Ogólna charakterystyka analizy technicznej

5/5 - (4 votes)

Analiza techniczna to dość kontrowersyjny sposób inwestowania, który ma swoich zwolenników i zagorzałych krytyków. W rzeczywistości analiza techniczna nie jest przedmiotem zainteresowania emitenta papierów wartościowych, którymi się zajmuje. Praktycy tej metody potrzebują tylko aktualnego kursu walutowego i obrotów, danych historycznych i punktu odniesienia do obliczania często skomplikowanych liczb. Nie musi nawet znać nazwy papieru wartościowego, który analizuje, aby określić najbardziej optymalne momenty kupna i sprzedaży.[1]

Analiza techniczna opiera się na trzech głównych przesłankach[2]:

Rynek obniża wszystko

Zwolennicy analizy technicznej twierdzą, że wszystkie czynniki wpływające na cenę są już w niej uwzględnione. Wynika to z przekonania, że zachowanie cen odzwierciedla zmiany w stosunku między podażą a popytem. Innymi słowy, analityk techniczny zakłada, że nie ma potrzeby badania czynników wpływających na cenę instrumentu ani badania przyczyn wzrostu lub spadku. Rynek wie wszystko i kształtuje cenę, dlatego warto przestudiować wykresy i wskaźniki analizy technicznej, aby skutecznie przewidzieć, w którą stronę pójdzie rynek. Nie oznacza to, że analitycy techniczni odrzucają twierdzenie, że warunki gospodarcze są przyczyną trendów giełdowych. Uważają jedynie, że rynek można łatwiej zrozumieć i przewidzieć, analizując jego zachowanie, czyli wykresy.

Ceny zależą od trendów

Rysując wykresy cen, analityk techniczny stara się znaleźć w nich trend, czyli kierunek, w jakim poruszają się ceny. Rozpoznanie trendu na jego wczesnym etapie pozwala na przeprowadzenie operacji, która powinna przynieść zysk (kupuj, gdy tworzy się trend wzrostowy, sprzedawaj, gdy tworzy się trend spadkowy). Analitycy sugerują, że trend będzie się utrzymywał, a nie zmieniał.

Historia się powtarza

Studiowanie wykresów pozwala znaleźć powtarzające się prawidłowości (wzorce), według których poruszają się ceny. Tłumaczy się to powtarzalnością ludzkich zachowań w określonych sytuacjach. Analitycy, znając najczęstsze wzorce (formacje), starają się je odnaleźć w aktualnych notowaniach i na tej podstawie przewidywać przyszłość.

Podsumowując, pierwsza przesłanka sugeruje, że rynek całkowicie ignoruje wszelkie informacje, które mogą mieć wpływ na cenę akcji, co oznacza, że samo uczenie się cen jest podejściem samowystarczalnym. Druga przesłanka dotyczy trendu, jednego z podstawowych pojęć analizy technicznej. Mówi, że kursy poruszają się w trendach, a zadaniem analizy technicznej jest wychwytywanie ich zmian. Trzecia przesłanka dotyczy psychologii rynków i zakłada, że w warunkach podobnych do minionych sytuacja rynkowa będzie podobna.

Tak więc analityk techniczny to osoba, która bada wpływ zachowania rynku (ceny) i szuka historycznych wykresów cen, trendów i formacji, aby pomóc przewidzieć zachowanie rynku. W swojej pracy analitycy wspierają się w szczególności przy pomocy: wskaźników, które pomagają lepiej zrozumieć ruchy cen.

Dzięki temu można znaleźć odpowiedź na trzy główne pytania, które zadaje sobie każdy inwestor:

  1. Co kupić lub sprzedać?
  2. Kiedy kupić?
  3. Kiedy sprzedawać?

Podczas gdy analitycy fundamentalni w poszukiwaniu odpowiedzi na powyższe pytania próbują interpretować dane o sytuacji w spółce, jej sytuacji finansowej, możliwościach na nowe produkty itp., analitycy techniczni skupiają się na wpływie tych informacji na zachowania inwestorów. Interesuje ich nie sama informacja, ale jej efekt, który wyraża się w zmianie oceny gazety i fluktuacjach obrotów.

Ze względu na dużą elastyczność, która przejawia się w możliwości dostosowania narzędzi analizy technicznej do dowolnych parametrów rynkowych i czasowych, analiza techniczna znajduje szerokie zastosowanie na rynkach akcji, obligacji, walut, giełd towarowych itp.


[1] P. Zielonka, O przewidywaniu cen akcji, Warszawa 2000, s. 25

[2] M. Czekała, Analiza fundamentalna i techniczna, Wrocław 1998, s. 45

Układ rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym (Wersja II)

5/5 - (2 votes)

kontynuacja pracy licencjackiej z lipca

Tabela 2. Układ rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym (Wersja II)

WYSZCZEGÓLNIENIE ROK

UBIEGŁY

ROK

SPRAWOZDAWCZY

A.  Przychodyze sprzedaży i zrównane z nimi

I. Przychód ze sprzedaży produktów

II. Zmiana stanu produktów

III. Przychód ze sprzedaży towarów i materiałów

IV. Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby Jednostki

B.  Koszty działalności operacyjnej

I. Wartość sprzedanych towarów i materiałów

II. Zużycie materiałów i energii

III. Usługi obce

IV. Podatki i opłaty

V. Wynagrodzenia

VI. Świadczenia na rzecz pracowników

VII. Amortyzacja

VIII. Pozostałe

C.  Zysk (strata) ze sprzedaży (A–B)

D. Pozostałe przychody operacyjne

I. Przychody ze sprzedaży składników majątku trwałego

II. Dotacje

III. Pozostałe przychody operacyjne

E.    Pozostałe koszty operacyjne

I. Wartość sprzedanych składników majątku trwałego

II.Pozostałe koszty operacyjne

F. Zysk (strata) na działalności operacyjnej (C+D–E)

G. Przychody finansowe

I. Dywidendy z tytułu udziałów

II. Odsetki uzyskane

III. Pozostałe

H. Koszty finansowe

I. Odpisy aktualizujące wartość finansowego majątku trwałego oraz krótkoterminowych papierów wartościowych

II. Odsetki do zapłacenia

III. Pozostałe

I. Zysk (strata) brutto na działalności gospodarczej (F+G-H)

J. Zyski nadzwyczajne

K. Straty nadzwyczajne

L. Zysk (strata) brutto (I+J-K)

M. Obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego

I. Podatek dochodowy

II. Pozostałe obowiązkowe obciążenia

N. Zysk (strata) netto (L-M)

ŹRÓDŁO: Z. Kołaczyk, Rachunkowość przedsiębiorstw, Wyd. eMPi2, Poznań 1997, s.98.

Wstępna analiza rachunku wyników

5/5 - (2 votes)

podrozdział z pracy dyplomowej o analizie finansowej

Wstępna analiza rachunku wyników to szybka i poglądowa ocena sytuacji finansowej przedsiębiorstwa lub organizacji na podstawie rachunku zysków i strat. Polega ona na przeanalizowaniu wyników finansowych oraz ich porównaniu z poprzednimi okresami lub planami. Celem wstępnej analizy rachunku wyników jest uzyskanie szybkiego obrazu sytuacji finansowej i wstępna identyfikacja problemów lub niepokojących tendencji.

Wstępna analiza rachunku wyników opiera się głównie na analizie danych z rachunku zysków i strat oraz innych dokumentów finansowych, takich jak bilans, sprawozdanie z działalności itp. Polega na przeanalizowaniu wielkości i struktury przychodów i kosztów, wysokości zysków i strat, źródeł finansowania działalności itp.

Wstępna analiza rachunku wyników jest szczególnie ważna dla menedżerów, ponieważ pozwala im szybko zidentyfikować niepokojące tendencje i podjąć odpowiednie działania korygujące. Może być też wykorzystywana przez inwestorów, kredytodawców i innych interesariuszy do oceny sytuacji finansowej firmy i podejmowania decyzji dotyczących współpracy lub inwestycji.

Wstępna analiza rachunku wyników obejmuje[1]:

  • ustalenie i ocenę zmian w wielkościach strumieni pieniężnych reprezentujących przychody ze sprzedaży, koszty, wynik finansowy i inne wielkości ekonomiczne w kolejnych latach badanego okresu,
  • badanie relacji zachodzących pomiędzy poszczególnymi wielkościami ekonomicznymi w rachunku wyników.

Analiza dynamiki danych analitycznego rachunku zysków i strat pozwala ustalić  ogólne źródła osiągniętego wyniku finansowego przedsiębiorstwa. W przypadku wzrostu bądź spadku zysku netto wiąże się, bowiem ze zmianami poszczególnych elementów wyniku finansowego oraz czynników na nie oddziałujących. Na przykład wzrost zysku na działalności operacyjnej wynika głównie z wyższej dynamiki przychodów ze sprzedaży niż kosztów ich uzyskania, zysku brutto – z korzystnego salda przychodów i kosztów finansowych, zaś zysku netto – z wysokości obowiązkowych obciążeń zysku. Odchylenia ujemne tych wskaźników mogą być źródłem zmniejszenia zysku netto bądź powstania straty.

Ocena struktury analitycznego rachunku zysków i strat polega na ustaleniu udziału poszczególnych jego składników w ogólnej wielkości przychodów ze sprzedaży.


[1] M. Sierpińska, T. Jachna, Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, PWN, Warszawa 2000, s. 68.

Zalety analizy technicznej

5/5 - (3 votes)

Analiza techniczna to metoda oceny rynków finansowych, która opiera się na analizie danych historycznych dotyczących cen akcji, indeksów, walut itp. Celem analizy technicznej jest znalezienie wzorów i tendencji w danych rynkowych, które mogą być wykorzystane do prognozowania przyszłych zmian cen.

Zalety analizy technicznej to m.in.:

  1. Prostota – analiza techniczna opiera się głównie na analizie wykresów cenowych i innych danych historycznych, co sprawia, że jest łatwa do zrozumienia i stosowania.
  2. Wiarygodność – analiza techniczna opiera się na danych historycznych, które są bezstronne i obiektywne, co sprawia, że jest ona uważana za wiarygodną metodę prognozowania przyszłych zmian cen.
  3. Szybkość – analiza techniczna pozwala na szybkie przeanalizowanie dużych zbiorów danych i wyciągnięcie wniosków, co sprawia, że jest ona szczególnie przydatna dla inwestorów, którzy chcą szybko reagować na zmiany na rynku.
  4. Możliwość automatyzacji – analiza techniczna jest często wykorzystywana w połączeniu z algorytmami i narzędziami automatycznymi, co pozwala na automatyzację procesu analizy i szybkie podejmowanie decyzji inwestycyjnych.
  5. Brak potrzeby znajomości wewnętrznych mechanizmów rynku – analiza techniczna opiera się na danych historycznych, co oznacza, że nie wymaga ona znajomości wewnętrznych mechanizmów rynku czy też zrozumienia motywacji i decyzji uczestników rynku. Jest to szczególnie przydatne dla inwestorów, którzy nie posiadają specjalistycznej wiedzy z zakresu rynków finansowych.

Zaletą analizy technicznej jest to, że wymaga bardzo niewielkiej ilości danych fundamentalnych, ponieważ wykorzystuje tylko historyczne dane z wykresów cen.

Zgodnie z jego założeniem analiza techniczna określa reguły, według których można z grubsza wyrazić wszystkie czynniki wpływające na ceny akcji, a według jego zwolenników zjawiska giełdowe poprzedzają zjawiska ekonomiczne. Rynki kapitałowe przedwcześnie dyskontują swoje kontrakty terminowe.

Według zwolenników analizy technicznej ceny akcji są określane przez relacje między kupującymi a sprzedającymi, między popytem a podażą. Z drugiej strony w długim okresie ceny akcji zależą od trendów i odpowiednich wzorców. Rynek charakteryzuje się również cyklicznością (fale według teorii Elliotta), czyli występowaniem okresowych zmian kierunku ruchu cen.

Zwolennicy analizy technicznej w praktyce odwołują się do danych historycznych, które nie odnoszą się bezpośrednio do danej firmy, ale reprezentują zjawiska w sposób ogólny, wykorzystując którym wszystkie wydarzenia mogą podlegać pewnym ustalonym regułom.

Do zalet można zaliczyć szybkość podejmowania decyzji dzięki niej, czytelną formę (poprzez wykresy), samowystarczalność (tylko dzięki niej można efektywnie inwestować) oraz to, że sprawdza się tylko przy inwestowaniu krótkoterminowym. Pozwala również zautomatyzować handel i jest mocno oparty na matematyce. Wadą jest jednak wrażenie przypadkowości, duża subiektywność i trudność w porównywaniu wskaźników – np. w przypadku średnich kroczących trudno wybrać rodzaj średniej i okres, z którego jest liczona.

Oprócz wymienionych zalet, analiza techniczna ma również kilka ograniczeń i wad.

Jedną z głównych wad jest brak uwzględnienia czynników zewnętrznych, takich jak zmiany ekonomiczne, polityczne czy społeczne, które mogą wpływać na ceny rynkowe. Analiza techniczna skupia się wyłącznie na danych historycznych, co oznacza, że nie uwzględnia ona takich czynników, co może prowadzić do błędnych prognoz.

Inną wadą jest fakt, że analiza techniczna może być stosowana wyłącznie do rynków, na których istnieją dostatecznie duże zbiory danych historycznych, co ogranicza jej zastosowanie.

Ponadto, analiza techniczna nie uwzględnia fundamentalnych aspektów rynku, takich jak wartość spółek czy ich perspektywy rozwoju, co może prowadzić do nieracjonalnych decyzji inwestycyjnych.


J.D. Schwager, Analiza techniczna rynków terminowych, WIG Press, Warszawa 2002.

Cel i zakres pracy pracy magisterskiej

5/5 - (3 votes)

Jaki jest główny cel pracy magisterskiej? Główny cel pracy jest edukacyjny. Student demonstruje nabyte zdolności i umiejętności podczas wykonywania pracy dyplomowej. Prace dyplomowe magisterskie i inżynierskie potwierdzają wiedzę i kompetencje nabyte podczas studiów.

Cel pracy magisterskiej jest zazwyczaj związany z przedstawieniem nowych informacji lub rozwiązań na dany temat, a także z przygotowaniem studenta do dalszej pracy naukowej lub zawodowej. Celem pracy magisterskiej jest przede wszystkim uzyskanie dyplomu magisterskiego, jednak ta praca powinna także przyczynić się do rozwoju wiedzy w danej dziedzinie lub rozwiązania problemów praktycznych.

Zakres pracy magisterskiej zależy od wybranego tematu i dziedziny. Praca magisterska powinna przedstawiać dogłębną analizę tematu, z uwzględnieniem aktualnego stanu badań i literatury przedmiotu. Praca magisterska powinna także zawierać wyniki własnych badań lub analiz, które wniosą nową wiedzę lub rozwiązania do danej dziedziny.

Zakres pracy magisterskiej powinien być dobrze zdefiniowany i zrozumiały, aby praca była skoncentrowana na konkretnych celach i problemach, które są badane. Praca magisterska powinna także zawierać odpowiednie metodologie badawcze i analizy, aby umożliwić czytelnikowi zrozumienie i ocenę wyników.

Jeśli chodzi o nauki ekonomiczne, co do zasady konieczne jest określenie przedmiotu i przedmiotu badań. Możesz także określić inne dodatkowe zakresy, np. czasowy, przestrzenny.

Zakres podmiotowy dotyczy osób badanych, tzn. należy określić, jaka grupa będzie objęta badaniem, np. kierownicy, kadra zarządzająca, pracownicy produkcyjni itp.

Zakres przedmiotowy wskazuje, jaki rodzaj działalności organizacji podlega kontroli. Konieczne jest zdefiniowanie i scharakteryzowanie klasy badanych obiektów. Chodzi o określenie konkretnej dyscypliny naukowej i zdefiniowanie obszarów jej zainteresowań.

Celem niniejszego opracowania jest wykazanie przydatności analizy technicznej i analizy fundamentalnej w doborze walorów do portfela inwestycyjnego na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. W pracy starano się również wykazać, że te dwie metody analizowania rynku akcji są całkiem odmienne, opierają się na zupełnie innych zasadach, jednak zastosowane razem (tzw. technika połączona) mogą dać niebywałe wyniki.

Praca składa się niejako z czterech części zasadniczych, w których kolejno poddano badaniu: polski rynek akcji wartościowych, analizę techniczną, analizę fundamentalną i metodę połączoną.