pracemgr – Strona 4 – Pisanie analiz finansowych, analiz ekonomicznych

Analiza – zaliczenie

5/5 - (2 votes)

jak poprawić konkurencyjność firmy
co oznacza wzrost kapitałów własnych w pasywach
co oznacza podział pionowy/poziomy bilansu

Pionowa analiza bilansu polega na badaniu struktury:

majątkowej (aktywa)
kapitałowej (pasywa)
majątkowo – kapitałowej (aktywa – pasywa)

Analiza pionowa bilansu polega na ocenie struktury majątku firmy (analiza aktywów) oraz na ocenie struktury kapitałowej firmy (analiza pasywów). Zmiana sumy bilansowej nie musi powodować zmiany struktury aktywów i pasywów. Brak zmiany struktury bilansu przy wzroście sumy bilansowej jest sytuacją korzystną dla firmy. Stabilna struktura jest atutem firmy. Wzrost udziału majątku trwałego może świadczyć o kłopotach z płynnością lub, że zainwestowano w środki trwałe.

Analiza pozioma bilansu polega na ocenie struktury majątkowo-kapitałowej, tzn. analizujemy relacje pomiędzy poszczególnymi składnikami majątku firmy a finansującymi je kapitałami. Standardowo sprawdza się dwie zasady:
„złotą regułę bilansową” – kapitał własny firmy powinien wystarczyć do sfinansowania całości jej majątku trwałego;
„srebrną regułę bilansową” – kapitał stały firmy powinien wystarczyć do sfinansowania całości jej majątku trwałego i przynajmniej 1/3 majątku obrotowego.

4. obliczyć ROA,ROE, koszt kredytu

Zysk netto x 100

Zyskowność majątku (ROA) = ogólna wartość majątku

zysk netto

Zyskowność kapitałów własnych( ROE) = kapitały własne

na czym polega efekt dźwigni finansowej

Dźwignia finansowa jeżeli całość majątku byłaby pokryta kapitałami własnymi to ich zyskowność (ROE) równała by się zyskowności majątku (ROA)

Część majątku przedsiębiorstwa znajduje zwykle pokrycie w pożyczkach , kredytach lub innych zobowiązaniach. Jeśli przy tym odsetki płacone od obcych kapitałów są niższe od zyskowności majątku przedsiębiorstwo osiąga dodatkowe korzyści, które znajdują odbicie we wzroście zyskowności kapitałów własnych.

Dodatkową korzyść ,jaką przedsiębiorstwo uzyskuje w rezultacie efektywnego wykorzystania obcych kapitałów , można określić mianem dźwigni finansowej. Odzwierciedla ją różnica między wskaźnikiem zyskowności kapitałów własnych i zyskowności całego majątku.(ROE – ROA)

o czym mówią wskaźniki płynności
zadanie , policzyć wskaźniki płynności i zinterpretować

zadanie
z bilansu obliczyć zysk netto , brutto, ROA, ROE, koszt kredytu10. czym różni się wynik finansowy i stan finansowy.

stan finansowy – jest ujęciem statycznym przedmiotu analizy, ustalanym na określony moment (dzień). Obejmuje on stan wyposażenia przedsiębiorstwa w składniki majątku trwałego i obrotowego, środki zaangażowane w inwestycje i wartości niematerialne oraz finansowe pokrycie tych składników z kapitałów własnych lub obcych (zobowiązania)
wynik finansowy – jest ujęciem dynamicznym przedmiotu analizy. Ustala się je za pewien okres jako sumę wyników narastających w ciągu miesiąca, kwartału lub roku. Omawiane wyniki finansowe to zyski lub straty ujęte w wielkościach brutto lub netto. Oddziałują na nie takie czynniki jak przychody ze sprzedaży, koszty własne, rozliczenia w formie podatków, dotacji, dywidend, itp.

kapitał pracujący – co to jest? i jego dynamika

Kapitał obrotowy (pracujący) jest alternatywną do krótkoterminowych zobowiązań przedsiębiorstwa i stanowi tę część kapitału stałego, która finansuje aktywa obrotowe w przedsiębiorstwie zgodnie z formułą, że kapitał obrotowy = kapitał stały – aktywa trwałe.

Kapitał pracujący może być wyznaczony jako aktywa obrotowe – zobowiązania krótkoterminowe.

analiza pozioma/pionowa

Pozioma – porównawcza, horyzontalna

Polega na polega na porównywaniu poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego za dwa lub więcej kolejnych okresów sprawozdawczych; jest to analiza porównawcza danych.

Ma na celu ukazanie zmian (wzrostu lub spadku) wartości badanych pozycji w czasie Zmiany przedstawia się jako :

odchylenia bezwzględne (kwotowe)
odchylenia względne (tempo zmian, wskaźniki dynamiki)

polegającą na określeniu bezpośrednich związków kształtujących się między wskaźnikami ekonomicznymi , pozwala to na ustalenie odchyleń oraz dokonanie na ich podstawie ogólnej oceny

Pionowa struktury danych

Określa, jaką część (wyrażaną w postaci procentu lub ułamka) pewnej zbiorczej wielkości finansowej stanowi dana pozycja sprawozdania finansowego.

polegającą na ustaleniu odpowiednio wyizolowanych czynników , które pociągnęły za sobą określone odchylenia oraz stopnia intensywności ich oddziaływania

13.siły portera

potencjalnych konkurentów
dostawców
odbiorców
produkty zastępcze (substytuty) oraz
rywalizacja pomiędzy istniejącymi konkurentami

14.jak uzyskać przewagę w konkurencji

wady i zalety powiększającego sie kapitału pracującego
Wskaźniki płynności zadanie

W ocenie sytuacji finansowej bardzo istotnym elementem jest analia powiązań zasobów obrotowych ze zobowiązaniami wymagalnymi tj zobowiązaniami krótkoterminowymi (lub szerszym ujęciu wraz z rozliczeniami międzyokresowymi określanymi jako zobowiązania bieżące). Obliczane wskaźniki płynności powinny umożliwić sformułowanie opiniio stopniu wypłacalności przedsiębiorstwa, o jego zdolności doterminowego regulowania bieżących zobowiązań.

Wśród wskaźników płynności wyróżnić można:

wskaźnik bieżącej płynności
wskaźnik szybkiej płynności
wskaźnik wypłacalności środkami pieniężnymi

Wskaźnik bieżącej płynności to podstawowy miernik zdolności przedsiębiorstwa do spłacenia wszystkich jego zobowiązań bieżących przez upłynnienie posiadanych aktywów obrotowych.Obliczamy go jako relację.

Wskaźnik płynności bieżącej = aktywa obrotowe / zobowiązania bieżące

kapitał pracujący zadanie

W analizie płynności bardzo istotny jest kapitał pracujący (w literaturze często spotyka się jego angielską nazwę – working capital). Jest to wielkość majątku obrotowego, która może być angażowana w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Stanowi ona różnicę pomiędzy majątkiem obrotowym firmy a jej bieżącymi zobowiązaniami. Inaczej rzecz ujmując, kapitał pracujący to płynna rezerwa, za pomocą której przedsiębiorstwo może zaspokajać bieżące potrzeby. Kapitał pracujący oblicza się z wzoru:

working capital = majątek obrotowy – zobowiązania bieżące

Interpretacja kapitału pracującego jest dość jednoznaczna: jego wzrost sygnalizuje lepszą pozycję finansową badanego przedsiębiorstwa. Przy czym wielkość tego kapitału powinna być tym wyższa, im mniejsze szanse ma dane przedsiębiorstwo na uzyskanie „od ręki” pożyczki na bieżącą działalność. Stąd też wielkość working capital może być niższa np. w przypadku firm, które uruchomiły programy typu Commercial Papers lub mogą bez problemu uzyskać kredyt.
Ponadto wielkość kapitału pracującego wykorzystuje się w szeregu wskaźników. Jedną z metod pomiaru jest ustalenie proporcji pomiędzy kapitałem pracującym a wartością sprzedaży, obliczaną według wzoru:

A= kapitał pracujący / przychody netto

Wyliczona w ten sposób wartość świadczy o prawidłowości korzystania przez firmę ze swoich płynnych funduszy. Niski poziom wskazuje na dużą zdolność wykorzystywania płynnych aktywów do generowania zysku i odwrotnie.

18.funkcja wewnętrzna w przedsiębiorstwie, kto i po co??

Funkcje wewnętrzne polegają z kolei na organizowaniu całokształtu procesu produkcji w powiązaniu z procesem zaopatrzenia i procesem zbytu.

Wszystkie działania zmierzające do realizacji obydwu funkcji przedsiębiorstwa przy zapewnieniu możliwie optymalnych efektów są nazywane zarządzaniem

metody zróżnicowania zadanie

Formacje cenowe – analiza techniczna

5/5 - (2 votes)

Analiza techniczna informacje pomocne inwestorom czerpie również z analizy trendów i formacji cenowych obecnych na wykresach kursowych akcji. Formacje obecne na wykresach stanowią jeden z najbardziej rozbudowanych działów tej formy wyceny spółek. W założeniu zwolenników tej techniki, kształtowanie się przyszłych cen akcji oraz tendencji w trendach rynkowych można przewidzieć na podstawie danych historycznych. Formacje cenowe mówią o pewnych powtarzających się schematach, które zachodzą na rynku akcji i które można odnieść do przyszłych wydarzeń. Formacje cenowe można podzielić na trzy zasadnicze rodzaje[1]:

formacje zapowiadające odwrócenie się trendu,
formacje sygnalizujące kontynuację trendu,
formacje uniwersalne, czyli takie które spełniają oba warunki.

Głowa i ramiona – ten rodzaj formacji występuje najczęściej na szczytach trendów wzrostowych i jest informacją, że rynek jest coraz słabszy, toteż należy liczyć się ze spadkami. Tą sytuację zwykle potwierdza wolumen obrotów. Głowa identyfikuje się ze szczytem cenowym a ramiona to dwa niżej usytuowane wierzchołki po obu stronach wykresu. Obecna jest również linia szyi – jej wygląd jest dowolny: może być linią płaską, skierowaną w górę, lub dół. Szyja łączy dna spadków, które mają swój początek przy lewym ramieniu a kończy się na prawym ramieniu. Kąt nachylenia linii szyi mówi nam o sile z jaką na rynek wkracza jego podażowa strona – niedźwiedzie. Kiedy linia szyi ma charakter zniżkujący zapowiada, że bieżący trend wzrostowy jest wyczerpany i w niedługim okresie nastąpi jego odwrócenie.

Wykres 7. Formacje cenowe – formacja głowa i ramiona.

Nieodzownym czynnikiem towarzyszącym formacji „głowa i ramiona” jest specyficzny układ wolumenu obrotów. Głowa kształtuje się na niższym poziomie obrotów niż lewe ramię. Prawe ramię charakteryzuje się najniższym poziomem obrotów, co świadczy o powolnym wyczerpywaniu się kapitału inwestycyjnego. Analizując już w pełni ukształtowaną formację „głowa i ramiona” można z dużym prawdopodobieństwem określić zasięg przyszłych spadków. Aby to zrobić należy odmierzyć odległość w pionie od szczytu głowy do linii szyi. Następnie przeprowadzić linię równoległą do osi rzędnych, przechodzącą przez wyznaczony punkt. Tym sposobem otrzymujemy maksymalny poziom na jakim powinny zakończyć się spadki.

Odwrócona głowa i ramiona – jest to formacja sygnalizująca odwrócenie trendu. Ma zastosowanie przy trendach spadkowych. Daje sygnał o zakończeniu spadków i możliwym początku trendu wzrostowego. Formacja ta jest lustrzanym odbiciem formacji „głowa i ramiona” występującej podczas trendów wzrostowych. W grze należy stosować analogiczne zasady jak przy formacji poprzedniej.

Wykres 8. Formacje cenowe –formacja odwrócona głowa i ramiona.

Ukształtowanie się tej formacji wskazuje na wzrost kursu. Składa się z trzech dołków, środkowy z nich powinien znajdować się najniżej. Przy prawym ramieniu obserwuje się często relatywnie niski wolumen obrotu, który gwałtownie wzrasta po przebiciu linii szyi.

Formacja czworokąta – czworokąt jest formacją składającą się z dwóch równoległych linii wyznaczonych podobnie jak przy trendzie horyzontalnym, przez co najmniej dwa punkty strefy konsolidacji (dwa wierzchołki zwyżek i dwa punkty zniżek cenowych – dwa dołki.

Wykres 9. Formacje cenowe – formacja czworokąta.

Górna linia reprezentuje opór czyli miejsce gdzie strona popytowa traci środki oraz przekonanie do dalszego utrzymania wzrostów. Natomiast dolna jest sygnałem, że rynek jest wyprzedany i prawdopodobne jest wybicie w górę. Jak każda formacja cenowa również czworokąty są współzależne od wolumenu obrotów. Jeżeli wolumen rośnie przy zbliżaniu się cen do linii oporu i linia ta zostaje przełamana, możliwe jest znaczne wybicie w górę. Gdy wolumen maleje a spadki są kontynuowane do dolnej linii i zostaje ona przełamana jest to sygnał, że rynek jest słaby i istnieje prawdopodobieństwo dalszego „osuwania” się cen.

Bardzo ważne jest jaką wielkość generuje wolumen podczas przekraczania obu linii. Jeżeli jest on równy od 30% do 50% średniej wolumenu z pięciu ostatnich sesji jest to pozytywny sygnał, obarczony dużym prawdopodobieństwem realizacji. Natomiast kiedy przy przełamywaniu linii oporu wolumen jest niższy od średniej z pięciu ostatnich sesji jest to sygnał, który można uznać za fałszywy.

Dużą rolę odgrywają również ramy czasowe, które mają swoisty wpływ na późniejsze losy trendu. Gdy formacja czworokąta kształtuje się w dłuższym okresie czasu, to zwykle wybicie w górę lub w dół ma większy zasięg.

Formacje trójkątów – do formacji uniwersalnych zalicza się formację trójkąta. Może ona sygnalizować odwrócenie trendu lub jego kontynuację. Trójkąty można podzielić na trzy zasadnicze grupy, w zależności od kąta tworzonego przez ich ramiona.

Tak więc rozróżnia się następujące rodzaje trójkątów:

trójkąty symetryczne
trójkąty zwyżkujące
trójkąty zniżkujące.

Trójkąty symetryczne charakteryzuje to, że górna i dolna linia są nachylone do siebie pod tym samym kątem. Trójkąty symetryczne mówią nam o równowadze jaka istnieje na rynku i z dużym prawdopodobieństwem sygnalizują kontynuacje trendu.

Wykres 10. Formacje cenowe – trójkąt symetryczny.

Trójkąty zniżkujące charakteryzują się poziomą linią graniczną (dolna linia), natomiast ich górna linia jest skierowana w dół. Kąt nachylenia górnej linii mówi o wyczerpującym się kapitale „byków”, a rosnącej przewadze „niedźwiedzi”. Trójkąty zniżkujące zapowiadają zwykle wybicie cen akcji w dół.

Wykres 11. Formacje cenowe – trójkąt zniżkujący.

Trójkąty zwyżkujące składają się z poziomej linii górnej, natomiast dolna skierowana jest w górę. Zwyżkująca dolna linia mówi o zmniejszającym zaangażowaniu niedźwiedzi i rosnącej przewadze byków. Należy więc spodziewać się wzrostów i wybicia cen w górę.

Wykres 12. Formacje cenowe – trójkąt zwyżkujący.

Formacje flag – specyficznym rodzajem czworokątów są flagi. Tworzą je dwie linie równoległe skierowane w dół lub w górę. Istnieje zależność, że wybicia z tej formacji następują zwykle w kierunku przeciwnym do jej kierunku nachylenia.

Wykres 13. Formacje cenowe – flaga wznosząca się.

Wykres 14. Formacje cenowe – flagi opadająca.

Podwójne szczyty i dna – formacja podwójnego szczytu jest specyficznym rodzajem formacji cenowej i ma miejsce wtedy, gdy ceny zwyżkują do poziomu na którym ukształtował się poprzedni wierzchołek. Formacja podwójnego dna występuje gdy ceny spadają po raz drugi do poziomu poprzedniego dołka. Do identyfikacji tych formacji pomocne są wskaźniki techniczne.

Wykres 15. Formacje cenowe – podwójny szczyt i podwójne dno.

Tak więc na podstawie powyższych informacji można dojść do wniosku, że analiza techniczna w swoim założeniu określa zasady, za pomocą których można w przybliżeniu wyrazić wszystkie czynniki oddziaływujące na ceny akcji, a zjawiska giełdowe według jej zwolenników wyprzedzają zjawiska ekonomiczne.

[1] J. J. Murphy, Analiza techniczna rynków finansowych, Warszawa 1999, s. 239

Przeprowadzanie analiz w firmie

5/5 - (2 votes)

Przeprowadzanie różnorodnych analiz jest coraz bardziej popularne. Z naszych badań w Europie wynika, iż 90% dużych firm dokonuje badań opinii klientów, a około 70% badań opinii pracowników. Jeśli zlecałeś kiedykolwiek dokonanie analiz opinii klientów lub pracowników, to doskonale wiesz czego możesz się spodziewać. Najczęściej wynikiem będzie gruby segregator zawierający bardzo wiele informacji.

Abstrahując od ich ilości i wartości merytorycznej warto zadać sobie pytanie:

Dlaczego właściwie kupuję analizę?

Przeprowadzenie badania to pewnego rodzaju proces. Rozpoczyna go określenie grupy respondentów, następnie zbudowanie ankiety, rozesłanie ankiet i ich zebranie, w końcu prezentacja danych.

Jeśli interesowało Cię zebranie danych to taki proces jest wystarczający. Lecz gdy założysz, iż analiza jest inwestycją to powinieneś zastanowić się w jaki sposób uzyskasz odpowiedni zwrot z tej inwestycji. W tym świetle badania będą tylko wstępem do usprawnienia funkcjonowania Twojej organizacji.

Ponad 50% firm, które dokonują badań uważa, że można uzyskać większy zwrot inwestycji niż się to zazwyczaj dzieje.

Wymierny efekt uzależniony jest w dużej mierze od Twojej determinacji w dążeniu do niego.
W tym momencie zapewne zapytasz; jak w takim razie zapewnić sobie pożądany wynik? Na co mam zwrócić uwagę?

Po pierwsze opisany powyżej proces należy uzupełnić o kolejne etapy. W sposób czytelny przedstawia to ten rysunek:

Omówienie tegoż rysunku rozpoczniemy jednakże od samego początku. Już podczas pierwszego etapu możesz aktywnie wpływać na późniejsze efekty.

Kwestionariusz, który budowany jest wspólnie z przedstawicielem wynajętej przez Ciebie firmy powinien być zgodny ze strategiami, które zostały przez Ciebie określone. Zwróć uwagę czy jesteś o nie pytany. Brak zrozumienia specyfiki Twojej firmy czy branży może spowodować otrzymanie nieodpowiednich danych lub wysłanie złych sygnałów na rynek. List, który dołączamy do kwestionariusza jest kolejnym narzędziem. Najlepiej gdy jest on sporządzony na papierze firmowym i podpisany przez Waszą firmę. Można wykorzystać go do budowania wizerunku firmy zawierając w nim odpowiednie przesłania. Informacja o tym, iż prześlesz do respondenta podsumowanie badań pozwala zazwyczaj znacząco zwiększyć procent uzyskanych odpowiedzi. Informacja zwrotna powinna być wysłana wciągu około 2 miesięcy od daty zakończenia zbierania ankiet. Staraj się uczestniczyć w definiowaniu grupy docelowej. Tylko prawidłowo określeni respondenci dostarczą wiarygodnych informacji. Kto jak nie Ty zna najlepiej swoich klientów?

Etap analizy będziemy rozważać wspólnie z etapem wyciągnięcia wniosków. W pierwszej kolejności należy nadmienić, iż na analizę bezpośredni wpływ ma sama prezentacja wyników. Jej czytelność zapewni nam sprawną weryfikację i ocenę zebranych faktów. W niektórych firmach analizę danych przeprowadza się własnymi siłami. Jeśli jest to możliwe warto jednak byłoby zaangażować w ten etap firmę, która takiego badania dokonała. Możesz wymagać tego aby konsultanci, którzy są warsztatowo przygotowani wspomogli Was w interpretacji danych. Wyciągnięcie prawdziwych wniosków jest momentem kluczowym.

Firm, które zbierają fakty – informacje jest cała rzesza. Tylko kilkanaście z nich będzie potrafiła je przeanalizować. Jeszcze mniej firm pomoże wprowadzić na podstawie wniosków z analizy, właściwe zmiany.

Oprócz wyników badań wynajęta przez Was firma powinna przedstawić wskazówki jak dalej postępować. Jak już wcześniej wspominaliśmy taki poziom współpracy można uzyskać jedynie poprzez ścisłą współpracę pomiędzy firmami, opartą na zrozumieniu przyświecających Wam celów. Rekomendacje powinny być oparte o realia organizacji i w sposób konkretny określać możliwe do przeprowadzenia działania. Na tym etapie powinien odbyć się wspólny warsztat, podczas którego zaprezentowane zostaną zebrane dane, omówione wnioski oraz zostanie zbudowany Plan Działania w celu wprowadzenia pożądanych zmian. Plan powinien oczywiście uwzględniać sposoby realizacji, niezbędne zasoby, osoby odpowiedzialne i termin realizacji. Zaangażowanie w warsztat całego management’u pozwoli opracować Plan z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych aspektów: finansowych, sprzedażowych, marketingowych, logistycznych czy produkcyjnych.

Monitorowanie realizacji ustalonych celów, określenie „kamieni milowych” wygląda w identyczny sposób jak w przypadku każdego innego zarządzania projektem.

Jak już pewnie zauważyłeś cały proces ukierunkowany jest na konkretne, zaplanowane działania, a korzyści z jego przeprowadzenia rosną wraz z postępowaniem kolejnych etapów. Wiedza uzyskana z analiz staje się podłożem do budowania nowych procedur, struktur, metod pracy i komunikacji z rynkiem lub pracownikami.

Zwrot z inwestycji uzależniony jest jednakże od jeszcze jednego, bardzo istotnego elementu – zrozumienia przez wszystkich pracowników celu i sensu dokonywanych zmian. W przypadku wprowadzania nowości, które powstały niejednokrotnie dzięki niemałym nakładom finansowym nie możemy bagatelizować ludzkiego oporu przed zmianami. Plan Działania powinien zostać przedstawiony i „sprzedany” wszystkim zaangażowanym w niego pracownikom.

Cały proces zamyka ponowne dokonanie badania. Pozwoli nam to zweryfikować przeprowadzone zmiany i ocenić uzyskany efekt.

Z naszego doświadczenia wynika, iż dla klienta wartość badania rynkowego rośnie z każdym, kolejnym etapem.

Mamy nadzieję, iż zawarte tutaj koncepcje okażą się dla Ciebie pomocne. Każdy z nas powinien być lepiej przygotowanym do kupowania analiz. Mając na uwadze, iż pieniądze powinny być zainwestowane w celu osiągnięcia konkretnego efektu.

Sposoby prezentacji wyników analizy ekonomicznej

5/5 - (2 votes)

Przeprowadzona przy zastosowaniu odpowiednich metod analiza ekonomiczna wymaga w końcowym etapie prac dokonania syntezy całokształtu ustaleń i prezentacji wyników. Wyniki analizy ekonomicznej mogą być przedstawione w formie:

liczbowej
graficznej
opisowej

Podstawowe znaczenie ma forma liczbowa, polegająca na przedstawieniu wyników za pomocą szeregów lub tablic statystycznych, w których dane wyrażane są w wielkościach absolutnych, względnych, średnich lub współczynnikach. Forma liczbowa znajduje zastosowanie w odniesieniu do zjawisk w pełni mierzalnych, pozwalających na przeprowadzenie ich charakterystyki oraz określenie wzajemnych związków i oddziaływań za pomocą liczb. Jej wykorzystanie do celów prezentacji wyników analizy wymaga porównywalności badanych zjawisk gospodarczych oraz pełnej charakterystyki.

Z tych tez względów ocena wielkości, będących funkcją różnych czynników nie może być sprowadzona do prostego ich porównania. Zachodzi zatem konieczność przeprowadzania analizy w zależności (analizy przyczynowej), w której zakłada się szczegółowe i wymierne określenie wpływu poszczególnych czynników na powstałe odchylenia.

Analiza przyczynowa jest pogłębionym etapem badania wskaźników, w którym dąży się do ustalania wpływu określonych czynników na powstanie odchyleń ujawnionych w toku analizy porównawczej. Chodzi tu, zatem w szczególności o:

określenie czynników oddziałujących na objęty badaniem wskaźnik ekonomiczny,
obliczenie wielkości wpływu poszczególnych czynników na odchylenie wynikające z poprzednich porównań.

Określanie czynników, które oddziałują na kształtowanie się wskaźników ekonomicznych, następuje w drodze rozumowania logicznego, opartego na obserwacji faktycznego przebiegu procesów gospodarczych. W miarę pogłębiania oceny wybranych wskaźników wyróżnić można oddziałujące na nie jedynie czynniki podstawowe, bądź także pochodne, będące rozwinięciem czynników podstawowych. Wykształca się w ten sposób jakby hierarchiczna struktura powiązań przyczynowo – skutkowych tych czynników. Wymierne zależności czynników oddziałujących na wskaźniki ekonomiczne mogą przyjmować postać iloczynu, ilorazu, sumy lub różnicy. Zależy to od ich treści ekonomicznej oraz możliwości prezentacji matematycznej.

Obliczanie wpływu poszczególnych czynników na badanie odchylenia wskaźników ekonomicznych prowadzi do przekształcenia odchylenia ogólnego w kilka odchyleń cząstkowych. Suma tych odchyleń cząstkowych powinna tworzyć odchylenie ogólne. Zależnie od sposobu obliczania wpływu tych czynników na odchylenie ogólne wyróżnić można szereg szczegółowych metod (technik) analizy przyczynowej. Cechuje je różnica pracochłonności, poprawność matematyczna i przydatność praktyczna.

Do syntetycznej analizy przedsiębiorstwa można stosować zestaw syntetycznych wskaźników. Na ich podstawie wnioskuje się o sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w porównaniu z innymi konkurentami. Mogą być wykorzystywane nie tylko do wewnętrznej oceny, ale również przez banki, udziałowców lub potencjalnych interesantów.

Wszystkie wskaźniki oblicza się w końcowej części opracowania finansowego. Charakteryzują one osiągnięcia finansowe firmy. Na podstawie tych wskaźników widoczna jest sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, co jest istotnym punktem w planowaniu jego dalszej działalności.

Wskaźniki mają wartość wtedy, gdy obliczone na podstawie planowanych, wielkości są porównywane ze wskaźnikami dotychczasowymi. Wykazują one wtedy postęp i zamierzone osiągnięcia lub pogorszenie sytuacji.

Przedstawiona charakterystyka metod wykazała, że w analizie finansowej dysponuje się wieloma różnymi metodami, które są dobierane zależnie od rodzaju badanych zjawisk i postawionych w analizie celów. Są to metody jakościowe i ilościowe – determistyczne, stochastyczne oraz różne kombinacje wymienionych metod. Wyeksponowane wady i zalety poszczególnych metod wykazują, że nie można mówić o wyższości jednych metod nad innymi. Metody analizy jakościowej, zwane również metodami opisowymi, ujmują badane związki ich zależności w formie opisowej, werbalnej bez prób nadania im ilościowego mierzonego wyrazu, co w wielu przypadkach może być ważne, ale tylko na etapie analizy wstępnej. Najlepszym rozwiązaniem jest, więc równoległe stosowanie wszystkich metod i ich dobieranie stosownie do specyfiki badanych zjawisk i właściwości poszczególnych metod. Trzeba przy tym zwrócić uwagę, że przy wyborze metod w znacznej mierze decyduje ich pracochłonność i wartość uzyskiwanych wyników (dokładność). Nie należy bowiem stosować metod złożonych jeśli zbliżone wyniki są osiągalne przy zastosowaniu metod prostych, a więc mało pracochłonnych[1].

[1] Praca zbiorowa pod redakcją L. Bednarskiego T. Waśniewskiego „Analiza finansowa w zarządzaniu przedsiębiorstwem” Warszawa 1996r.

Linie trendu – analizy giełdowe

5/5 - (3 votes)

Rynki kapitałowe z wyprzedzeniem dyskontują swoją przyszłość.
Według zwolenników analizy technicznej ceny akcji są ustalane na podstawie relacji między kupującymi a sprzedającymi, między popytem a podażą (bykami a niedźwiedziami). Natomiast w dłuższym okresie kursy walorów są podporządkowane trendom oraz związanymi z nimi prawidłowościami. Linie trendu są klasyczną metodą analizy technicznej. Identyfikują one trend i dają sygnały do wejścia na giełdę lub wyjścia z niej.

Na rynku papierów wartościowych występują trzy rodzaje trendów:

wzrostowe – gdy ceny akcji kształtują się na coraz wyższym poziomie,
spadkowe – gdy ceny akcji kształtują się na coraz niższym poziomie,
formacje horyzontalne – gdzie większa część zwyżek i zniżek kształtuje się na zbliżonym pułapie cenowym. Formacja horyzontalna jest oznaką stabilizacji rynku, jak również może oznaczać fazę przejściową pomiędzy trendem wzrostowym a spadkowym lub odwrotnie.

Rynek charakteryzuje się cyklicznością, czyli występowaniem okresowych zmian w kierunku ruchu cen. Reasumując, zasady analizy technicznej ujmują w nieco inny sposób zjawiska zachodzące na rynkach papierów wartościowych, niż to ma miejsce w analizie fundamentalnej. Zwolennicy analizy technicznej odwołują się w praktyce do danych historycznych które nie maja bezpośredniego związku z daną spółką, lecz ujmują zjawiska w sposób ogólny, za pomocą którego wszystkie zdarzenia można podporządkować pewnym utartym zasadom. W analizie technicznej dużą rolę odgrywa również psychologiczny aspekt inwestowania oraz podejście do rynku w sposób całościowy, jako do złożonej struktury ludzkiej, gdzie sukces jest wnikliwą analizą ludzkiej psychiki i zachowania w określonych sytuacjach.

Linie trendu pozwalają również na wyznaczenie kanału trendowego. Są to dwie równoległe linie, w których górna przechodzi przez kolejne szczyty cenowe w danym okresie, a dolna przez dołki korekt. Każda z linii musi przechodzić przez przynajmniej dwa szczyty lub dwa dołki cenowe, aby można było mówić o jej wiarygodności.

Wykres 16. Trend wznoszący.

Wykres 17. Trend opadający.

Wykres 18. Formacja horyzontalna.

Im szerszy zasięg czasowy ma kanał trendowy, możemy sądzić, że tym większa jest siła uczestników rynku (byków w trendzie wzrostowym i niedźwiedzi w trendzie spadkowym) oraz większe prawdopodobieństwo, że dany trend będzie dłużej utrzymany. Istnieje również zależność między kątem nachylenia linii kanału trendowego a ramą czasową trendu.

Im kąt nachylenia jest większy, tym kolejne rekordy – maksima cenowe będą ustanawiane prędzej lub podczas rynku niedźwiedzia kolejne spadki kształtują się w krótszym okresie czasu. Kąt nachylenia kanału trendowego informuje inwestorów również o tym czy linia trendu ma swoje potwierdzenie w rynku.

Zawsze należy pamiętać, że wykreślenie kanału trendowego nigdy nie identyfikuje prawdziwości trendu. Aby mieć pełen obraz rynku należy posłużyć się wieloma narzędziami. Trzeba wiedzieć, że trend jest ściśle powiązany z obrotami. Pomocne w określaniu trendu są również średnie z dziesięciu lub piętnastu sesji, wykresy dzienne, tygodniowe i miesięczne, wskaźniki techniczne takie jak np. MACD, ROC, RSI. Dopiero po dokładnej analizie można określić jaka siła dominuje w danym okresie na rynku i jakie emocje rządzą inwestorami.