Analiza sprawozdań finansowych

5/5 - (2 votes)

Analiza sprawozdań finansowych to proces przeprowadzany przez inwestorów, doradców finansowych, audytorów, analityków itp., polegający na przeanalizowaniu sprawozdań finansowych danej spółki. Celem analizy sprawozdań finansowych jest zdobycie jak najwięcej informacji o sytuacji finansowej, wynikach i perspektywach rozwoju spółki, a także ocena jej wiarygodności.

Do głównych elementów analizy sprawozdań finansowych należą:

  1. Bilans – dokument prezentujący sytuację majątkową i finansową spółki w dniu bilansowym (zazwyczaj na koniec roku obrotowego).
  2. Rachunek zysków i strat – dokument prezentujący przychody, koszty i zyski (straty) spółki za okres obrotowy (zazwyczaj za rok).
  3. Sprawozdanie z działalności – dokument opisujący działalność spółki, jej osiągnięcia, wyzwania i perspektywy rozwoju.
  4. Raporty zarządu – dokumenty prezentujące stanowisko zarządu spółki w sprawie sytuacji finansowej i wyników spółki oraz jej perspektyw rozwoju.

Podczas analizy sprawozdań finansowych, inwestorzy i analitycy korzystają z różnych narzędzi i technik, takich jak:

  • Analiza bilansu – polegająca na przeanalizowaniu struktury aktywów i pasywów spółki, jej zdolności do spłaty zobowiązań oraz poziomu zadłużenia.
  • Analiza rachunku zysków i strat – polegająca na przeanalizowaniu przychodów, kosztów i zysków spółki, a także na porównaniu ich z wynikami z poprzednich okresów.
  • Analiza rentowności – polegająca na ocenie zyskowności spółki, jej efektywności i konkurencyjności.
  • Analiza wskaźnikowa – polegająca na obliczeniu i porównaniu różnych wskaźników finansowych, takich jak marża, rentowność kapitałów własnych, wskaźnik płynności itp.

Z uwagi na występującą na ogół w działalności gospodarczej ciągłość dane pochodzące ze sprawozdań finansowych przy wycenie przedsiębiorstw i analizie ryzyka. Dane księgowe wskazują na perspektywy rozwoju przedsiębiorstwa, a także na trudności, z którymi się ono boryka. W analizie finansowej wykorzystywane są różne źródła informacji, a cztery podstawowe to:

  • rachunek zysków i strat
  • bilans
  • sprawozdanie ze stanu kapitału własnego
  • sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych

Dokumenty te sporządza się, aby podsumować działalność gospodarczą przedsiębiorstwa w danym okresie lub w danym momencie. Poniżej poddano analizie dwa pierwsze sprawozdania. To najważniejsze sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa. Sporządzone są w formie standardowej, uregulowanej przepisami prawnymi. Jedynie rachunek przepływów pieniężnych nie ma ujednoliconej postaci (poza jego wersją publikacyjną).

Bilans i rachunek wyników stanowią podstawę do statystycznej i dynamicznej oceny stanu i wyników finansowych przedsiębiorstwa. Na ich podstawie sporządzany jest rachunek przepływów pieniężnych. Duże znaczenie informacyjne mają noty uzupełniające, dotyczące kształtowania się ważniejszych pozycji bilansu i rachunku wyników. Wyjaśniają one bliżej treść bilansu i rachunku wyników zarówno za pomocą liczb, jak i opisowo. Ich zakres jest zróżnicowany w zależności od stopnia złożoności działalności i sytuacji finansowej przedsiębiorstwa oraz potrzeb informacyjnych kierownictwa i udziałowców.

Linie trendu – analizy giełdowe

5/5 - (3 votes)

Rynki kapitałowe z wyprzedzeniem dyskontują swoją przyszłość.
Według zwolenników analizy technicznej ceny akcji są ustalane na podstawie relacji między kupującymi a sprzedającymi, między popytem a podażą (bykami a niedźwiedziami). Natomiast w dłuższym okresie kursy walorów są podporządkowane trendom oraz związanymi z nimi prawidłowościami. Linie trendu są klasyczną metodą analizy technicznej. Identyfikują one trend i dają sygnały do wejścia na giełdę lub wyjścia z niej.

Na rynku papierów wartościowych występują trzy rodzaje trendów:

  • wzrostowe – gdy ceny akcji kształtują się na coraz wyższym poziomie,
  • spadkowe – gdy ceny akcji kształtują się na coraz niższym poziomie,
  • formacje horyzontalne – gdzie większa część zwyżek i zniżek kształtuje się na zbliżonym pułapie cenowym. Formacja horyzontalna jest oznaką stabilizacji rynku, jak również może oznaczać fazę przejściową pomiędzy trendem wzrostowym a spadkowym lub odwrotnie.

Rynek charakteryzuje się cyklicznością, czyli występowaniem okresowych zmian w kierunku ruchu cen. Reasumując, zasady analizy technicznej ujmują w nieco inny sposób zjawiska zachodzące na rynkach papierów wartościowych, niż to ma miejsce w analizie fundamentalnej. Zwolennicy analizy technicznej odwołują się w praktyce do danych historycznych które nie maja bezpośredniego związku z daną spółką, lecz ujmują zjawiska w sposób ogólny, za pomocą którego wszystkie zdarzenia można podporządkować pewnym utartym zasadom. W analizie technicznej dużą rolę odgrywa również psychologiczny aspekt inwestowania oraz podejście do rynku w sposób całościowy, jako do złożonej struktury ludzkiej, gdzie sukces jest wnikliwą analizą ludzkiej psychiki i zachowania w określonych sytuacjach.

Linie trendu pozwalają również na wyznaczenie kanału trendowego. Są to dwie równoległe linie, w których górna przechodzi przez kolejne szczyty cenowe w danym okresie, a dolna przez dołki korekt. Każda z linii musi przechodzić przez przynajmniej dwa szczyty lub dwa dołki cenowe, aby można było mówić o jej wiarygodności.

Wykres 16. Trend wznoszący.

Wykres 17. Trend opadający.

Wykres 18. Formacja horyzontalna.

 

 

 

Im szerszy zasięg czasowy ma kanał trendowy, możemy sądzić, że tym większa jest siła uczestników rynku (byków w trendzie wzrostowym i niedźwiedzi w trendzie spadkowym) oraz większe prawdopodobieństwo, że dany trend będzie dłużej utrzymany. Istnieje również zależność między kątem nachylenia linii kanału trendowego a ramą czasową trendu.

Im kąt nachylenia jest większy, tym kolejne rekordy – maksima cenowe będą ustanawiane prędzej lub podczas rynku niedźwiedzia kolejne spadki kształtują się w krótszym okresie czasu. Kąt nachylenia kanału trendowego informuje inwestorów również o tym czy linia trendu ma swoje potwierdzenie w rynku.

Zawsze należy pamiętać, że wykreślenie kanału trendowego nigdy nie identyfikuje prawdziwości trendu. Aby mieć pełen obraz rynku należy posłużyć się wieloma narzędziami. Trzeba wiedzieć, że trend jest ściśle powiązany z obrotami. Pomocne w określaniu trendu są również średnie z dziesięciu lub piętnastu sesji, wykresy dzienne, tygodniowe i miesięczne, wskaźniki techniczne takie jak np. MACD, ROC, RSI. Dopiero po dokładnej analizie można określić jaka siła dominuje w danym okresie na rynku i jakie emocje rządzą inwestorami.

Technika połączona analizy technicznej i analizy fundamentalnej

5/5 - (3 votes)

z pracy magisterskiej z ekonomii

Najczęściej przyjmuje się, że analiza fundamentalna powinna odpowiadać na pytanie: co kupić, a co sprzedać? A analiza techniczna z kolei powinna odpowiedzieć na pytanie: kiedy kupować, a kiedy sprzedawać? Należy zauważyć, że wielu analityków fundamentalnych pozytywnie ocenia rolę, jaką odgrywa analiza techniczna na współczesnym rynku kapitałowym.

Istnieje duża grupa inwestorów, w tym profesjonalnych, którzy przy podejmowaniu konkretnych decyzji inwestycyjnych wykorzystują zarówno analizę techniczną, jak i fundamentalną, ponieważ dobór aktywów do portfela inwestycyjnego odbywa się zazwyczaj w dwóch etapach:

  • wybór wstępnej listy spółek spełniających określone podstawowe kryteria, m.in. określoną wysokość stopy dywidendy, stopę wzrostu rocznych przychodów netto ze sprzedaży w poszczególnych okresach sprawozdawczych,
  • przeprowadzanie analizy technicznej wybranych w pierwszym etapie wykresów giełdowych i podejmowanie ostatecznych decyzji inwestycyjnych dotyczących kupna lub sprzedaży akcji poszczególnych spółek.

Rysunek 1. Połączona technika analizy (analiza fundamentalna i analiza techniczna).

Wybitnym zwolennikiem inwestowania opartego na analizie technicznej i fundamentalnej jest M. Chaikin, twórca kilku szeroko stosowanych oscylatorów. T. De Mark, twórca jednego z najpopularniejszych oscylatorów analizy technicznej Ultimate, oraz znany inwestorom T. Dorsey inwestują w podobny sposób, oraz T. Dorsey, który uważa, że portfel inwestycyjny powinien zawierać tylko papiery wartościowe o mocnych podstawach, ale wybrane według kryteriów analizy technicznej.

W literaturze dotyczącej analizy fundamentalnej powszechnie uważa się, że bieżąca cena akcji jest funkcją czynników fundamentalnych i aktualnej sytuacji na rynku akcji. Zależność ta jest pokazana na rysunku 2.

Rysunek 2. Czynniki wpływające na wycenę akcji.[1]

Doskonałego sposobu inwestowania nie ma – zresztą podobnie jak nie ma nieomylnych ekspertów, nie ma idealnego wskaźnika czy też doskonałego oscylatora. W związku z tym ostatnim trendem panującym na rynkach kapitałowych jest połączenie obu technik analizy fundamentalnej i analizy technicznej i wykorzystanie najsilniejszych stron każdej z nich.

[1] T. Jaworski, Wartość wewnętrzna akcji a jej cena na rynku kapitałowym, Warszawa 1999, s. 136

Analiza otoczenia biznesowego i pozycji K.S.„Ruchu Chorzów” S.A. na rynku

5/5 - (2 votes)

analiza z pracy dyplomowej

Analiza otoczenia biznesowego to proces polegający na zidentyfikowaniu i ocenie czynników zewnętrznych, które mogą mieć wpływ na działalność przedsiębiorstwa. Celem analizy otoczenia biznesowego jest zdobycie jak najwięcej informacji o sytuacji rynkowej, konkurencji, trendach, zmianach prawnych i innych czynnikach, które mogą wpłynąć na działalność firmy.

Analiza otoczenia biznesowego jest ważnym elementem strategii biznesowej i może być stosowana przez przedsiębiorstwa różnych branż i wielkości.

Najczęściej stosowanymi narzędziami do analizy otoczenia biznesowego są:

  1. Analiza PEST (Political, Economic, Social, Technological) – polegająca na ocenie wpływu czynników politycznych, ekonomicznych, społecznych i technologicznych na działalność przedsiębiorstwa.
  1. Analiza Portera – polegająca na ocenie konkurencji w danym sektorze oraz na identyfikacji sił i słabości przedsiębiorstwa względem konkurentów. Narzędzie to służy do oceny atrakcyjności rynku i do wyboru odpowiedniej strategii biznesowej.

Analiza Portera opiera się na pięciu siłach konkurencyjnych:

  1. Siła nabywców – oznacza stopień wpływu nabywców na cenę i jakość produktów lub usług.
  2. Siła dostawców – oznacza stopień wpływu dostawców na cenę i jakość surowców lub materiałów.
  3. Konkurencja między istniejącymi firmami – oznacza stopień konkurencji między istniejącymi przedsiębiorstwami w danym sektorze.
  4. Możliwość wejścia na rynek nowych graczy – oznacza stopień trudności wejścia na rynek nowych przedsiębiorstw.
  5. Możliwość zastąpienia produktów lub usług – oznacza stopień możliwości zastąpienia danych produktów lub usług innymi.

Analiza otoczenia biznesowego i pozycji K.S.„Ruchu Chorzów” na rynku

Czynnik zewnętrzny Opis
Demografia i potencjał Potencjał demograficzny jest trudny do oszacowania z uwagi na fakt, że „Ruch Chorzów” jest klubem niezwykłym i, choć mieści się na Śląsku, to ma kibiców w całym kraju i za granicami. Na potrzeby tego planu przyjęto, że obszarem, który nas interesuje jest Górny Śląsk, Podbeskidzie, oraz społeczeństwo Polonii za granicami. Całkowity potencjał demograficzny rynku, na który „Ruch” może oddziaływać bezpośrednio wynosi około 4 500 000 osób.

W trakcie realizacji planu potencjał ten będzie wzrastał.
Zmiany społeczne

i kulturowe

 Na Górnym Śląsku (największy potencjał rynkowy

„Ruchu” Chorzów), po wcześniejszym załamaniu się gospodarki opartej na wydobyciu węgla i przemyśle ciężkim, zaczynamy odnotowywać wzrost gospodarczy

i uaktywnienie się społeczeństwa. Szczególny wzrost obserwujemy w sektorze usług.

Z punktu widzenia klubu piłkarskiego zaszły, zatem dwie zmiany. Negatywna – pauperyzacja części społeczeństwa, oraz pozytywna – proces budowania zalążków klasy średniej.

Kolejnym pozytywnym elementem jest wzrost poziomu edukacji społeczeństwa. Na GŚ zmianie uległ profil wykształcenia. Zamknięte zostało wiele szkół zawodowych, wzrasta procent społeczeństwa kończącego edukację na poziomie szkół wyższych.
Struktura i trendy

w przemyśle piłkarskim

 Ekstraklasa licząca 16 zespołów, II liga – 18, III liga – 72,

3 300 mniejszych klubów i towarzystw piłkarskich

Brak danych dotyczących wielkości obrotów rynku piłkarskiego

Główne źródła dochodów: Prawa medialne; Sponsorzy; Transfery; Bilety;

Działalność gospodarcza.

Porównując sytuację polską do obecnej sytuacji przemysłu piłkarskiego na terenie wspólnoty europejskiej można dojść do wniosku, iż piłka nożna w Polsce ma ogromny potencjał wzrostowy. Coraz bardziej widocznym trendem jest pełna komercjalizacja klubów i przekształcanie ich w przedsiębiorstwa działające na zasadach rynkowych.
Charakterystyka rynku

i klienta

 Potrzeby klientów:

Wzrost pozycji ekonomicznej potencjalnych klientów

i sympatyków „Ruchu Chorzów” oznacza wzrost ich oczekiwań w aspekcie zarówno poziomu obsługi, dostępności biletów, poziomu widowiska jak i jakości usług z nim związanych.

Postrzeganie marki:

W całym opisanym wyżej obszarze potencjału demograficznego postrzeganie marki „Ruch Chorzów” należy określić jako niezwykle pozytywne, a stopień świadomości jako bardzo wysoki. Ewenementem jest, że w wielu miastach, w środowisku lokalnym „Ruch” ma więcej sympatyków niż miejscowy klub! Postrzeganie klubu przez środowisko
Charakterystyka rynku

i klienta

 „Ruch” ma bardzo wielu sympatyków zarówno w kraju, jak i za granicą. Związane jest to z historią klubu, jego osiągnięciami, jego polskim charakterem i jego zaangażowaniem w rozwój środowiska piłkarskiego

i społeczeństwa, a w szczególności społeczności lokalnej na GŚ i w okolicach. Dodatkowym czynnikiem jest migracja ze Śląska do Niemiec.

Potrzeby środowiska:

Analizując środowisko piłkarskie na GŚ nie sposób nie wspomnieć o miejscu śląskiej piłki w historii piłki nożnej w Polsce. Był czas, gdy w pierwszej lidze grało siedem zespołów z regionu, a miłośnik piłki miał do wyboru 3-8 spotkań ekstraklasy tygodniowo. Obecnie tylko pięć drużyn z regionu gra w pierwszej lidze, większość z nich broni się przed spadkiem, a sympatyk piłki nożnej nie ma takiego wyboru, jak dawniej. Natomiast zapotrzebowanie na tego typu widowiska nie spada, co dobitnie pokazały mecze w drugiej lidze, które niezmiennie przyciągały wiernych sympatyków!

Dążenia „Ruchu” do gry w ekstraklasie były naturalną odpowiedzią na zapotrzebowanie środowiska. Jako profesjonalnie prowadzone przedsiębiorstwo z dużymi tradycjami, „Ruch” sprostało tym oczekiwaniom. „Ruch” traktował to jako swoją powinność wobec sympatyków i całego środowiska piłkarskiego.
Konkurencja Prowadząc analizę konkurencji „Ruchu Chorzów” nie należy ograniczać się do analizy klubów piłkarskich, ani nawet do analizy klubów i rozgrywek sportowych. Rzetelna analiza wymaga spojrzenia na zagadnienie w nieco szerszej perspektywie – wyboru sposobu spędzania wolnego czasu.

Kluby piłkarskie:

Na GŚ „Ruch Chorzów” ma wyjątkową i niezagrożoną pozycję. Ilość sympatyków pozostałych klubów jest niewspółmiernie mała. Jedynym potencjalnym konkurentem jest „Górnik Zabrze”.

Pozycja pozostałych klubów jest znacząco gorsza z kilku

powodów: charakter lokalny oddziaływania klubów; nieuregulowana bądź wręcz wątpliwa sytuacja prawna wielu z nich; brak ustabilizowanej sytuacji finansowej; brak realistycznej wizji rozwoju; brak strategii rozwoju i biznesplanów.

Inne kluby i rozgrywki sportowe:

Podobnie, jak w wypadku klubów piłkarskich, pozycja „Ruchu Chorzów” jest niezagrożona. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż najpopularniejszym sportem w Polsce jest piłka nożna.
Konkurencja Inne sposoby spędzania wolnego czasu:

Rozwój polskiej gospodarki wpłynął na zmianę nawyków społecznych. W dniu dzisiejszym dostępne jest wiele zróżnicowanych ofert na spędzenie wolnego czasu. Widowisko sportowe (w tym piłkarskie), aby konkurować z tą ofertą musi w znacznym stopniu podnieść swą atrakcyjność.

Potrzeby z tym związane to między innymi:

podniesienie poziomu sportowego;

poprawa infrastruktury (stadion);

podniesienie jakości obsługi;

zdecydowane podniesienie poczucia bezpieczeństwa; poprawienia dostępności biletów i produktów okołosportowych – różne formy dystrybucji;

wykorzystanie nowoczesnych form sprzedaży i promocji; większa koncentracja na rodzinach i potencjale z nimi związanym – zarówno sprzedażowym, jak i społecznym.
Stan prawny Zgodnie z ustawą o kulturze fizycznej wszystkie kluby piłkarskie powinny działać na zasadach Sportowych Spółek Akcyjnych i w wypadku „Ruchu Chorzów” wymóg ten został spełniony.

SSA Ruch Chorzów jest spółką działającą na podstawie przepisów kodeksu spółek handlowych ze zmianami wynikającymi z ustawą o kulturze fizycznej i została wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS w dniu 27 grudnia 2004.
Trendy w ekonomii Przewidywany przez analityków wzrost gospodarczy przekładał się będzie na wzrost zamożności społeczeństwa. Wspomniane wcześniej działania na rzecz podniesienia atrakcyjności widowiska piłkarskiego (patrz: Konkurencja) pozwolą wykorzystać ten potencjał.
 

Technologia

i komunikacja

 Wraz z postępem technologicznym przed przedsiębiorstwami stają nowe możliwości związane z nowoczesnymi formami dystrybucji, a co za tym idzie, zwiększeniem dostępności swoich produktów.

Ruch Chorzów zamierza wykorzystać te możliwości.

Tabela 8. Analiza czynników zewnętrznych otoczenia zewnętrznego.

Źródło: Plan rozwoju K.S. Ruch Chorzów S.A.

Istota, przedmiot i zakres analizy finansowej przedsiębiorstwa

5/5 - (3 votes)

Analiza jest to metoda badawcza polegająca na rozbiorze, rozłożeniu określonej całości na składniki i badaniu poszczególnych cech, właściwości przedmiotu[1].

Analizę stanów i procesów ekonomicznych nazywa się analizą ekonomiczną. Jest ona instrumentem służącym do poznania rzeczywistości gospodarczej. Analiza ekonomiczna to również metoda badania procesów gospodarczych, polegająca na rozpatrywaniu związków najczęściej ilościowych, zachodzących pomiędzy poszczególnymi elementami tych procesów. Może być stosowana zarówno do badania zjawisk i procesów gospodarczych zachodzących w skali gospodarki (analiza makroekonomiczna[2]), jak również zjawisk i procesów występujących w ramach poszczególnych jednostek gospodarczych i instytucji (analiza mikroekonomiczna[3]).

Analiza ekonomiczna umożliwia stawianie diagnoz, ułatwia podejmowanie decyzji, a także sprzyja racjonalizacji procesów gospodarczych, zarówno w skali makroekonomicznej, jak i mikroekonomicznej.

Wyniki analizy ekonomicznej stanowią podstawę weryfikacji decyzji podjętych w przeszłości oraz ustalenie zamierzeń na teraz i na przyszłość. Przez wiele lat analiza ekonomiczna przekształcała się w odrębną dyscyplinę naukową. Jest ściśle powiązana z wieloma dyscyplinami naukowymi takimi jak:

  • statystyka,
  • rachunkowość,
  • finanse,
  • marketing,
  • matematyka,
  • planowanie,
  • technologia.

Jest ona, zatem nie tylko dyscypliną naukową, ale i działaniami praktycznymi. Stale wzrasta przydatność oraz atrakcyjność analizy ekonomicznej w procesach zarządzania przedsiębiorstwem, bowiem łączy ona teraźniejszą działalność przedsiębiorstwa z jego przyszłymi rezultatami.

Celem przeprowadzenia analizy ekonomicznej jest[4]:

sporządzanie charakterystyki liczbowej ilustrującej działalność przedsiębiorstwa oraz pozwalającej na ocenę uzyskiwanych wyników, wykrycie i ustalenie czynników mających wpływ na realizację podjętych przedsięwzięć gospodarczych, określenie przewidywanych wyników na podstawie informacji o stanie czynników wytwórczych, jakimi dysponuje przedsiębiorstwo oraz o zmianach w jego otoczeniu, podejmowanie decyzji zarządczych, służących podnoszeniu efektywności działania przedsiębiorstwa i jego rozwoju. Ze względu na dużą różnorodność zagadnień wchodzących w zakres badań analitycznych przyjmuje się najczęściej podział analizy ekonomicznej, zwany również klasycznym na dwa zasadnicze działy [5]:

1) analizę techniczno – ekonomiczną,

2) analizę  finansową.

Analiza techniczno – ekonomiczna skupia się na ocenie rzeczowych i osobowych aspektów funkcjonowania przedsiębiorstwa. Ocenia ona poszczególne odcinki działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Analizie poddaje się ilość, jakość i strukturę działalności wytwórczej, stopień nowoczesności wytwarzania, wyposażenie w majątek trwały, proces zaopatrzenia w surowce i materiały, magazynowanie, gospodarowanie zatrudnieniem, itp. Analizę stopnia wykorzystania poszczególnych czynników wytwórczych przeprowadza się z punktu widzenia ich wpływu na wyniki finansowe przedsiębiorstwa.

Analiza finansowa zajmuje się natomiast wielkościami ekonomicznymi w ujęciu pieniężnym, w tym stanem majątkowo – kapitałowym, wynikiem finansowym oraz ogólną sytuacją finansową przedsiębiorstwa. Dotyczy ona całokształtu  finansowych aspektów działalności przedsiębiorstwa. Z tego powodu trudny jest do precyzyjnego  określenia obszar tej analizy.

Zagadnienia należące do analizy finansowej to:
wstępna i rozwinięta analiza sprawozdań finansowych (bilansu, rachunku wyników, rachunku przepływów pieniężnych), analiza wskaźnikowa, wynik finansowy i czynniki go kształtujące, koszty działalności, dochody ze sprzedaży,  rentowność, płynność, kapitał obrotowy, ocena procesówinwestycyjnych, źródła finansowania. Przedmiot i zakres analizy finansowej w gospodarce rynkowej nie ma charakteru jednolitego, gdyż zależy to od: szczegółowości danych, możliwości pozyskania informacji, podmiotu oceniającego. Przedmiotem analizy finansowej w przedsiębiorstwie jest jego działalność gospodarcza oparta na angażowanych zasobach majątkowo – kapitałowych i osobowych. W gospodarce rynkowej celem tej działalności jest  nade wszystko przysporzenie właścicielom przyrostu kapitałów własnych przez osiąganie zysków, a pośrednio zwiększanie wartości firmy[6].

W działalności gospodarczej każdego przedsiębiorstwa powinna być stosowana zasada racjonalnego gospodarowania[7].

Istotą tej zasady jest zapewnienie takiego gospodarowania, aby przy danym nakładzie środków otrzymać maksymalny stopień realizacji celu, albo przy danym stopniu realizacji celu użyć minimalnego nakładu środków. Przypatrując się przedmiotowi analizy finansowej w przedsiębiorstwie jako złożonej całości, wyróżnić możemy dwa podstawowe jego elementy[8]:

1) wyniki finansowe,

2) stan finansowy

Wyniki finansowe są ujęciem dynamicznym i ustalane są za pewien okres jako suma wyników narastających w ciągu miesiąca, kwartału lub roku. Wyniki finansowe to zyski lub straty ujęte w wielkościach brutto lub netto. Wpływają na nie:

§  przychody ze sprzedaży,

§  koszty własne,

§  rozliczenia w formie podatków,

§  dotacje,

§  dywidendy, itp.

Efekty finansowe są określane przez wskaźniki rentowności jako relacje wyniku finansowego do obrotu, zaangażowanych zasobów osobowych, majątkowych lub kapitałowych. Osiągnięty wynik finansowy prowadzi do dodatnich lub ujemnych zmian stanu finansowego przedsiębiorstwa. Jest to ścisła zależność statystycznego i dynamicznego ujęcia przedmiotu analizy. Natomiast stan finansowy jest ujęciem statycznym przedmiotu analizy. Ustala się go na określony moment. W jego skład wchodzą:

§  stan wyposażenia przedsiębiorstwa w składniki majątku trwałego i obrotowego,
§  środki zaangażowane w inwestycje i wartości niematerialne,
§  finansowe okrycie tych składników z kapitałów własnych lub obcych.

Wiąże się to z kształtowaniem pozycji finansowej przedsiębiorstwa, jego zdolnością płatniczą i kredytową, efektywnym lokowaniem środków pieniężnych, w tym zagospodarowaniem osiągniętych nadwyżek finansowych.

[1] Z. Leszczyński, A. Skowronek –Mielczarek, Analiza ekonomiczno – finansowa firmy, Difin, Warszawa 2000, s.13.

[2] Pojęcie „analiza makroekonomiczna” obejmuje badanie i ocenę wielkości ekonomicznych i zagregowanych, a więc ujmowanych dla całej gospodarki.Zob. L. Bednarski, Analiza finansowa w przedsiębiorstwie, PWE, Warszawa 2000, s.7.

[3] Pojęcie „analiza mikroekonomiczna” dotyczy badania i oceny działalności takich podmiotów gospodarczych, jak przedsiębiorstwo, gospodarstwo domowe czy pojedyncze osoby. Zob. L. Bednarski, Analiza finansowa…, s.7.

[4] Z. Leszczyński, A. Skowronek –Mielczarek, Analiza ekonomiczno – finansowa firmy, Difin, Warszawa 2000, s.13.

[5] T. Waśniewski, Analiza finansowa w przedsiębiorstwie, Fundacja Rozwoju Rachunkowości w Polsce, Warszawa 1997, s.15.

[6] L. Bednarski, Analiza Finansowa w przedsiębiorstwie, PWE, Warszawa 2001, s. 9.

[7] Tamże, s. 10.

[8] Tamże, s. 11.