Wskaźniki mające decydujące znaczenie w przyznawaniu kredytów

5/5 - (1 vote)

Diagnoza wynikająca z analizy struktury finansowej ma decydujące znaczenie w przyznawaniu kredytów. Jednak bank musi zwrócić uwagę również na możliwości ich zwrotu. Do oceny tych możliwości wykorzystuje się szereg wskaźników, a zwłaszcza:

–       wskaźnik pokrycia obsługi długu,

–       wskaźnik pokrycia zobowiązań odsetkowych,

–       wskaźnik pokrycia obsługi kredytu z cash flow.[1]

1. Wskaźnik pokrycia obsługi długu I określa stopień zabezpieczenia obsługi kredytu przez wygospodarowany w przedsiębiorstwie zysk. Jego wartość powinna być większa od 1,0 (minimum 1,2). Bank światowy za minimum przyjmuje 1,3, a jego optymalny poziom jako 2,5.

2. Wskaźnik pokrycia obsługi długu II przy pokryciu raty kapitałowej wraz z odsetkami długu długoterminowego uwzględnia zysk netto. Bowiem na spłatę kredytu może być przeznaczony zysk pozostający w firmie po opodatkowaniu. Wiadomo jest, że podatkobiorcy mają zawsze pierwszeństwo przed zobowiązaniami kredytowymi. Poziom wskaźnika pokrycia obsługi długu opartego na zysku netto powinien być co najmniej równy, a w zasadzie wyższy niż 1.[2]

Wielkość tego wskaźnika śledzona w czasie dostarcza informacji o sposobie wykorzystania kredytów do finansowania rozwoju przedsiębiorstwa. Jeśli wielkość tego wskaźnika w czasie maleje to świadczyć to może o nieefektywnym zarządzaniu przedsiębiorstwem, niewielkiej zyskowności zainwestowanych środków lub zbyt ambitnych planach rozwojowych firmy. Stałe utrzymywanie się niskiego poziomu tego wskaźnika może być sygnałem o konieczności wydłużenia okresu spłaty kredytu.

3. Wskaźnik pokrycia zobowiązań odsetkowych obrazuje, ile razy płacone odsetki mieszczą się w zysku brutto.[3]

Wskaźnik ten równy jedności oznaczałby, że cały osiągany przez przedsiębiorstwo zysk brutto byłby pochłonięty przez płacone odsetki. Zatem im wyższy jest wskaźnik od jedności, tym mniej jest uciążliwe dla firmy terminowe płacenie odsetek, tym mniejsze ryzyko, iż w razie nawet ujemnych wahań zysku może nastąpić niewywiązanie się kredytobiorcy z bieżącej obsługi zadłużenia.

W praktyce niektórzy kredytodawcy przyjmują za zadawalający stan, jeżeli wysokość wskaźnika wynosi co najmniej 4-5, uznając wówczas ryzyko przy udzielaniu kredytów za dopuszczalne.

4. Wskaźnik pokrycia obsługi kredytu z cash flow uważa się za najbardziej praktyczny i istotny wykładnik wiarygodności kredytowej przedsiębiorstwa. Za wartość normatywną przyjmuje się 1,5, co oznacza, że suma zysku po opodatkowaniu wraz z amortyzacją powinna być co najmniej 50 % wyższa niż roczna rata kredytu wraz z odsetkami. Niższy poziom tego wskaźnika jest dopuszczalny, ale projekt inwestycyjny, który będzie finansowany kredytem, uznaje się za przedsięwzięcie o podwyższonym ryzyku. Kredytodawca żąda wówczas od przedsiębiorstwa dodatkowych gwarancji kredytowych.[4]


[1] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 91.

[2] Ibidem, s. 92.

[3] W. Bień, Zarządzanie…, op. cit., s. 56.

[4] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 93.

Wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku

5/5 - (1 vote)

Wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku informuje o stopniu zabezpieczenia zobowiązań długoterminowych przez rzeczowe składniki majątku przedsiębiorstwa lub inaczej, ile razy wartość netto tych składników wystarczy na pokrycie danego kredytu.[1]

Niższy wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych majątkiem trwałym oznacza, że podmiot będzie miał trudności w uzyskaniu pożyczki na długi termin. Ponadto może zostać podwyższona stopa procentowa dla tego podmiotu.[2]

Wskaźnik ten posiada dużą wagę informacyjną zwłaszcza w przedsiębiorstwach zagrożonych upadłością. Nie ma on więc tak powszechnego zastosowania, jak poprzednie wskaźniki.

Wskaźniki zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu dotyczą oceny możliwości pokrycia płatności wynikających z istnienia długoterminowego zadłużenia w strukturze kapitału.

Wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku jest jednym z wskaźników finansowych, które mają na celu ocenę stabilności finansowej przedsiębiorstwa. W szczególności, ten wskaźnik ocenia, w jakim stopniu zobowiązania długoterminowe przedsiębiorstwa są pokryte przez rzeczowe składniki majątku trwałego.

Oblicza się go następująco:

Wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku = (aktywa rzeczowe / zobowiązania długoterminowe) x 100%

Gdzie:

  • Aktywa rzeczowe to wartość rzeczowych składników majątku firmy, takich jak nieruchomości, maszyny, sprzęt itp.
  • Zobowiązania długoterminowe to suma wszystkich zobowiązań firmy, które mają termin płatności dłuższy niż rok.

Znaczenie wskaźnika

Wysoki wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku wskazuje, że firma posiada wystarczająco dużo rzeczowych składników majątku, aby pokryć swoje zobowiązania długoterminowe. To sugeruje, że firma jest stosunkowo bezpieczna z punktu widzenia finansowego.

Jeśli wskaźnik jest niski, oznacza to, że firma może mieć trudności ze spłatą swoich długów, jeśli dojdzie do kryzysu finansowego. To może oznaczać, że firma jest narażona na ryzyko niewypłacalności.

Zastosowanie wskaźnika w bankowości

W kontekście bankowości, ten wskaźnik jest ważny dla oceny zdolności kredytowej klientów. Banki mogą używać tego wskaźnika, aby ocenić, czy potencjalny kredytobiorca jest w stanie spłacić swoje długi.

Jeśli klient ma wysoki wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku, jest to dobry znak dla banku, ponieważ sugeruje, że klient ma wystarczająco dużo aktywów rzeczowych, aby pokryć swoje zobowiązania długoterminowe. Z drugiej strony, jeśli wskaźnik jest niski, bank może uznać, że udzielenie kredytu jest ryzykowne.

Podsumowanie

Wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku jest kluczowym narzędziem do oceny zdolności firmy do spłacenia swoich długów. W kontekście bankowości, jest on używany do oceny zdolności kredytowej klientów, co pomaga bankom zminimalizować ryzyko niewypłacalności.


[1] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 91.

[2] L. Kopczyńska, Rola analizy finansowej w procesie zarządzania przedsiębiorstwem, Stowarzyszenie Księgowych w Polsce, Łódź 2004, s. 8.

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego

5/5 - (1 vote)

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego określany jest też jako wskaźnik długu bądź wskaźnik ryzyka.[1]

Im wyższy jest udział kapitału długoterminowego, tym mniejsze jest ryzyko związane z odpływem kapitału z przedsiębiorstwa. Jednak zobowiązania długoterminowe powinny pozostawać w racjonalnej proporcji do kapitału własnego. Toteż wielkość wskaźnika zadłużenia długoterminowego powinna się mieścić w przedziale 0,5-1,0.

Firmy posiadające wyższą proporcję długoterminowych zobowiązań do kapitału własnego niż 1,0 uważane są za poważnie zadłużone.

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego to jedno z wielu narzędzi stosowanych do oceny kondycji finansowej przedsiębiorstwa. Wskaźnik ten pokazuje, jaka część długoterminowego majątku przedsiębiorstwa jest finansowana przez zobowiązania długoterminowe. Wskaźnik ten oblicza się, dzieląc długi długoterminowe przez kapitał własny. Jest to więc miara, która pokazuje, jak bardzo firma polega na finansowaniu długoterminowym, w porównaniu do jej kapitału własnego.

W kontekście bankowości wskaźnik ten jest szczególnie ważny, ponieważ banki często pożyczają pieniądze na długoterminowe inwestycje, takie jak kredyty hipoteczne, i muszą zrównoważyć to z ilością kapitału, jaki mają na własność.

Znaczenie wskaźnika zadłużenia długoterminowego

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego jest kluczowy dla oceny zdolności firmy do spłacenia swoich długów. Wskaźnik ten jest istotny dla zarówno inwestorów, jak i kredytodawców, ponieważ pozwala ocenić ryzyko związane z inwestycją lub udzieleniem kredytu.

Jeśli wskaźnik zadłużenia długoterminowego jest wysoki, oznacza to, że firma jest znacznie zależna od finansowania dłużnego. To może oznaczać, że firma może mieć trudności z generowaniem wystarczających przepływów pieniężnych, aby obsłużyć swoje zobowiązania długoterminowe. Z drugiej strony, jeśli wskaźnik jest niski, firma ma większą swobodę finansową i jest mniej zależna od finansowania zewnętrznego.

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego w kontekście bankowości

W kontekście bankowości wskaźnik zadłużenia długoterminowego ma szczególne znaczenie. Banki są instytucjami, które finansują swoje operacje głównie za pomocą depozytów klientów, które są zobowiązaniami krótkoterminowymi, podczas gdy ich aktywa to głównie długoterminowe pożyczki.

Banki muszą stale monitorować swój wskaźnik zadłużenia długoterminowego, aby zapewnić, że mają wystarczające fundusze do pokrycia swoich zobowiązań. Jeżeli wskaźnik ten jest zbyt wysoki, może to oznaczać, że bank jest narażony na ryzyko niewypłacalności, co oznacza, że może nie być w stanie spłacić swoich zobowiązań.

Zarządzanie wskaźnikiem zadłużenia długoterminowego

Aby zarządzać wskaźnikiem zadłużenia długoterminowego, banki muszą stale monitorować swoje poziomy długu i kapitału. Mogą to robić poprzez zarządzanie swoimi aktywami i pasywami, tak aby utrzymać odpowiedni poziom zadłużenia.

Banki mogą również zmniejszać swój wskaźnik zadłużenia długoterminowego poprzez zwiększanie kapitału własnego, na przykład poprzez emisję nowych akcji. Inne strategie mogą obejmować zwiększanie przepływów pieniężnych z operacji, redukcję kosztów operacyjnych, a także zwiększenie efektywności procesów biznesowych.

Podsumowanie

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego to kluczowy wskaźnik finansowy, który pozwala ocenić zdolność firmy do spłacenia swoich długów. W kontekście bankowości jest to szczególnie ważne, ponieważ banki są instytucjami, które finansują swoje operacje głównie za pomocą zobowiązań długoterminowych. Zarządzanie tym wskaźnikiem jest kluczowe dla utrzymania stabilności finansowej banku i minimalizacji ryzyka niewypłacalności.


[1] L. Kopczyńska, Rola analizy finansowej w procesie zarządzania przedsiębiorstwem, Stowarzyszenie Księgowych w Polsce, Łódź 2004, s. 7.

Wskaźnik zadłużenia kapitału własnego

Głosuj na tę pracę

Wskaźnik zadłużenia kapitału własnego określa stopień zaangażowania kapitału obcego w stosunku do kapitału własnego, a więc możliwość pokrycia zobowiązań z własnych źródeł.

Banki niechętnie udzielają kredytów inwestycyjnych, gdy kapitał własny w stosunku do zamierzonego kredytu nie osiąga relacji 1:1.

Na podstawie tego wskaźnika wierzyciele oceniają stan finansowy przedsiębiorstwa, uzależniając od jego wysokości dalsze udzielanie kredytów, a często wysokość pobieranych odsetek i okres kredytowania. Kapitały własne stanowią bowiem rodzaj gwarancji pokrycia zobowiązań wobec wierzycieli, nawet w razie poniesionych strat.

Wskaźniki oceny stopnia zadłużenia

5/5 - (2 votes)

Istotną grupę wskaźników charakteryzujących sytuację finansową firmy stanowią wskaźniki zadłużenia przedsiębiorstwa. Analiza stanu zadłużenia polega na określeniu udziału długu w finansowaniu aktywów firmy oraz badaniu relacji pomiędzy wielkością zysku a stałymi obciążeniami firmy z tytułu oprocentowania długu.[1]

Wskaźniki oceniające poziom zadłużenia przedsiębiorstwa przedstawia tabela 1.

1. Wskaźnik ogólnego poziomu zadłużenia informuje, jaki udział w całości aktywów stanowi zadłużenie, czyli udział zobowiązań (kapitałów obcych) w finansowaniu majątku przedsiębiorstwa.

Im wyższa jest wielkość wskaźnika, tym stopień zadłużenia firmy jest większy i odwrotnie. Im niższy poziom tego wskaźnika, tym sytuacja firmy jest korzystniejsza, z tego względu, że mniejszy jest udział kapitału obcego w finansowaniu działalności podmiotu.[2]

Zbyt wysoki poziom wskaźnika zadłużenia może podważyć wiarygodność finansową firmy. Zbyt niski poziom wskaźnika może świadczyć o niewykorzystaniu zewnętrznych źródeł finansowania dla zwiększenia korzyści finansowych firmy.

Według standardów zachodnich w firmie, w której nie została zachwiana równowaga między kapitałem obcym, a kapitałem własnym, wskaźnik ten powinien oscylować w przedziale 0,57 – 0,67.[3]

Tabela 1. Zestawienie wskaźników oceny stopnia zadłużenia przedsiębiorstwa

Wskaźniki oceny stopnia   zadłużenia przedsiębiorstwa

L.p.

Wskaźniki poziomu zadłużenia   przedsiębiorstwa

NAZWA

POSTAĆ

1.

wskaźnik   ogólnego poziomu zadłużenia

zobowiązania   ogółem x 100 %

aktywa   ogółem

2.

wskaźnik   zadłużenia kapitału własnego

zobowiązania   ogółem

kapitał   własny

3.

wskaźnik   zadłużenia długoterminowego

zobowiązania   długoterminowe

 kapitał własny

4.

wskaźnik   pokrycia zobowiązań długoterminowych rzeczowymi składnikami majątku

rzeczowe   składniki majątku trwałego

 zobowiązania długoterminowe

Wskaźniki zdolności   przedsiębiorstwa do obsługi długu

1.

wskaźnik   pokrycia obsługi długu I

zysk   brutto + odsetki

raty   kapitałowe + odsetki

2.

wskaźnik   pokrycia obsługi długu II

zysk   netto

raty   kapitałowe + odsetki

3.

wskaźnik   pokrycia zobowiązań odsetkowych

zysk   brutto + odsetki

odsetki

4.

wskaźnik   pokrycia obsługi kredytu z cash flow

zysk   netto + amortyzacja

rata   kredytu + odsetki

Źródło: M. Sierpińska, T. Jachna, Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, Warszawa 2002.


[1] J. Czekaj, Z. Dresler, op. cit., s. 219.

[2] Finanse firmy, op. cit., s. 27.

[3] J. Ostaszewski, Analiza finansowa i wycena firmy według standardów EWG, Warszawa 1992, s. 53.