Tabele płac

Głosuj na tę pracę

Obecne tendencje kształtowania tabel płac wskazują na tworzenie szerokich przedziałów w ramach poszczególnych kategorii zaszeregowania. Pozwala to na3:

1. Zróżnicowanie wynagrodzeń zasadniczych pracowników zatrudnionych na tych samych stanowiskach a różniących się wynikami w pracy. Należy tutaj podkreślić, że wartościowanie pracy odnosi się do wyceny stanowisk pracy, a nie pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach. W firmie X na przykład, stanowisko – księgowa kosztów – wycenione jest na konkretną ilość punktów i zaszeregowane do V kategorii. Wynagrodze­nie zasadnicze określone w tabeli płac dla V kategorii kształtuje się na poziomie 1600 – 1800 zł. Na tym stanowisku zatrudnionych jest 7 osób, wśród których są pracownicy osiągający bardzo dobre, dobre i słabe wyniki. Poziom wynagrodzenia zasadniczego poszczególnych pracow­ników powinien być zróżnicowany w przedziale 1600-1800 zł w zależności od osiąganych wyników. Stwarzać to będzie jednocześnie motywację do poprawy.

2. Możliwość płacowego awansu poziomego pracownika. Brak takich możliwości w przeszłości, wymuszało konieczność awansu pionowego i tworzenia dużej liczby rozmaitych stanowisk np. księgowe, starsza księgowa, samodzielna księgowa. W grupie stanowisk robotniczych tworzono stanowiska o wieloczłonowej nazwie  np. wydawca narzędzi-ostrzarz-ślusarz.

Metody wykorzystywane w ramach analizy wstępnej

Głosuj na tę pracę

W ramach analizy wstępnej istnieje możliwość wstępnego analizowania różnych narzędzi stosowanych przy ocenie przedsiębiorstwa, może to być np. bilans lub rachunek zysków i strat. Wstępna analiza bilansu przedsiębiorstwa obejmuje ocenę struktury:[1]

  1. Majątkowej na podstawie wskaźników struktury aktywów;
  2. Kapitałowej, poprzez ustalenie wskaźników struktury pasywów;
  3. Kapitałowo-majątkowej.

Wstępna analiza bilansu może być prowadzona w ujęciu statycznym i dynamicznym. Analiza statyczna dotyczy badania struktury majątku przedsiębiorstwa i źródeł jego finansowania w wybranym momencie czasowym (np. na koniec roku).[2] Ujęcie dynamiczne pozwala natomiast ocenić również kierunki zmian tej struktury oraz dynamikę poszczególnych elementów aktywów i pasywów poprzez porównanie danych z kilku kolejnych lat. Dlatego wartość poznawcza analizy dynamicznej jest znacznie większa. Przeprowadzenie wstępnej analizy bilansu w ujęciu dynamicznym wymaga wykorzystania następujących mierników:[3]

  • wskaźników dynamiki, określających kierunek i stopień zmian poszczególnych elementów bilansu, w porównaniu do ich poziomu w bilansach wcześniejszych,
  • wskaźników struktury, wskazujących na udział poszczególnych pozycji majątku i źródeł ich finansowania w ogólnych ich wielkościach.

Badanie dynamiki poszczególnych pozycji majątku przedsiębiorstwa i źródeł pokrycia pozwala na ustalenie kierunków jego rozwoju oraz stopnia wzrostu kapitałów finansujących ten rozwój. Zróżnicowanie tempa zmian poszczególnych elementów aktywów i pasywów bilansu prowadzi do przesunięć w środkach gospodarczych i źródłach ich pokrycia wyrażających się w zmianach struktury.

Struktura majątkowa informuje o sposobie zaangażowania kapitału przedsiębiorstwa. Ocena struktury majątkowej przeprowadzana jest w oparciu o wskaźniki, które w swej budowie uwzględniają różne składniki majątkowe ujmowane w aktywach bilansu. Podstawowe znaczenie w badaniu struktury majątkowej mają wskaźniki wyposażenia przedsiębiorstwa w określone środki gospodarcze. Najistotniejszymi wskaźnikami wyposażenia przedsiębiorstwa w określone środki gospodarcze są wskaźniki wyposażenia przedsiębiorstwa w trwałe i obrotowe składniki majątku.[4]

Udział trwałych składników w majątku przedsiębiorstwa w sposób istotny zależy od rodzaju branży, technologii wytwarzania i asortymentu wyrobów. Jest on szczególnie duży w przemysłach wydobywczych, budownictwie, rolnictwie, hotelarstwie. Udział ten pozostaje w bezpośrednim związku z kwotą osiąganych przez przedsiębiorstwo przychodów. Im większy jest udział trwałych składników majątku w jego strukturze, tym mniejsza jest zdolność przedsiębiorstwa do wypracowania przychodu.[5]

[1] Ibidem, s. 51,

[2] Ibidem, s. 52,

[3] M.Sierpińska, T.Jachna, op. cit., s.51.

[4] Ibidem., s.52.

[5] H. Błoch, Controlling, rachunkowość zarządcza, Warszawa 1999, s.37.

Analiza sektorowa

Głosuj na tę pracę

W analizie sektorowej dokonuje się oceny atrakcyjności inwestowania w spółki należące do danej gałęzi gospodarki. Na tym etapie przeprowadzanej analizy fundamentalnej ocenia się przewidywaną opłacalność i ryzyko inwestowania w danej gałęzi. Uwzględnia się także pozycję sektora w relacji do cyklu gospodarczego i warunków makroekonomicznych (głównie w celu odpowiedzi na pytanie, jakie są jego zdolności do rozwoju w stosunku do całej gospodarki – czy będzie to rozwój szybszy czy też wolniejszy). Analizie poddaje się także czynniki jakościowe charakteryzujące dany sektor, które stwarzają dodatkową szansę na rozwój (doskonałość technologiczna, ochrona rynku przed obcą konkurencją).

W dalszych etapach analizy fundamentalnej przechodzi się do analizy konkretnych spółek z wybranej branży. Dokonuje się tzw. analizy sytuacyjnej spółki. Głównym celem staje się tutaj ocena spółki na tle całej gałęzi. Pod uwagę bierze się przede wszystkim aspekty pozafinansowe, jak: jakość zarządzania, prowadzony marketing, aspekty produkcyjne, jakość kadry, strategię spółki w przyszłości, silne i słabe strony spółki oraz okazje i zagrożenia, jakie stwarza jej działalność.

Kolejnym etapem analizy fundamentalnej jest analiza finansowa. Stanowi ona ocenę całokształtu działalności gospodarczej firmy, łącznie z jej efektem końcowym w postaci wyniku finansowego oraz stanu majątkowo-finansowego. Najczęściej przeprowadza się ją za pomocą analizy wskaźnikowej.

Łatwo zauważyć, że wymienione etapy analizy fundamentalnej nie są łatwe do praktycznego zastosowania przez indywidualnego początkującego inwestora. Takiemu inwestorowi należy polecić „drogę na skróty”. Polega ona na przestudiowaniu gotowych analiz, które są publikowane w czasopismach finansowych bądź na kolumnach finansowych dzienników.

Etapy analizy fundamentalnej

Głosuj na tę pracę

Przeprowadzenie analizy fundamentalnej składa się z kilku etapów:

  • analiza makroekonomiczna,
  • analiza sektorowa,
  • analiza sytuacyjna spółki,
  • analiza finansowa spółki,
  • wycena akcji.

Analiza makroekonomiczna

Analiza makroekonomiczna konieczna jest z uwagi na to, ze firmy nie działają w próżni, ale w pewnym otoczeniu społecznym, politycznym, gospodarczym. Ocena przedsiębiorstwa z punktu widzenia makroekonomicznego powinna uwzględniać stan oraz wahania koniunktury gospodarczej. Przy jej ocenie bierze się pod uwagę takie wskaźniki jak: deficyt budżetowy, saldo bilansu płatniczego, zmiany produktu krajowego brutto, stopę inflacji itp. Analiza ta dotyczy również polityki banku centralnego w zakresie kształtowania stopy procentowej, kursów walut, przewidywanej podaży pieniądza na rynku, polityki podatkowej rządu, polityki budżetowej rządu. Analiza makroekonomiczna powinna udzielić odpowiedzi na pytanie o opłacalność inwestowania na danym rynku (np. rynku akcji).

Analiza techniczna

Głosuj na tę pracę

Analiza techniczna służy do określenia prawdopodobieństwa zmiany kursów akcji na podstawie ich historycznych notowań. Analiza uwzględnia czynniki, które miały i mają obecnie oraz mogą mieć wpływ na kształtowanie się podaży i popytu na akcje. W analizie technicznej wykorzystuje się przede wszystkim zmiany kursów, wolumenu obrotu i wskaźniki techniczne.

Przy zastosowaniu analizy technicznej należy uwzględnić następujące czynniki:

  • wzajemny wpływ pomiędzy podażą a popytem na akcje,
  • kursy akcji zmieniają się w trendzie, który zawsze trwa pewien czas,
  • ceny akcji w trendzie zmieniają się pod wpływem ich popytu i podaży,
  • zmiany wykazują tendencje do powtarzalności, co należy wykorzystywać do przewidywania zmian w przyszłości,
  • wykresy zmian kursów wyraźnie przedstawiają okresy, w których można było uzyskać zyski kapitałowe ze sprzedaży akcji,
  • analizując wykres kursu i wolumenu można przewidzieć zmiany w popycie i podaży.

Należy zauważyć, że rynek prawie zawsze wykazuje się fluktuacją. Jeżeli uczestnicy rynku uznają, że kurs akcji jest niski, to inwestorzy natychmiast przystępują do zakupów akcji. Właściciele akcji reagują podniesieniem ich ceny. Wyższa cena powoduje spadek zainteresowania ze strony inwestorów, a to z kolei wyhamowuje tempo wzrostu cen akcji. Wzrost cen akcji kończy się, gdy inwestorzy uznają, że osiągnęli zadawalający zysk i rozpoczynają sprzedaż nabytych akcji. Początek sprzedaży akcji powoduje odwrócenie się trendu, czyli spadek ich cen.

Analiza techniczna ma na rynkach wykształconych, zrównoważonych i o wieloletniej tradycji odgrywa drugorzędną rolę. W Polsce odgrywa w dalszym ciągu pierwszorzędne znaczenie, ze względu na spekulacyjny charakter rynku. Jednakże z każdym rokiem rynek kapitałowy jest w naszym kraju coraz dojrzalszy i wpływ analizy technicznej maleje. Coraz większego znaczenia nabiera analiza fundamentalna.

„I believe the future is only the past again, entered through another gate.”
– Sir Arthur Wing Pinero, 1893