Pytania z analizy 2

5/5 - (4 votes)
  1. Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W  BILANSIE w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań i wtedy w pasywach zmniejszy się poziom zobowiązań.

W RZIS pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W RPP pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

  1. Wzrosły należności i zobowiązania wobec obligatoriuszy. Spadły zapasy, zob. wb. kredytodawców i wb. dostawców. Powiąż z RPP i bilansem ruchu.

Wzrost należności wb. odbiorców może świadczyć o zwiększonej sprzedaży, z której jednak nie osiągnięto wpływów środków pien. ponieważ odroczony jest termin płatności.. Wzrost zobow wb. obligatoriuszy mógł być spowodowany emisją dodatkowych akcji, z której wpływy  pokryły część zobow wb kredytodawców i dostawców.

W RPP korygujemy zysk netto odejmując wartość powstałych należności i dodając wartość wyprzedanych zapasów. We wpływach środków pien. z działalności finansowej pojawi się wartość emisji (wzrost zobow. wb. obligatoriuszy), a w wydatkach wartość spłacanych kredytów, a tym samym zapewne odsetki.

  1. Treść oraz zastosowanie w analizie finansowej zysku operacyjnego i zysku netto

Zysk operacyjny to zysk z podstawowej działalności przedsięb. Jego wartość świadczy o efektywnym wykorzystaniu majątku w działalności, do której p-bo zostało powołane.

Zysk netto, wykazywany zarówno w RZIS jak i BILANSIE po stronie pasywów ( w KW ). To ta część zysku, która pozostaje do dyspozycji która pozostaje do dyspozycji właścicieli, decyduje o poziomie stopy zwrotu dla właścicieli (zysk netto) mierzonej stopą rentowności i poziomem kapitału własnego. Im większy stosunek ZN/ZO tym mniejsze obciążenie zysku operacyjnego kosztami finansowymi i podatkiem dochodowym.

W p-bie poziomy ZO i ZN służą analizie:

1)efektu dziwni finansowej, który określa zmiana zysku netto/zmiany zysku operacyjnego

2) rentowności : handlowej ZN/S, ekonomicznej  czyli stopy zysku ROA=ZO/A i finansowej ZN/KW

3) struktury przepływów pieniężnych ZN/PPO

  1. Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

Wzrost KO wiąże się zapewne z zaciągnięciem przez p-bo kredytu, lub wzrost zobowiązań wb. dostawców. Spadek relacji ZN/ZO wskazuje, że podstawowa działalność p-ba przynisi coraz to mniejsze zyski, a tym samym mniej efektywnie wykorzystuje posiadane zasoby, o czym świadczy spadek stopy zysku.

Ponadto spadek ZN/ZO może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowym związanych z zwiększeniem kapitału obcego.

  1. Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

DFL= %zmiana EPS/ % zmiana EBIT          lub          DFL= EBIT/ EBIT – ODSETKI

Ujemny efekt DF występuje, gdy stopa zysku, czyli ROA < średniego ważonego kosztu kapitału obcego skorygowanego o tarcze podatkową czyli lub wtedy gdy poziom odsetek jest wyższy od ZO.

  1. Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

realną – przepływy pien.

potencjalną – rachunek wyników

Realną możliwość można ocenić za pomocą wskaźnika wewnętrznego finansowania inwestycji.

Wsk. wew. fin. inw. = Cash flow Ι / inw. w maj. trwały – gdy jest > 100 to nadwyżka przekracza potrzeby inwestycyjne

  1. Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

  1. AO / Zobow. bieżące <1 Zinterpretuj sytuację i podaj jej przyczyny.

Wskaźnik ten jest statyczną miarą pozwalającą ocenić krótkoter. płynność fin. p-ba. Jeżeli <1 to oznacza to, że w p-bie występuje niedopłynność a p-bo prowadzi agresywną strategie finansowania. Posiadane AO nie wystarczają na pokrycie zob. bieżących. Im mniejszy wsk. tym większe ryzyko niewypłacalności i mniej środków na obsługę długu. Zbyt ryzykowna działalność może doprowadzić do nie uzyskania w chwilach trudności kredytu. Przyczyna takiej sytuacji może być:

1) ryzykowna i nieracjonalna działalność p-ba

2)pogorszenie sytuacji finansowej i pozycji firmy na rynku

3) wykorzystywanie pozycji konkurencyjnej wobec dostawców

  1. Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij
  • struktura kapitału – im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin.
  • struktura majątku – im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć
  • struktura kosztów – im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  • struktura podziału zysku – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania
  • struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  • struktura przepływów pieniężnych – – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  1. akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowym w postaci agio. Wzrost KW spowoduje zwiększenie poziomu aktywów poprzez wzrost SP lub AT w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje.

RZIS- wystąpią koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na emisję akcji.

RPP- DF-  nastąpi wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

  1. Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Do wsk. wypłacalności zaliczamy:

1) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

2) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob

3) Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy

4) wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD – informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

  1. Wystąpiła sytuacja: O–, I–, F+. Podaj przyczyny i skutki takiej decyzji.

To klasyczny przypadek dla p-ba młodego, z perspektywami, rozwijającego się. Firma jest młoda, nie ma stabilnej pozycji na rynku. Dotychczasowa działalność nie przynosi jeszcze wpływów przewyższających wydatki- stad ujemne saldo z DO. P-bo rozwija się i inwestuje, prawdopodobnie zaciągnęło kredyt, gdyż saldo z DF również jest ujemne. Dodatnie saldo z DF wskazuje, że p-bo pozyskuje środki na rozwój, jest pozytywnie postrzegane przez inwestorów i kapitałodawców.

  1. Jeżeli zysk na sprzedaży rośnie o 5%, stopa zysku rośnie o 4%, rentowność kapitałów własnych o 3% to co z tego wynika?

jest: ROE-ROI (Sz) – S (ZO)

ma być: S – ROI – ROE

Sytuacjajest niekorzystna, gdyż w prawidłowo funkcjonującym p-bie ZO powinien rosnąć szybciej niż stopa zysku ROI, a ta z kolei wolniej niż ROE. Tu mamy syt. dokładnie odwrotną. Wolniej rosnący zysk na sprzedaży w stosunku do stopy zysku świadczy o mniej efektywnym wykorzystaniu kapitałów, a wolniej rosnąca rentowność w stosunku do stopy zysku świadczy o źle ukształtowanej strukturze kapitałowej – prawdopodobnie przedsiębiorstwo doświadcza ujemnego efektu dźwigni finansowej.

  1. Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Ujemny kapitał obrotowy występuje gdy AT>KS lub ZB>AO. Jest konsekwencją wyboru agresywnej strategii finansowania w przedsiębiorstwie z akceptacją dużego ryzyka utraty płynności finansowej. W tym przypadku realizacja wszystkich wymagalnych zobowiązań krótkoterminowych w przedsiębiorstwie wymagałaby naruszenia stanu aktywów trwałych. Część środków trwałych jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Ujemny kapitał może posiadać również firma w złej sytuacji finansowej, której grozi  utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

  1. Uzasadnij tezę że „zysk to nie wszystko”

Zysk sam w sobie ma niewielkie znaczenie informacyjne. Dopiero jego analiza w czasie – porównanie z latami ubiegłymi, czy zestawienie porównawcze z innymi firmami z tej samej branży pozwala na ocenę firmy. dopiero w odniesieniu do takich kategorii ekonomicznych jak majątek, poziom sprzedaży czy kapitał własny daje możliwość oceny danego p-ba poprzez jego rentowność.

Zysk, tworzony przez określone przychody i koszty ujmowane wg zasady memoriałowej, nie zawsze w pełni obrazuje realną sytuację firmy. P-bo może być zyskowne, ale może utracic płynnośc i zbankrutować. Dlatego odzwierciedleniem zysku memoriałowego powinny być ŚP.

  1. Co oznacza KS / MT + stałe elementy MO ?

To wskaźnik pokrycia aktywów obrotowych kapitałem obrotowym. Jeśli p-bo spełnia złotą zasadę finansową KS/AT >1 to oznacza to, że p-bo dysponuje dodatnim kapitałem obrotowym. Jego dodatnia pozycja pozwala ocenić w jakim stopniu pokrywa on aktywa obrotowe.

Gdy >1 to KO pokrywa w pełni stałe elementy AO ( min. stan zasasów i należnośći) i  częściowo zmienne elementy, co świadczy o konserwatywnej strategii finansowania aktywów obrotowych.

Gdy = 1 wyposażenie przedsiębiorstwa w KO ściśle odpowiada finansowaniu stałych elementów AO

Gdy <1 1 kapitał obrotowy finansuje częściowo stałe elementy majątku obrotowego

  1. Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.  Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

  1. Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

Wzrost KO mógł nastąpić na skutek zaciągnięcia przez p-bo produkcyjne kredytu, wykorzystanego na zakup nowej maszyny, która zwiększyła moce produkcyjne p-ba. Dzieki temu wzrosły przychody ze sprzedaży, co spowodowało wzrost ZO.

  1. Co oznacza że KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

KO w pełni pokrywa stałe elementy AO, tj. min. stan zapasów i należności, a także pozostałą część czyli elementy zmienne AO.

  1. Model Altmana = 2,0. Co z tego wynika?

Wartość indeksu mieści się w przedziale <1,8 – 2,8> co świadczy o tym, że p-bo ma średnie ryzyko ogłoszenia upadłości.

  1. Dźwignia finansowa – wlk., skala, efekty, warunki i skutki

Ten element powinien wskazywać

1) czy p-bo zwiększyło zadłużenie w ramach pojemności zadłużeniowej

2) czy p-bo i w jakim zakresie zabezpiecza warunki dodatniego ef. DF

3) w jakim stopniu wzrost KO wpływa na rentowność KW

Możliwe są 3 efekty:

1) Dodatni efekt DF – wzrost zadłużenia wpływa pozytywnie na zmianę rentowności KW ( wzrost ROE)

2) Ujemny efekt DF – przekroczenie dopuszczalnego zadłużenia, nieoptymalna struktura

3) Efekt neutralny – jeżeli ROI = kosztowi KO, moment zrównania to próg finansowej rentowności kapitału, który wyznacza krańcowy poziom zadłużenia

Warunkiem wystąpienia efektu DF jest udział w strukturze pasywów kapitałów obcych, skutkiem możliwość zastosowania tarczy podatkowej.

  1. Przeds. zanotowało dodatnie przepł. amortyzacyjne. środki pien. wzrosną czy spadną?

Uwarunkowane jest to jak kształtowały się pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną.

  1. Sposoby wariantowej oceny źródeł finansowania MT. Nie wiem
  2. Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od:

1) pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie WACC o efekt tarczy podatkowej

2) majątku przedsiębiorstwa (im mniejszy tym większy efekt)  ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z WACCx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt

3) ZO, który stanowi mianownik ROA, a zatem im wyższe ZO tym możemy zwiększać zadłużenie

4) od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze angażować kapitał obcy i  zadłużać się i jakie p-bo ma szanse na  pozyskanie KO.

1.Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?

Ryzyko utraty płynności mierzone wskaźnikiem płynności bieżącej ( AO/ Zob. B), szybkiej ( AO- ZAP/ Zob.B) i gotówkowej ( ŚP/Zob.B)

  1. Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.

CKG pozwala ocenić przez ile dni kapitał p-ba jest „zamrożony” w finansowaniu zapasów, należności przy uwzględnieniu finansowania przedsiębiorstwa przez jego dostawców i ewentualnych wierzycieli operacyjnych. Wzrost CKG może wskazywać na pogorszenie efektywności gotówkowej p-ba, co uwidocznione jest przy saldzie przepływów pieniężnych z DO.

  1. Oceń rolę w ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.

Kasowy próg rentowności- to taka sytuacja w p-bie, w której wpływy z DO wystarczają na pokrycie wydatków z DO. Krytyczny punkt gotówki – to taki momet krytyczny, gdzie p-bo wykorzystało środki z amortyzacji, a to jest niezgodne z przeznaczeniem, gdyż amortyzacja powinna być krótkoterminowo lokowana w bezpieczne instrumenty fin.

  1. Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.

Wartość godziwa jest specyficzną kategorią ceny wykorzystywanej do ustalenia wartości aktywów.

Wartość księgowa – wartość aktywów netto, wartość przedsiębiorstwa określana jako aktywa minus zobowiązania

  1. W przedsiębiorstwie następuje (w okresie t1-t0) spadek indeksu Altmana. Oceń przyczyny zmian.

Spadek indeksu wskazuje na pogarszającą się sytuację w p-bie i Zagrodnie jego upadłości.

Jeżeli indeks <1,86 to p-bo ma duże ryzyko niewypłacalności technicznej i ekonomicznej, zagrożenie upadłością jest bardzo wysokie. Jeżeli indeks mieści się w przedziale <1,86 – 2,8> to ryzyko upadłości jest średnie, a jeśli jest >3 to ryzyko jest niewielkie.

Przyczyną spadku mogła być zła polityka i zarządzanie majątkiem, problemy ze sprzedażą, co spowodowało spadek ZO. Zmienna X3=ZO/A Og. ma największą wagę w modelu i to od tych czynników w głównej mierze zależy sytuacja p-ba.

6*. Przedsiębiorstwo zwiększyło poziom zadłużenia w jaki sposób ocenia się przesłanki i konsekwencje decyzji?

Należy dokonać oceny zmian wysokości zadłużenia w przedsiębiorstwie i wysokości tworzonych rezerw

  • Ocena rezerw i tytułu ich tworzenia ( przyrost rezerw koresponduje ze wzrostem środków pieniężnych)
  • Ocena struktury zadłużenia z podziałem na krótko i długoterminowe
  • Wstępna ocena skutków zmian zadłużenia dla struktury kapitału i wynikającego z tego ryzyka finansowego
  • Ocena ewentualnego ryzyka przekroczenia dopuszczalnego progu zadłużenia w przedsiębiorstwie

Ocena wzrostu zobowiązań krótkoterminowych, za jakiego tytułu ( w jakim stopniu występuje w pozycji zobowiązania wobec dostawców [kredytu handlowego] –  przedsiębiorstwo miało zapłacić ale nie zapłaciło – wpływa na zmian środków pieniężnych – stanowi pozycje korygującą dla tej pozycji

  1. Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.

KO to część KS finansująca AO zgodnie z formułą:

KO= AO – ZOB.B

KO= KS – AT

KO wskazuje na tą część AO, która pozostanie do dyspozycji p-ba po realizacji wszystkich wymagalnych zob. krótkoterminowych.

Oceniając kapitał obrotowy w przedsiębiorstwie uwzględnia się:

  • wysokość kapitału obrotowego i jego zmiany w badanym okresie
  • źródła finansowania kapitału obrotowego
  • związek pomiędzy wysokością kapitału obrotowego i stałymi miarami oceny płynności finansowej
  • podstawowe wskaźniki oceny poziomu kapitału obrotowego: KO/S, KO/śr. m-czne S, KO/A,    KO/śr stan zap. i nal
  1. Oceń czynniki decydujące o zmianie przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej. ??
  1. coś o „pochodzeniu środków” w bilansie ruchu

Analiza pochodzenia środków

Czy głównym źródłem pochodzenia środków był rozwój kapitałowy czy zmniejszenia aktywów jako konsekwencje zmian strukturalnych?

  1. Ocena zmian w kapitale własnym
    1. Przyrost kapitału własnego
      • Ocena w jakim stopniu przyrost kapitału własnego ma charakter realny związany ze wzrostem środków pieniężnych do dyspozycji przedsiębiorstwa ( uwzględniane w rachunku przepływów pieniężnych), a jakim stopniu ma charakter ewidencyjny (przeszacowanie majątku, przekazanie składnika majątkowego w formie aportu, realizacja praw zamiany posiadaczy obligacji zamiennych)
      • Ocena w jakim stopniu przyrost kapitału własnego jest konsekwencją finansowania zewnętrznego ( pozyskania środków z rynku finansowego: emisja akcji, sprzedaż udziałów, dopłaty) , a w jakim stopniu jest konsekwencją finansowania wewnętrznego ( zatrzymania części zysku w spółce – wpływa na przepływy pieniężne)
      • Czy zmiany kapitału własnego zapewniają utrzymanie oczekiwanej stopy zwrotu przez właścicieli mierzonej rentownością kapitału własnego
      • Ocena zmian w strukturze kapitału własnego (poszczególnych elementów)
    2. patrz pyt.6*
    3. Zmniejszenia wartości aktywów
      1. Aktywa trwałe
        • W jakich grupie środków majątkowych nastąpiło zmniejszenie wartości; w jaki stopniu dotyczy środków trwałych , a jakim środków obrotowych
        • Ocena czy zmniejszenie składników majątkowych jest konsekwencją ograniczenia działalności przedsiębiorstwa, czy jest konsekwencja wzrostu efektywności gospodarowania, czy może być symptomem ryzyka utraty płynności
        • Ocena zmian wynikających z umorzenia i amortyzacji części aktywów trwałych
        • W jakim stopniu jest to konsekwencja sprzedaży aktywów
      2. Aktywa obrotowe
        • Zmniejszenie stanu zapasów
        • Spadek należności
        • Spadek krótkoterminowych środków finansowych i spadek środków pieniężnych ( wydatki przekroczyły wpływy danym okresie)

Analiza wykorzystania środków

Jaka cześć środków została na zwiększenie składników majątkowych, a jaka część został przeznaczona na realizacje zobowiązań wobec kapitało dawców i ewentualne pokrycie strat bilansowych?

  1. Zwiększenie aktywów

W jakim stopniu środki zostały zaangażowane w przyrost aktywów trwałych uzasadnionych rozszerzeniem działalności operacyjnej, realizacją inwestycji rzeczowych ( środki trwałe w budowie), a jakim stopniu jest związane z dodatkowym lokowaniem kapitału na rynku finansowym i rynku nieruchomości

W jakim stopniu przyrost aktywów obrotowych wynika z rozszerzenia działalności operacyjnej , w jakim jest związany z przyrostem cen, a w jakim stopniu może być konsekwencja pogorszenia efektywności wykorzystania aktywów obrotowych

  • Przyrost zapasów – > spadek środków pieniężnych
  • Przyrost należności –> spadek środków pieniężnych
  1. Zmniejszenia pasywów

Zmniejszenie kapitału własnego ( umorzenie akcji, pokrycie straty bilansowej)

Zmniejszenie zadłużenia i rezerw

  • Czy to zmniejszenie dotyczy zadłużenia długoterminowego (zmniejszenie ryzyka finansowego), czy zmniejszenia zadłużenia krótkoterminowego ( zmniejszenie zobowiązań wobec dostawców

Planowanie strategiczne

5/5 - (7 votes)

Kluczowym zagadnieniem współczesnego handlu oraz marketingu pozostaje satysfakcja klienta, która stanowi jeden z najważniejszych wyznaczników skuteczności działań rynkowych przedsiębiorstwa. Satysfakcja, określana również mianem zadowolenia, jest niczym innym jak subiektywną miarą oceny produktu bądź usługi dokonywaną przez konsumenta po zakończeniu procesu zakupu lub skorzystaniu z oferty.

Klient odczuwający zadowolenie jest jednocześnie najlepszą i najbardziej wiarygodną formą reklamy. Z tego względu satysfakcja konsumenta powinna być traktowana przez przedsiębiorstwo z najwyższą powagą, szczególnie w dobie marketingu elektronicznego, w której dostęp klientów do reklam, ofert oraz stron internetowych firm jest praktycznie nieograniczony. Aby osiągać możliwie najlepsze wyniki sprzedażowe, całe funkcjonowanie przedsiębiorstwa powinno być objęte świadomym, przemyślanym i długofalowym planowaniem.

Osiągnięcie satysfakcji klienta jest możliwe poprzez dostarczenie mu wartości, której rzeczywiście oczekuje. Na postrzeganą przez konsumenta wartość składa się wiele elementów, takich jak uprzejma i kulturalna obsługa, wysoka jakość produktu, terminowość dostaw, dogodne formy płatności, warunki gwarancji, zastosowana technologia oraz inne czynniki obecne w codziennej praktyce gospodarczej. Poziom satysfakcji klienta badany jest za pomocą różnorodnych narzędzi, w tym badań marketingowych, ankiet, analiz liczby skarg i reklamacji, a także statystyk dotyczących zwrotów towarów. Stopień zadowolenia można opisać poprzez określone stany emocjonalne, począwszy od całkowitego braku satysfakcji, poprzez satysfakcję progową, spełnienie oczekiwań, aż do stanu ekscytacji.

W sytuacji, gdy wymagania klienta są spełniane szybko i w pełnym zakresie, konsument odczuwa wyraźne zadowolenie, a niekiedy nawet entuzjazm. Jeżeli realizacja potrzeb trwa dłużej lub obejmuje je jedynie częściowo, poziom satysfakcji jest niższy, choć produkt lub usługa nadal spełnia podstawowe oczekiwania. W przypadku, gdy oferta odpowiada jedynie minimalnym wymaganiom klienta, ocena sytuacji balansuje na granicy zadowolenia i niezadowolenia. Produkt, który nie spełnia nawet tych minimalnych potrzeb, uznawany jest za bubel i znajduje się poza obszarem akceptacji klienta, co można zobrazować jako wyjście poza wykres w pozostałe ćwiartki układu współrzędnego.

Umiejętność skutecznego i trafnego planowania ma ogromną wartość, zwłaszcza że planowaniem należy objąć możliwie jak najszerszy zakres składników majątku przedsiębiorstwa, w tym również poziom zadowolenia klientów. Kluczowe pytanie brzmi: jak planować w sposób właściwy, aby postrzeganie firmy i jej usług zawsze wiązało się z poczuciem satysfakcji po stronie konsumentów? Profesjonalne planowanie marketingowe stanowi element szerszego procesu, jakim jest tworzenie biznesplanu. Warto w tym miejscu podkreślić, że plan jest dokumentem – może przyjmować formę katalogu, pliku komputerowego bądź innego zapisu – natomiast planowanie jest czynnością. To właśnie sposób realizacji tej czynności, jej dokładność oraz rzetelność w największym stopniu decydują o końcowych efektach. Plany powinny mieć charakter realistyczny, a dobrą praktyką jest przygotowywanie trzech wariantów: optymistycznego, pesymistycznego oraz najbardziej prawdopodobnego, czyli optymalnego. Na podstawie literatury ekonomicznej można wyróżnić następujące etapy planowania marketingowego.

Pierwszym etapem jest określenie misji przedsiębiorstwa. Misja powinna przyjmować formę hasła lub krótkiego sloganu, który jasno precyzuje wartość oferowaną na rynku. W przypadku hotelu misją może być na przykład hasło „przede wszystkim: kultura obsługi”. Autor, prowadząc wywiady marketingowe oraz badania rynku, określa swoją misję jako „dostarczam informacji o rynku”.

Drugim etapem jest analiza SWOT, obejmująca identyfikację mocnych i słabych stron przedsiębiorstwa, a także analizę konkurencji, branży oraz samego rynku. W ramach tej analizy uwzględnia się również ocenę szans i zagrożeń, zarówno tych wynikających z otoczenia wewnętrznego, jak i zewnętrznego.

Kolejnym krokiem jest ustalenie celu marketingowego. Cel ten powinien być mierzalny, jasno określony w czasie oraz powiązany z konkretnymi miernikami efektywności biznesu, takimi jak poziom sprzedaży, udział w rynku, koszty, zysk, wskaźnik R.O.I. (zwrot z inwestycji), przepływy pieniężne, oszczędności czy wizerunek firmy.

Następnie przeprowadza się segmentację rynku, polegającą na precyzyjnym określeniu grup odbiorców produktów i usług przedsiębiorstwa. Segmenty te mogą być jednorodne lub zróżnicowane, a ich liczba zależy od specyfiki rynku oraz możliwości firmy.

Piątym etapem jest przyjęcie strategii. Na tym etapie określa się, ile segmentów rynku przedsiębiorstwo jest w stanie skutecznie obsłużyć oraz które z nich mają największy potencjał do osiągnięcia zakładanych rezultatów finansowych.

Szósty krok stanowi przyjęcie taktyki, czyli dobranie odpowiedniej kombinacji narzędzi rynkowych, obejmujących produkt, cenę, dystrybucję oraz obsługę klienta.

Siódmym elementem jest organizacja działalności operacyjnej. Ponieważ biznes to codzienna aktywność, konieczne jest opracowanie harmonogramu działań, wyznaczenie osób odpowiedzialnych, stworzenie struktury organizacyjnej oraz jasny podział zadań.

Ósmy etap to opracowanie analityki finansowej. Aby plan mógł zostać zaakceptowany przez akcjonariuszy lub inwestorów, niezbędne jest wykazanie w prognozach finansowych, że zaplanowane działania przyniosą oczekiwane zyski.

Dziewiątym krokiem jest wdrożenie planu, czyli przełożenie założeń na konkretne działania operacyjne oraz stymulowanie wybranych grup klientów przy użyciu odpowiednich instrumentów marketingowych.

Ostatnim etapem jest kontrola. W określonych odstępach czasu, najlepiej raz w miesiącu, należy organizować spotkania zespołu menedżerskiego, podczas których omawia się stopień realizacji planu. Najbardziej efektywną formą prezentacji wyników jest ich wizualizacja, na przykład w postaci trzech kolumn: prognozowanej sprzedaży na dany miesiąc, aktualnego wykonania oraz planowanego budżetu na koniec roku.

Biznesplan, jako dokument obejmujący znacznie szerszy zakres działalności niż sam plan marketingowy, zawiera również inne plany, takie jak plan finansowo-księgowy, plan zapewnienia jakości, plan produkcji, plan rozwoju produktów i usług (innowacji) oraz plan zatrudnienia. Jest on wymagany przez banki w procesie ubiegania się o kredyt lub pożyczkę.

Należy pamiętać, że planowaniem powinny być objęte także niefinansowe składniki majątku firmy, w tym wartości niematerialne i prawne oraz sam kapitał ludzki. Każdy menedżer odpowiada za własny rozwój oraz za doskonalenie kompetencji pracowników, aby sprostać rosnącym wymaganiom rynku. Już w czasach studenckich uczymy się, jakie cechy powinien posiadać adept nauki, by skutecznie przyswajać wiedzę teoretyczną. Osoby, które podejmowały się pisania doktoratu lub zgłębiały tajniki metodologii naukowej, doskonale pamiętają zestaw cech naukowca, który należało w sobie konsekwentnie rozwijać. Wśród nich znajdują się między innymi: wrażliwość na problemy badawcze i intelektualna dociekliwość, skłonność do twórczego zwątpienia i badania pozornych niemożliwości, systematyczność, cierpliwość, rzetelność, jasność myślenia oraz oszczędność słowa, a także wszechstronność, obiektywizm i bardzo dobra znajomość przedmiotu badań.

Choć wymienione cechy mają ogromną wartość w procesie zdobywania wiedzy i pracy naukowej, stanowią jedynie część charakterystyki skutecznego menedżera czy dyrektora. Nie sposób umniejszać ich znaczenia, gdyż osoby o predyspozycjach naukowych doskonale radzą sobie z analizami finansowymi i rynkowymi, interpretacją danych oraz formułowaniem prognoz. Nie są to jednak jedyne obszary działalności w przedsiębiorstwie. Często słyszy się o prymusach i absolwentach renomowanych uczelni, którzy w późniejszym życiu zawodowym nie osiągają spektakularnych sukcesów, a ich wynagrodzenia nie przekraczają średniej krajowej. Intencją autora nie jest straszenie czytelników, lecz zwrócenie szczególnej uwagi, zwłaszcza osobom młodym, na fakt, że za zdobycie umiejętności skutecznej sprzedaży i pełnego zadowolenia klienta odpowiadamy przede wszystkim my sami. Wynika to z tego, że praktyka biznesowa wymaga często zupełnie innych kompetencji niż te, które są niezbędne podczas zajęć laboratoryjnych czy rozważań stricte naukowych.

Najważniejszą cechą, za której rozwój i pielęgnowanie odpowiada każdy z nas, jest przedsiębiorczość. Przedsiębiorczość, połączona z gospodarnością, prowadzi do systematycznego zwiększania zysków firmy oraz osobistego dobrobytu. Przedsiębiorca, który pragnie dostarczać klientom najwyższą jakość oraz maksymalny poziom satysfakcji, powinien odznaczać się określonym zespołem cech.

Do cech przedsiębiorcy najwyższej klasy należą: ciekawość rynku i umiejętność myślenia o zachodzących na nim procesach, odwaga w działaniu oraz wiara w skuteczność podejmowanych decyzji, rozsądny sceptycyzm w prognozach i roztropność w wyborach, precyzja ocen oparta wyłącznie na mierzalnych kryteriach, a także wysoka kultura osobista i etyka w prowadzeniu biznesu.

Z przykrością można obserwować sytuacje, w których przedstawiciele polskiego biznesu czują się zagubieni, nie posiadają wystarczającej wiedzy o rynku, obawiają się ryzyka, lekceważą finansowe konsekwencje swoich decyzji lub nie wykazują odpowiedniego poziomu ogłady. Przedsiębiorczość, odwaga, mądrość i kultura powinny stać się fundamentem działalności gospodarczej, tak aby polski biznes nie ustępował w niczym swoim odpowiednikom z krajów Europy Zachodniej.

Pytania na egzamin z odpowiedziami

5/5 - (3 votes)

Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W analizie bilansu w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań.

W rachunku zysków i strat pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W rachunku przepł. pien. pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

Wzrosły należności i zobowiązania wb. Obligatoriuszy (nie mogą wzrosnąć należności wobec obligatoriuszy!!!). Spadły zapasy, zobow. wb. kredytodawców i wb. dostawców. Powiąż z rachunkiem przepł. pien. i bilansem ruchu.

Po stronie A i P zaszły zmiany. W bilansie spadek zapasów, a w konsekwencji wzrost należności wb. odbiorców może świadczyć o zwiększonej sprzedaży, z której jednak nie osiągnięto wpływów środków pien. ponieważ zapłata ma nastapić w terminie późniejszym. Wzrost zobow wb. obligatoriuszy mógł być spowodowany emisją dodatkowych akcji, z której wpływy  pokryły część zobowiązań wb kredytodawców i dostawców.

W rachunku przepł. pien. w korektach zysku netto odejmujemy wartość powstałych należności i dodajemy wartość wyprzedanych zapasów. We wpływach środków pien. z działalności finansowej pojawi się wartość emisji (wzrost zobow. wb. obligatoriuszy), a w wydatkach wartość spłacanych kredytów, a tym samym zapewne odsetki.

Treść oraz zastosowanie w analizie finansowej zysku operacyjnego i zysku netto.

Zysk operacyjny to zysk z podstawowej działalności przedsięb. Jego wartość świadczy o efektywnym wykorzystaniu środków trwałych (absolutnie nie trwałych, tylko wszystkich srodkow)w celach, w jakich przedsięb. zostało powołane. Pozycja ta wystąpi w rachunku z. i str. gdzie od przychodów ze sprzedaży towarów, mater. i wyrobów odejmuje się wartość sprzedanych wyr., tow. i mater. (koszt wytworzenia i wartość), a także koszty sprzedaży, ogólnego zarządu i handlowe i koryguje się o PPO i PKO, po uwzględnieniu KF i PF oraz zysków i strat nadzwyczajnych i podatku dochodowego staje się zyskiem netto. Zysk netto wykazywany jest również w bilansie w kapitałach własnych w pasywach. Im większy stosunek zysku netto do zysku operacyjnego tym mniejsze obciążenie zysku operacyjnego kosztami finansowymi i podatkiem dochodowym.

W powyższym opisie brakuje zdefiniowania zastosowania obu zysków:

1) do analizy efektu dziwni finansowej, który określa zmiana zysku netto/zmiany zysku operacyjnego

2) do analizy rentowności np. ZO do stopry zysku ROA=ZO/A lub ZN do rentowności finansowej ZN/KW

3) do analizy struktury przepływów pieniężnych zysk netto/przepływy z działalności operacyjnej

Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

Wzrost kap. obcego mógł być spowodowany wzrostem zobowiązań wb. kredytodawców lub dostawców. Spadek relacji Zn do Zo świadczy o tym że przeds. osiąga coraz mniejsze zyski z podstawowej działalności operacyjnej. (przedsiębiorstwo może osiągać wyższe zyski, ale jest mniej rentowne, bo skoro spadła stopa zysku oznacza to, że przedsiębiorstwo mniej efektywniej wykorzystuje posiadane zasoby. Spadek relacji Zn/Zo może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowym związanych z zwiększeniem kapitału obcego. Sam spadek nie jest negatywny pod warunkiem, że wzrasta jednocześnie stopa zysku, albo rentowność KW, w tym wypadku jednak ST. Zysku spadła zatem oznacza to, że przedsiębiorstwo nieefektywnie wykorzystało posiadany kapitał.) Prowadzi to do spadku stopy zysku (spadek ST. Zysku nie prowadzi do spadku rentowności KW, bo w ST zysku jest zysk operacyjny, a w rent KW zysk netto) , co w konsekwencji będzie prowadzić do spadku rentowności kapitału własnego.

Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

Wtedy kiedy stopa zysku, czyli ROA < średniego ważonego kosztu kapitału obcego skorygowanego o tarcze podatkową czyli lub wtedy kiedy ZO jest + a ZN jest – wynika to ze wzoru na dźwignę.

Dźwignia fin. opiera się na znaczeniu źródeł finansowania i wrażliwości WF firmy do poziomu zadłużenia.

zmiana EPS/EPS

DFL=  zmiana EBIT/EBIT    = EBIT/ (EBIT-I)

EPS-zysk na 1 akcję

EBIT-zysk operacyjny

Osiąga wart. ujemne dla zysku operacyjnego mniejszego od kosztów odsetek.

Osiąga wart. równe zeru lub ujemne dla Zo bliskiego zeru.

W jaki sposób można ocenić realną i potencjalną możliwość do samofinansowania wydatków inwestycyjnych?

Naprawdę nie wiem – ustosunkowałbym się do poniższej opowiedz i realna oceniłbym z przepływów z działalności operacyjnej z rachunku przepływów, a potencjalną to może z rachunku wyników z nadwyżki finansowej, czyli z zysk netto + amortyzacja

realną – przepływy pien.

potencjalną – rachunek wyników

Realną możliwość można ocenić za pomocą wskaźnika wewnętrznego finansowania inwestycji

Wsk. wew. fin. inw. = Cash flow Ι / inw. w maj. trwały

gdy jest > 100 to nadwyżka przekracza potrzeby inwestycyjne (sytuacja dobra?)

Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. (Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

AO / Zobow. bieżące <1  Zinterpretuj sytuację i podaj jej przyczyny.

Jest to wsk. płynności. Jego wartość < 1 świadczy o tym, iż posiadany stan aktywów obrotowych nie jest w stanie wygenerować środków pien., które w całości pokryją zobowiązania bieżące.

Im mniejszy wsk. tym większe ryzyko niewypłacalności i mniej środków na obsługę długu. Jest to prawdopodobnie wynikiem agresywnej strategii finansowania. Zbyt ryzykowna działalność może doprowadzić do nie uzyskania w chwilach trudności kredytu. (jako przyczynę podałbym wykorzystywanie przez firmę pozycji konkurencyjnej wobec dostawców lub pogorszenie sytuacji finansowej i pozycji rynkowej firmy)

Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij.

  1. struktura kapitału
  2. struktura kosztów
  3. struktura majątku
  4. struktura podziału zysku
  5. struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych
  6. struktura przepływów pieniężnych

Generalnie na to pytanie można napisać esej na 20 stron, ale odpowiem na każdy numer jednym zdaniem, bo na więcej na egzaminie czasu nie będzie:

1- im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin

2- im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

3- im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć

4 – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym  przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania

5 – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

6 – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

Spółka akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowy w postaci agio. Może się spodziewać, że wzrost KW zaowocuje w Akt albo wzrostem środków pieniężnych albo wzrostem aktywów trwałych w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje. W rachunku wyników pojawią się koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na przygotowanie emisji. W rachunku przepływów w działalności fin pojawi się wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Wg mnie wypłacalność oznacza czy przedsiębiorstwu wystarczają środki do spłaty zobowiązań i nie zaliczałbym to na pewno wsk. Og. Wystarcz. Got. oraz wypłaty wywident.

Ja zaliczyłbym tu wskaźniki, które były w wykładach.

Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob.

Dodatkowo zaliczyłbym

Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy – jeżeli >1 oznacza to ze KW jest ujemny i firma jest bankrutem! (chociaż PROCHNIK tak ma i jego kurs rośnie:)

I ewentualnie dodałbym jeszcze wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

wsk. ogólnej wystarczalności gotówkowej = p.p. netto z dział. oper. / zobow + dywid + inw. w  WNiP oraz RzAT

wsk. spłacalności ogólnej zobowiązań = spłata zobow. ogółem / p.p. netto z dział. operac.

lub

wsk. spłacalności ogólnej zobowiązań = Zn + Am / rata kapit. + odsetki

wsk. pokrycia odsetek = odsetki / p.p. netto z dzial. oper.

wsk. wypłaty dywidendy = dywidendy / p.p. netto z dział. operac.

Wystąpiła sytuacja: O-, I-, F+. Podaj przyczyny i skutki takiej decyzji.

Jest to firma która niedawno pojawiła się na rynku. Nie ma jeszcze pozycji i grona klientów więc osiąga ujemne przepł. z działalności operac. Być może zaciągnęła kredyt na inwestycję np. na zakup maszyn i urządzeń.

Jeżeli zysk na sprzedaży rośnie o 5%, stopa zysku rośnie o 4%, rentowność kapitałów własnych o 3% to co z tego wynika?

Sytuacja niekorzystna bo zysk na sprzedaży powinien wzrastać wolniej niż stopa zysku, a ta wolniej niż rent. KW. Tu sytuacja jest odwrotna i jest to spowodowane nieefektywnym wykorzystaniem aktywów i nieprawidłowym ukształtowaniem struktury kapitałowej.

Zgadzam się chociaż ująłbym trochę inaczej, że wolniej rosnący zysk na sprzedaży w stosunku do stopy zysku świadczy o mniej efektywnym wykorzystaniu kapitałów, a wolniej rosnąca rent w stosunku do ST. Zysku świadczy o źle ukształtowanej strukturze kapitałowej – prawdopodobnie przedsiębiorstwo doświadcza ujemnego efektu dźwigni fin.

Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Występuje gdy AT>Kst  (inny sposób pomiary AO-ZB)  Część środków trwałych (które wiążą się środki pien. na długi okres czasu) jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Lub firma w złej sytuacji finansowej i grozi jej utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

Uzasadnij tezę że „zysk to nie wszystko”

Spojrzałbym na tą tezę z 2 perspektyw.

Nr 1. zysk dopiero w odniesieniu do innych kategorii ekonomicznych jak majątek, sprzedaż, czy kapitał własny pozwala na ocenę sytuacji firmy poprzez jej rentowność. Ponadto sam zysk ma małą funkcję informacyjną dopiero jego analiza w czasie – w porównaniu do lat ubiegłych lub w przestrzeni – w porównaniu do innych firm z branży daje możliwości oceny firmy.

Nr 2. zysk jest informacją memoriałową i nie zawsze w pełni obrazuje sytuację firmy – firma może być zyskowna, a może stracić płynność i zbankrutować. Dlatego też należy sprawdzić w jakim stopniu memoriałowy zysk ma pokrycie kasowe  w postaci środków pieniężnych.

Co oznacza KS / MT + stałe elementy MO ?

Jest to III stopień płynności (nie wiem czego, ale na pewno nie płynności!!!!) finansowej gdzie stałymi elementami MO jest m.in. stan należności i zapasów. Gdy > 1 to kapitał stały pokrywa AT i stałe elementy MO oraz część zmiennych el. MO

Gdy jest < 1 to kapitał obrotowy finansuje część stałych elementów i zmienne elementy.

Gdy jest = 0 to stałe elementy finansuje kap.obcy.

Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.

Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

To w ogóle już bezsens – nic z tego nie wynika!!!

Co oznacza że  KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

Tzn. że kapitał stały w całości pokrywa MT i stałe elementy MO, a także pozostałą część czyli elementy zmienne MO.

Model Altmana = 2,0. Co z tego wynika?

Firma z problemami ponieważ z<2,675 to zmiana w stronę bankructwa.

A ja czytałem, że do 1,8 do 3,0 to neutralnie, może znacie inne granice?

Dźwignia finansowa – wielkość, skala, efekty, warunki i skutki.

 A to wszystko jest w wykładach, nie chce mi się przepisywać.

Przedsiębiorstwo zanotowało dodatnie przepływy amortyzacyjne. Środki pieniężne wzrosną czy spadną?

To zależy jakie były pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną. Ps. Nie ma ujemnych przepływów amortyzacyjnych!!

Sposoby wariantowej oceny źródeł finansowania MT.

Nie mam pojęcia. To chyba chodzi, czy KW, czy KS, czy KS + ZB finansują MT i jakie są tego konsekwencję, ale nie wiem.

Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od kosztu pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie SWKK o efekt tarczy podatkowej. Efekt dźwigni zależy również od majątku (im mniejszy tym większy efekt)  przedsiębiorstwa ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z SWKKx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt. Noi efekt zależy również od Zo, który jest w mianowniku ROA, a zatem im wyższe Zo tym możemy zwiększać zadłużenie. Noi zależy od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze zadłużać i jakie są możliwości pozyskania przez firmę KO.

Wzrost udziału kapitału obcego w strukturze kapitału własnego, spadek Zn do Zo oraz spadek stopy zysku. Oceń sytuację.

Spadek ZN do ZO oznacza negatywny efekt dźwigni fin, a spadek stopy zysku ROA świadczy o tym, że firma nieefektywnie wykorzystała pozyskane środki.

W przedsiębiorstwie pogorszyła się sytuacja finansowa gdyż spadek zysku i wzrost zadłużenia (kapitały obce rosną). Korzystanie z efektu dźwigni finansowej. Spadek Zn do Zo więc efektywność przedsiębiorstwie maleje.

Kartka Zielona:
1.Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?
2. Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.
3. Oceń rolę ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.
4. Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.
5. W przedsiębiorstwie następuje (w okresie t1-t0) spadek indeksu Altmana. Oceń przyczyny zmian.
6. Przedsiębiorstwo zwiększyło poziom zadłużenia w jaki sposób ocenia się przesłanki i konsekwencje decyzji?
7. Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.
8. Oceń czynniki decydujące o zmianie przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej.
9. coś o „pochodzeniu środków” w bilansie ruchu

Wybrane wskaźniki analizy technicznej

5/5 - (1 vote)

Analiza techniczna, podobnie jak analiza fundamentalna, służy do określania odpowiedniego momentu na kupno i sprzedaż akcji. Aby inwestycje były jak najbardziej opłacalne, analiza techniczna wykorzystuje różnorodne narzędzia do badania zjawisk zachodzących na rynku papierów wartościowych. Jednak w przeciwieństwie do analizy fundamentalnej, cały proces szacowania wielkości przyszłych zwrotów z inwestycji przebiega nieco inaczej. W analizie technicznej inwestorzy kierują się w grze giełdowej głównie danymi historycznymi, które nie opierają się na raportach, bilansach czy zestawieniach zysków i strat, ale na danych pochodzących z najbliższego otoczenia gospodarczego danej spółki oraz tego, co dzieje się bezpośrednio w sklep. rynek kapitałowy. Dane te są wykorzystywane przez inwestorów do budowy wskaźników giełdowych, które pomagają ocenić atrakcyjność akcji wybranych spółek. Pierwsze indeksy giełdowe powstały pod koniec XIX wieku, ale ich pełny rozkwit można uznać dopiero za okres wielkiego boomu w USA w latach 20. XX wieku. Od tego czasu ich popularność została ustalona i trwa do dziś. Rozkład wskaźników przedstawia tabela. 2.

Wskaźniki śledzące trend Oscylatory Wskaźniki nastroju
działają najlepiej, gdy ceny „poruszają się”, ale ich sygnały są nieprawidłowe w trendzie poziomym; pozostają w tyle za trendem, zmieniają kierunek po zmianie trendu punkty zwrotne na rynkach płaskich; jednak ich sygnały są przedwczesne, gdy zaczyna się nowy trend wzrostowy lub spadkowy; są to wskaźniki równoległe do trendu lub nawet wyprzedzające go pozwolają studiować „psychologię mas”; wskaźniki te mogą być wyprzedzające lub jednoczesne z trendem
· średnie ruchome

· MACD

· MACD- histogram

· OBV – On Balance Volume

· A/D –Accumulation / Distribution

 · Stochastic

· ROC – Rate of Change

· Momentu (Impet)

· RSI – Relative Strength Index

· Force Index

· CCI – Commodity Channel Index

 · New High-New Low Index

· Put-Call Ratio

· Bullish Consensus

· Commitments of Trade

· Advance/Decline Index

· Trader’s

Tabela 2. Podział wskaźników analizy technicznej wg A. Edlera.

Różnice pomiędzy analizą techniczną i analizą fundamentalną

5/5 - (3 votes)

Analiza techniczna polega na studiowaniu ruchów cen przy wyłączeniu wszystkich innych czynników. Przy użyciu określonych formuł matematycznych analitycy kalkulują wg jakich schematów zmieniały się ceny w przeszłości. Nanoszą ruchy cen na wykresy, by stwierdzić, czy poszczególne akcje są w danej chwili raczej kupowane, czy może raczej sprzedawane. W ten sposób mogą doradzić właściwy moment na dokonanie określonej transakcji. Wyczucie chwili jest tu najważniejsze.[1]

W czasach kiedy rynki cechuje duża zmienność właściwe wyczucie czasu jest kluczem do sukcesu, zwłaszcza jeśli chodzi o transakcje krótkoterminowe.

Obie formy analizy są ważne. Umiejętność zidentyfikowania przewartościowanych i niedowartościowanych akcji przy użyciu metod analizy fundamentalnej jest bowiem niezbędna, a jeśli połączy się ją ze zdolnością wyczucia odpowiedniego momentu za pomocą analizy technicznej, to dzięki takiej kombinacji będzie można dysponować bardzo potężnym narzędziem.

Analiza techniczna i analiza fundamentalna to dwie różne metody oceny wartości aktywów finansowych, takich jak akcje czy waluty. Analiza techniczna opiera się na analizie wykresów i danych historycznych, w celu przewidywania przyszłych zmian cen. Analiza fundamentalna z kolei opiera się na analizie danych finansowych, takich jak zysk, przychody, dług i aktywa, aby ocenić rzeczywistą wartość aktywu. Innymi słowy, analiza techniczna skupia się na tym, co dzieje się na rynku, podczas gdy analiza fundamentalna skupia się na tym, co dzieje się w firmie.

Analiza techniczna i fundamentalna różnią się także pod względem czasu, jaki jest potrzebny do oceny aktywu. Analiza techniczna skupia się na krótkoterminowych trendach cenowych i wykorzystuje dane historyczne do przewidywania przyszłych zmian cen. Analiza fundamentalna z kolei skupia się na długoterminowych perspektywach finansowych firmy i wykorzystuje dane finansowe, takie jak bilans czy rachunek zysków i strat, aby ocenić rzeczywistą wartość aktywu.

Innym ważnym rozróżnieniem jest to, że analiza techniczna jest bardziej subiektywna i polega na interpretacji wykresów i danych historycznych przez analizującego, podczas gdy analiza fundamentalna jest bardziej obiektywna i opiera się na danych finansowych firmy, które są łatwiejsze do zweryfikowania.

Ogólnie rzecz biorąc, obie metody mają swoje zalety i wady i mogą być używane razem w celu uzyskania pełniejszego obrazu sytuacji na rynku.

[1] Ch. Vincent, Spekulacja i inwestowanie długoterminowe, Warszawa 2000, s. 97