światła albo to, co dzieje się za szybą. Rozpoznanie tych warunków jest przykładem pracy, którą wykonuje się jeszcze przed wyborem materiału. Wiedza o technice druku ma tu wartość dlatego, że pozwala ocenić, jak projekt będzie funkcjonował po zamontowaniu.
Opis dużych kampanii mówi o zdolności zakładu do przejęcia większej części pracy niż samo drukowanie. Klient ma wtedy mniej punktów uzgodnień, ale wykonawca musi rozdzielić pracę na etapy, które można osobno odebrać. Zatwierdzenie projektu, ocena próbki, wydruk kolejnych partii, dostawa i montaż to różne czynności. Przy drobnym zleceniu wystarczy czasami jeden kontakt telefoniczny. Przy projekcie, który ma wystartować równolegle w kilku miastach, wykonawcy potrzebują zgodnej informacji o wersji materiału, miejscu dostawy i osobie akceptującej zmianę. Tak rośnie znaczenie sprawnej organizacji, mimo że końcowym wyrobem nadal jest druk.
Czego można się dowiedzieć z historii zleceń
Wymienieni w pracy odbiorcy reprezentują różne dziedziny. Sam wykaz marek nie mówi, które zamówienia były rentowne ani jak długo trwały relacje handlowe. Daje jednak podstawę do pytania, które elementy oferty klienci kupowali ze względu na szczególne doświadczenie firmy. Jeżeli kilka przedsiębiorstw zamawiało materiały na nietypowych podłożach, można zastanowić się, czy przewagą było opanowanie samej techniki, trafny dobór materiału, czy też szybka organizacja próby. Te przyczyny mogą wystąpić razem, ale z punktu widzenia dalszego rozwoju każdą sprawdza się inaczej.
Warto do takiego odczytania historii dołączyć porównanie dwóch hipotetycznych zleceń. Pierwsze polega na comiesięcznym dostarczaniu etykiet do stałej linii produktów. Wykonawca raz przygotowuje próbkę, później odtwarza ten sam wzór i kontroluje różnice pomiędzy partiami. Drugie polega na przygotowaniu zestawu materiałów na krótką promocję z dokładnie wyznaczoną datą startu. W drugim projekcie powtórzenia dają mniej korzyści, a większe znaczenie mają termin, próba montażu oraz uzgodnienia z osobami nadzorującymi kampanię. Oba zlecenia korzystają z podobnego warsztatu, ale angażują inne zasoby i niosą inne ryzyko dla zamawiającego.
Historia z pracy skłania także do rozróżnienia, czy nowa oferta jest rozwinięciem dawnej umiejętności, czy wymaga nauczenia się odrębnej działalności. Zmiana formatu druku pozwala wykorzystać doświadczenie z doborem podłoża i przygotowaniem grafiki. Jednocześnie duży format zwiększa znaczenie sposobu aplikacji oraz transportu. Jeśli zakład po kilku podobnych projektach potrafi powtarzalnie wyceniać i wykonywać te prace, ma podstawy do traktowania ich jako stałej oferty. Pojedyncze udane zamówienie pokazuje możliwość techniczną; następne dostarczają informacji o tym, czy da się taką usługę świadczyć w sposób przewidywalny.
Najbardziej użytecznym kluczem do tej historii jest więc obserwacja, co w kolejnych okresach robiła sama firma. Z opisu widać ciągłość doświadczenia graficznego oraz poszerzanie zakresu zleceń. Można również zobaczyć, że między małym warsztatem a dużą realizacją istnieją kroki pośrednie: opanowanie nowych materiałów, pozyskiwanie zleceń z kolejnych branż, a wreszcie obsługa prac prowadzonych równolegle. Z tego powodu analiza przedsiębiorstwa zaczyna się tu przed pierwszym zestawieniem finansowym. Dane o sprzedaży pokazują skalę działania, a historia oferty pozwala lepiej zrozumieć, co firma rzeczywiście sprzedawała.