Wskaźniki płynności

5/5 - (2 votes)

Wskaźniki płynności finansowej wyrażają zdolność do upłynnienia aktywów, to znaczy mierzą zdolność podmiotu do wywiązania się ze zobowiązań, które ciążą na nim w najbliższym okresie (do1 roku). W praktyce do oceny płynności finansowej firmy wykorzystuje się wskaźniki:

  • bieżącej płynności,
  • podwyższonej płynności – szybki.

Wskaźnik bieżącej płynności (current ratio)

Wskaźnik ten mierzy stopień pokrycia zobowiązań bieżących bieżącymi aktywami.

Aktywa bieżące to składniki majątkowe, które we względnie krótkim okresie mogą być zamienione na gotówkę. Zobowiązania bieżące (krótkoterminowe) natomiast powinny być we względnie krótkim okresie spłacone. Poziom wskaźnika bieżącej płynności zależy od szeregu czynników, wśród których najistotniejsze to: specyfika branży, zmieniające się warunki otoczenia oraz przyjęta przez firmę strategia finansowania (m.in. cykl inkasa należności i regulowania zobowiązań).

Optymalny poziom wskaźnika, dający realne zapewnienie spłaty zobowiązań, powinien utrzymywać się w granicach od 1,5 do 2,0.Jeśli wskaźnik spadnie poniżej  1,2 będziemy mieli styczność z  zagrożeniem bezpieczeństwa finansowego firmy.

Wskaźnik podwyższonej płynności – szybki (quick ratio)

Wskaźnik ten odnosi aktywa najbardziej płynne do bieżących (krótkoterminonowych) zobowiązań.

Wskaźnik określa zdolność firmy do regulowania swoich zobowiązań najbardziej płynnym majątkiem obrotowym tj. środkami pieniężnymi, należnościami i krótkoterminowymi papierami  wartościowymi. Wartość wskaźnika płynności szybkiej powinna kształtować się w okolicach jedności, jednak jest to poziom idealny, rzadko spotykany w praktyce. Za zadowalające uznaje się wskaźniki, których wartości mieszczą się w przedziale 1-1,2. Z chwilą, gdy wartość wskaźnika płynności przyspieszonej spada poniżej jedności, pojawia się zagrożenie bieżącej zdolności firmy do terminowego regulowania jej zobowiązań. W takiej sytuacji jednostka może szukać pomocy na zewnątrz. Może to oznaczać konieczność zaciągnięcia kredytu, sprzedaży aktywów lub akceptacji stopniowego wzrostu zobowiązań.

Bilans

5/5 - (1 vote)

Bilans przedsiębiorstwa jest sprawozdaniem statystycznym, które zawiera

poszczególne składniki majątku przedsiębiorstwa oraz źródła jego finansowania. Sporządzany jest na określony dzień (zwany moment bilansowym), przedstawia, więc stan zasobów będących w posiadaniu firmy. Uznany on został jako podstawowe sprawozdanie finansowe. W sposób uproszczony przedstawia to poniższe zestawienie:

Tabela 3. Uproszczone zestawienie bilansu

AKTYWA PASYWA
MAJĄTEK TRWAŁY KAPITAŁ WŁASNY

REZERWY
MAJĄTEK OBROTOWY

ROZLICZENIA MIĘDZYOKRSOWE CZYNNE

 ZOBOWIĄZANIA DŁUGOTERMINOWE

ZOBOWIĄZANIA KRÓTKOTERMINOWE

ROZLICZENIA MIĘDZYOKRSOWE BIERNE

PRZYCHODY PRZYSZŁYCH OKRESÓW
AKTYWA OGÓŁEM PASYWA OGÓŁEM

ŹRÓDŁO: Opracowanie własne

Za szczególną cechę bilansu można uznać, że wykazany stan końcowy staje się równocześnie stanem początkowym w bilansie otwarcia w następnym okresie obrachunkowym. Układ bilans prezentuje tabela 4:

Tabela 4. Struktura bilansu

AKTYWA PASYWA
A.   Majątek trwały

I. Wartości niematerialne i prawne

1. Koszty organizacji poniesione przy

założeniu lub późniejszym

rozszerzeniu spółki akcyjnej

2. Koszty prac rozwojowych

3. Wartość firmy

4. Inne wartości niematerialne i prawne

5. Zaliczki na poczet wartości

niematerialnych i prawnych

II. Rzeczowy majątek trwały

1. Grunty własne

2. Budynki i budowle

3. Urządzenia techniczne i maszyny

4. Środki transportu

5. Pozostałe środki trwałe

6. Inwestycje rozpoczęte

7. Zaliczki na poczet inwestycji

III. Finansowy majątek trwały

1. Udziały i akcje

2. Papiery wartościowe

3. Udzielone pożyczki długoterminowe

4. Inne składniki majątku trwałego

IV. Należności długoterminowe

B.   Majątek obrotowy

I. Zapasy

1. Materiały

2. Półprodukty i produkty w toku

3. Produkty gotowe

4. Towary

5. Zaliczki na poczet dostaw

II. Należności i roszczenia

1. Należności z tytułu dostaw i usług

2. Należności z tytułu podatków

3. Należności wewnątrzzakładowe

4. Pozostałe należności

5. Należności sądowe

III. Papiery wartościowe przeznaczone do

obrotu

1. Udziały lub akcje własne do zbycia

2. Inne papiery wartościowe

IV. Środki pieniężne

1. Środki pieniężne w kasie

2. Środki pieniężne w banku

3. Inne środki pieniężne (weksle, czeki)

C.   Rozliczenia międzyokresowe

1.Czynne rozliczenia   międzyokresowe

2. Inne rozliczenia międzyokresowe

 A.   Kapitał (fundusz) własny

I. Kapitał (fundusz) podstawowy

II. Należne, lecz nie wniesione wkłady na

poczet kapitału podstawowego

(wielkość ujemna)

III. Kapitał (fundusz) zapasowy

1. Ze sprzedaży akcji powyżej ich

wartości nominalnej

2. Tworzony ustawowo

3. Tworzony zgodnie ze statutem lub

umową

4. Z dopłat wspólników

5. Inny

IV. Kapitał (fundusz) rezerwowy z

aktualizacji wyceny

V. Pozostałe kapitały (fundusze)

rezerwowe

VI. Nie podzielony wynik z lat ubiegłych

1. Zysk (wielkość dodatnia)

2. Strata (wielkość ujemna)

VII. Wynik finansowy netto roku

obrotowego

1. Zysk netto (wielkość dodatnia)

2. Strata netto (wielkość ujemna)

3. Odpisy z wyniku finansowego

bieżącego roku obrotowego

B.   Rezerwy

1. Rezerwy na podatek dochodowy

2. Pozostałe rezerwy

C.   Zobowiązania długoterminowe

1. Długoterminowe pożyczki, obligacje i

inne papiery wartościowe

2. Długoterminowe kredyty bankowe

3. Pozostałe zobowiązania

długoterminowe

D.   Zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne

I. Zobowiązania krótkoterminowe

1. Pożyczki, obligacje i papiery

wartościowe

2. Kredyty bankowe

3. Zaliczki otrzymane na poczet dostaw

4. Zobowiązania z tytułu dostaw

5. Zobowiązania wekslowe

6. Zobowiązania z tytułu podatków,

ceł, ubezpieczeń społecznych

7.Zobowiązania z tytułu wynagrodzeń

8.Zobowiązania wewnątrzzakładowe

9. Pozostałe zobowiązania

krótkoterminowe

II. Fundusze specjalne

E.    Rozliczenia międzyokresowe i przychody przyszłych okresów

1. Bierne rozliczenia międzyokresowe

2. Przychody przyszłych okresów
SUMA AKTYWÓW SUMA PASYWÓW

ŹRÓDŁO: Z. Kołaczyk – „Rachunkowość przedsiębiorstw”, Wydawnictwo eMPi2, Poznań1997, s.94.

W polskiej praktyce księgowej majątek przedsiębiorstwa przyjęto nazywać „aktywami”, a źródła finansowania tego majątku  „pasywami”. Aktywa wykazane są po lewej stronie bilansu natomiast pasywa, po jego prawej stronie. Zarówno strona aktywów jak i pasywów są uporządkowane w pewien sposób, aktywa według stopnia płynności, tzn. możliwości zamiany poszczególnych składników majątku na środki pieniężne, pasywa według terminu wymagalności. System podwójnego zapisu księgowego, na którym opiera się konta, sprawia, że dla każdego składnika pasywów, tworzy się korespondujący z nim składnik aktywów[1].

Aktywa to różnego rodzaju składniki majątkowe, różniące się między sobą postacią, cechami fizycznymi i użytkowymi, okresem eksploatacji i stopniem zużycia. Zasób majątku zależy od charakteru i rozmiarów działalności podmiotu gospodarczego. W aktywach figurują składniki majątku, które przedstawiają wartość gospodarczą[2].

Natomiast pasywa są to zobowiązania spółki wobec właścicieli, którzy zainwestowali w tę spółkę pieniądze kupując jej akcje oraz wobec jej wierzycieli. Udzielają one odpowiedzi na pytanie: kto, w jakim charakterze i w jakiej wysokości ma prawo do majątku firmy. Pasywa to kapitał własny i obcy.

[1] J. Ellis, D. Williams, Strategia przedsiębiorstwa a analiza finansowa, Fundacja Rozwoju Rachunkowości w Polsce, Warszawa 1997, s. 162.

[2] A. Malewicz, Rachunkowość i finanse, Polska Fundacja Promocji Kadr, Bytom 1999, s. 27.

Porównanie rankingów

5/5 - (1 vote)

Pierwszym wnioskiem, który nasuwa się po przyjrzeniu się wszystkim rankingom, jest rozbieżność wyników. Ten początkowy wniosek może być pierwszym z argumentów przemawiających za brakiem użyteczności modeli. Zestawienie klasyfikacji znajduje się w tabeli 5.6. Dodatkowy, szósty ranking został stworzony na podstawie wszystkich pięciu rankingów (Ranking Sumaryczny). Lokaty spółek w tym rankingu są wypadkowymi pozycji z rankingów poprzednio skonstruowanych. Ranking został sporządzony na podstawie sumy rang. Następnie spółki zostały uporządkowane według wielkości sumy punktów.

Tabela 5.6 Zestawienie rankingów

Model

Beavera

 Model

Altmana

 Model

Hadasik

 Model Hołdy Model

Mączyńskiej

 Ranking

Sumaryczny
PPWK IGROUP ELEKTRIM PPWK TALEX softbanK
SOFTBANK SOFTBANK CHEMISKOR ELEKTRIM PROKOM PROKOM
PROKOM COMARCH SOFTBANK MUZA AGORA AGORA
MUZA PPWK AGORA SOFTBANK POLIGRAF PPWK
COMARCH PROKOM COMARCH IGROUP TPSA TALEX
IGROUP AGORA PROKOM APEXIM SOFTBANK COMARCH
AGORA STERPROJ STERPROJ STGROUP SZEPTEL IGROUP
TALEX CSS AMS AGORA MUZA ELEKTRIM
CSS TALEX TALEX TALEX COMPLAND MUZA
ELEKTRIM COMPLAND TPSA PROKOM PPWK COMPLAND
STERPROJ MUZA COMPLAND CHEMISKOR AMS STERPROJ
COMPLAND STGROUP IGROUP COMARCH COMARCH CSS
ELZAB OPTIMUS OPTIMUS CSS CSS TPSA
TPSA ELZAB CSS COMPLAND STERPROJ AMS
APEXIM POLIGRAF POLIGRAF SZEPTEL ELEKTRIM STGROUP
OPTIMUS AMS STGROUP TPSA IGROUP POLIGRAF
AMS ELEKTRIM ELZAB STERPROJ OPTIMUS CHEMISKOR
POLIGRAF TPSA PPWK OPTIMUS STGROUP OPTIMUS
STGROUP SZEPTEL APEXIM ELZAB ELZAB APEXIM
SZEPTEL APEXIM MUZA AMS CHEMISKOR ELZAB
CHEMISKOR CHEMISKOR SZEPTEL POLIGRAF APEXIM SZEPTEL

Źródło: Opracowanie własne.

Charakterystycznym przypadkiem rozbieżności wyników jest spółka PPWK, która w dwóch rankingach zajęła pierwsze miejsce, a w innych dwóch plasowała się na odległych pozycjach (18 i 10). Innym szczególnym przypadkiem jest Chemiskór (4Media), który dwukrotnie zajął ostatnie miejsce, raz znalazł się na przedostatniej pozycji, ale w innym rankingu zajął drugie miejsce.

Ogólne wnioski co do rozbieżności rankingów mogą wyglądać następująco: spółki zajmujące pierwsze i ostatnie lokaty w Rankingu Sumarycznym we wszystkich pięciu rankingach zajmowały, odpowiednio, początkowe albo końcowe lokaty. Spółki ze środka podsumowującego rankingu mogły przyjmować zarówno miejsca na czele jak i w końcu zestawień (np. Chemiskór, Muza lub Elektrim).

Najlepiej, w świetle wszystkich modeli, wypadł Softbank (uzyskiwał 1. (wspólnie z PPWK), 2., 3., 4. i 6. miejsce). Najgorsze rezultaty osiągnęła spółka Szeptel. Co prawda

w jednym z rankingów zajęła ona 7 miejsce, jednak w pozostałych rankingach zajęła odległe pozycje.

Chcąc dokonać bardziej złożonego porównania rankingów możemy posłużyć się współczynnikiem korelacji rang Spearmana. Jest to metoda wykorzystywana wtedy, gdy dane są w formie rang albo w skali porządkowej.[1] Uzyskane wyniki powinny pomóc odpowiedzieć na pytanie, czy rezultaty uzyskane dzięki pięciu modelom są podobne i czy modele prowadzą do podobnych wniosków. Obliczenie współczynników korelacji rang Spearmana (rs) odbywa się w następujący sposób:

  1. obliczamy różnice rang (di) dla wszystkich spółek w dwóch wybranych rankingach,
  2. następnie podstawiamy je do wzoru o następującej postaci:

6± d?

r = 1——– ^——-

s n(n2 – 1) ’

gdzie, n oznacza – w naszym przypadku – liczbę spółek branych pod uwagę,

  1. w kolejnym kroku porównujemy współczynnik rs z odczytaną z tablicy wartością krytyczną dla współczynnika korelacji rang Spearmana, oznaczaną jako C,
  2. jeżeli wyznaczony współczynnik jest większy lub równy C, to możemy stwierdzić, że występuje istotna dodatnia korelacja rankingów.

Tabela (5.7) zawiera wartości współczynników korelacji Spearmana dla poszczególnych par modeli. Wartość krytyczna odczytana dla poziomu istotności a =0,05 oraz n=21 wynosi C=0,368.

Tabela 5.7 Współczynniki korelacji rang Spearmana

Model Altmana Model Hadasik Model Hołdy Model Mączyńskiej  
0,8383117 0,1980519 0,6045455 0,3305195 Model Beavera
  0,2077922 0,3428571 0,2324675 Model Altmana
    0,0701299 0,0636364 Model Hadasik
      -0,0948052 Model Hołdy

Źródło: Opracowanie własne

Po porównaniu współczynników z wartością krytyczną okazuje się, że jedynie dwie pary rankingów uzyskanych z modeli są ze sobą skorelowane, a mianowicie ranking skonstruowany na podstawie modelu Beavera oraz modelu Altmana, a także ranking skonstruowany na podstawie modelu Beavera oraz modelu Hołdy.

Za pomocą współczynników korelacji rang Spearmana można sprawdzić, który z rankingów jest najbliższy średniemu rankingowi. Wskaźniki korelacji znajdują się w tabeli 5.8.

Tabela 5.8 Współczynnik korelacji rang Spearmana dla Rankingu Sumarycznego

Model Beavera 0,89
Model Altmana 0,79
Model Hadasik 0,51
Model Hołdy 0,57
Model Mączyńskiej 0,48

Źródło: Obliczenia własne.

Odnosząc wartości empiryczne współczynników korelacji do tej samej wartości krytycznej C dochodzimy do wniosku, że wszystkie rankingi są istotnie skorelowane z rankingiem sumarycznym. Jest to efekt tego, że każdy z rankingów cząstkowych współtworzył ranking sumaryczny. Z tej tabeli może wypływać wniosek taki, że pierwsze dwa modele są najbardziej podobne do rankingu sumarycznego.

[1] Por. A. Aczel, Statystyka w zarządzaniu. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 742

Analiza sytuacji i projekt działań promocyjnych dla uzdrowiska Sopot

5/5 - (3 votes)

Projekt działań promocyjnych dla uzdrowiska Sopot

  1. Organizacja konkursu na najlepszy pomysł na wakacyjny wyjazd do uzdrowiska Sopot – konkurs skierowany do osób planujących wakacyjny wyjazd, w którym nagrodą będzie tygodniowy pobyt w uzdrowisku dla dwóch osób.
  2. Współpraca z biurami podróży i touroperatorami – nawiązanie współpracy z biurami podróży i touroperatorami oferującymi wakacyjne wyjazdy do uzdrowiska Sopot. Możliwe byłoby zaoferowanie atrakcyjnych rabatów lub gratisów dla klientów rezerwujących pobyt w uzdrowisku za pośrednictwem wybranych partnerów.
  3. Promocja w mediach społecznościowych – intensyfikacja działań promocyjnych na popularnych platformach społecznościowych, takich jak Facebook, Instagram czy TikTok. Możliwe byłoby zorganizowanie konkursów z nagrodami lub akcji typu „zaproś przyjaciela do uzdrowiska Sopot i odbierz rabat”.
  4. Współpraca z lokalnymi influencerami – nawiązanie współpracy z osobami posiadającymi duże grono obserwujących w social media i zaproszenie ich do wizyty w uzdrowisku Sopot. Influencerzy mogliby publikować relacje z pobytu w uzdrowisku, co mogłoby zachęcić ich followersów do skorzystania z oferty.
  5. Organizacja eventów i wydarzeń specjalnych – organizacja eventów lub wydarzeń specjalnych, takich jak festiwale kulinarne, koncerty, pokazy mody itp., które mogłyby zainteresować potencjalnych gości uzdrowiska Sopot.

FOLDERY I ULOTKI

Ze względu na turystyczny charakter miasta Sopot, wydano tu wiele folderów i ulotek, które zawierają informacje o atrakcjach turystycznych miasta. Powstała miedzy innymi Mapa Sopockich Szlaków Spacerowych, Atrakcje Sopot Plan Miasta, Informator Trójmiejski, czy Kalendarze imprez 2001, 2002, 2003 (ulotki te opracowane zostały w kilku wersjach językowych, m.in. angielskim, francuskim, niemieckim). Poniżej podane zostały kopie stron tytułowych folderów i ulotek.

Bardzo ważnym wydarzenie w życiu miasta i jego mieszkańców były obchody stulecia nadania praw miejskich. Obchody te były także bardzo dobrą okazją do promocji miasta. Z tego powodu powstały kolejne ulotki, foldery i bardzo interesujące pozycje książkowe (Sopot Kronika XX wieku, Dawny Sopot z cyklu: Była sobie Gdańsk). Poniżej przedstawiona została strona tytułowa albumu wydanego z okazji obchodów stulecia miasta, pt. Sopot miasto i ludzie. Przeplatają się w nim zdjęcia współczesne i te, które wykonano 100 lat temu.

Roczniki i przewodniki, oprócz funkcji informacyjnej jaką pełnią, są także bardzo często swoistą pamiątką miasta, jego reklamą dla innych osób.

DZIAŁALNOŚĆ SOPOCKICH FIRM I ORGANIZACJI NON-PROFIT

Bardzo duży wpływ na spostrzeganie Sopotu mają firmy działające na jego terenie. One bowiem pośrednio też promują miasto. Poniżej podane zostały kopie logo firm działających na terenie Sopotu i województwa pomorskiego, ich reklamy oraz plakaty imprez sponsorowanych.

Rysunek 23 Reklama jednego z Sopockich pensjonatów z początku XX wieku.

Źródło: Józef Golec, Sopot Kronika XX wieku, Gdynia 2001, s. 42

Sopot jest miastem, w którym ma miejsce wiele imprez o ogólnopolskim zasięgu, a często też ponad krajowym. Jest to okazja, aby zaprezentować charakter miasta i jego walory. W tym celu wydawane są plakaty, które oprócz imprez promują także miasta. Oto przykłady:

Rysunek 25 Plakaty informujące o imprezach mających miejsce w Sopocie

Ponad to zwykło się mówić o Sopocie, jako o polskiej stolicy tenisa. Tenis jest sportem, który jest uprawiany w Sopocie od wielu lat. Co roku odbywają się tu Turnieje Tenisowe PROKOM OPEN. Poniżej podane zostały kopie plakatów reklamujących tę imprezę. Należy zauważyć, że są one zaprojektowane w taki sposób, aby bezpośrednio kojarzyły się z miejscem, w którym impreza się odbywa, czyli Sopotem. Na jednym z plakatów molo sopockie zostało prze-kształcone w rakietę tenisowa, na innym piłka tenisowa jest pewnego rodzaju kulą w której znajduje się widok Sopotu i mola. W końcu plakat z roku 2001 bezpośrednio nawiązuje do herbu miasta. A mianowicie w herbie (podobnie jak na plakacie) znajduje się mewa trzymająca coś w łapach. W herbie jest to ryba, w przypadku plakatu jest to piłka tenisowa.

Rysunek 26 Plakaty reklamujące sopocki turniej tenisowy

Źródło: Józef Golec, Sopot Kronika XX wieku, Gdynia 2001, s. 259

ORGANIZOWANIE WYDARZEŃ

Wspomniane wcześniej imprezy bardzo często są organizowane we współpracy z Urzędem Miasta Sopotu. Można tu mówić wtedy o organizowaniu wydarzeń (ang. event), które mają na celu promocję miasta. Przykładem takiego wydarzenia, były OBCHODY 100 ROCZNICY NADANIA SOPOTOWI PRAW MIEJSKICH.

W skład Komitetu Honorowego obchodów 100-lecia miasta weszli m.in. Czesław Miłosz (Honorowy Przewodniczący), Maciej Płażyński (Marszałek Sejmu RO), Lech Wałęsa (Prezydent, Honorowy Obywatel Miasta Sopotu) Abp Tadeusz Gocłowski (Metropolita Gdański), Donald Tusk (Wicemarszałek Senatu), Prezydenci Sopotu, Gdańska i Gdyni oraz osobistości ze świata biznesu, nauki i kultury.

Z tej okazji odbyło się wiele spotkań, koncertów i innych imprez. Powstała witryna www, która zawierała informacje na ten temat, a także kalendarium w/w wydarzeń (m.in. historia Sopotu, opis miasta i jego atmosfery sprzed 100 laty).

Na potrzeby tych uroczystości zaprojektowano logo obchodów. Odbyło się to w drodze konkursu. Poniżej podane zostały projekty znaków graficznych na 100-lecie Sopotu.

Z okazji jubileuszu w sopockiej firmie bursztyniarskiej „Helena”, Jana, Hildegardy i Pawła Podżorskich, zostały wykonane dwa pamiątkowe bursztynowe medaliony (wg projektu Józefa Golca). Obecnie znajdują się one w Muzeum Sopotu. Zostały tam przekazane jako dar autorów dla miasta. (Źródło: Józef Golec, Sopot Kronika XX wieku, Gdynia 2001, s. 257)

Oprócz tego z okazji stulecia miasta Sopotu, gdańska firma ZIAJA Ltd. Zakład Produkcji Leków wyprodukowała serię kosmetyków do ciała Sopot Seria Brązująca Relaksująca. Produkty te można było nabyć w całej Polsce. W skład serii wchodziły Sopot KREM BRĄZUJĄCY RELAKSUJĄCY, Sopot BALSAM BRĄZUJĄCY RELAKSUJĄCY, Sopot TONIC RELAKSU-JĄCY, Sopot PŁYN DO KĄPIELI RELAKSUJĄCY. Wszystkie wyżej wymienione produkty na opakowaniu miały umieszczony szkic sopockiego molo, a kolor opakowania bezpośrednio kojarzył się z bursztynem. Poniżej przedstawiony został wzór ulotki (wyglądała ona tak samo jak opakowanie produktów) SOPOT Serii Brązującej Relaksującej.

Z okazji 100-lecia miasta odnowiono też 100 budynków w mieście. Na jednym z nich wykorzystano boczną ścianę budynku malując tam ilustracje przedstawiające Sopot 100 lat temu.
(Patrz Fot.13). Wykonanie tej pracy było sponsorowane przez firmy: Kosmetyki AA, HAKI, Flugger (farby) oraz Fundację FAS.

Fot. 13 Budynek w Sopocie, odnowiony z okazji 100-lecia miasta Sopotu

Źródło: Zbiory własne autorki

W czasie trwania obchodów 100-lecia w mediach ukazywały się informacje na temat obchodów jubileuszu, m.in. w: Czasopiśmie Kuyer Sopocki, Gazecie Wyborczej, Dzienniku Bałtyckim, a także w TVP i lokalnych rozgłośniach radiowych. Informacje na temat obchodów pojawiały się też w Internecie.

KONFERENCJE

Innym sposobem, wykorzystywanym przez władze w celu promowania miasta, jest organizowanie konferencji, seminariów, Dni Sopotu. Miasto organizuje takie spotkania u siebie, jednakże częściej bierze udział w imprezach organizowanych w innych miastach. Do takich imprez można zaliczyć głównie targi turystyczne (Katowice, Poznań)i konferencje. Miasto wzięło m.in. udział w konferencji pt. Finansowanie inwestycji i projektów turystycznych ze środków unijnych, połączonej z V Przeglądem Materiałów Promocyjnych miast. Konferencja była zorganizowana w Karpaczu. Ponadto Sopot ma zamiar wziąć udział w spotkaniu organizowanym przez Polską Organizację Turystyczną na temat Działania na rzecz rozwoju turystyki morskiej w Polsce. W maju 2004 planowana jest realizacja przedsięwzięcia Estakada Północy. Ma to być impreza promocyjna adresowana do partnerów obszaru Morza Bałtyckiego. Organizatorami wydarzenia są miasta: Gdańsk, Sopot, Gdynia oraz Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego.Impreza ta ma skupiać się wokół promocji kultury, sztuki, turystyki i gospodarki regionu, z uwzględnieniem różnorodności Pomorza. W trakcie trzytygodniowego rejsu, żaglowiec Dar Młodzieży będzie przybijał do portów w Rydze, Tallinie i Sankt Petersburgu. W każdym z portów, podczas kilkudniowych postojów, będą prezentowane widowiska teatralne, wystawy malarstwa i fotografii oraz kuchnia regionalna. Folklorystyczne zespoły będą urozmaicać wydarzenie. Imprezie będą towarzyszyć prezentacje gospodarcze i turystyczne, ukazujące szerokie spektrum walorów możliwości regionu pomorskiego. W rejsie udział weźmie 40 osobowa załoga, składająca się ze znanych osobistości ze świata kultury. W realizacje przedsięwzięcia zaangażowane zostaną media, a w trakcie rejsu nakręcony zostanie film, który następnie zostanie nadany w Regionalnej Telewizji Polskiej.

W roku 2000 władze Sopotu zorganizowały Dni Sopotu w Sztokholmie. „Celem było wykreowanie obrazu Sopotu jako „Perły Bałtyku”. Postanowiono to zrobić za pomocą sztuki. Na trzy dni siedziba Instytutu Polskiego w Sztokholmie zamieniała się w miejsce prezentacji dzieł, które na co dzień oglądać można w galeriach Sopockich” .

SPONSORING

Kolejnym instrumentem promocji miasta jest Sponsoring. Miasto m.in. jest sponsorem Sopockiego Studium Fotografii. Ponadto Prezydent sponsoruje stypendia dla zdolnych studentów lub jest patronem imprez mających miejsce na terenie Województwa Pomorskiego. Przykładem może tu być Organizowany na Politechnice Gdańskiej Konkurs KAROLE.

Z drugiej strony, miasto też może być sponsorowane, a konkretnie imprezy, które organizuje. Tak było m. in. w przypadku obchodów 100-lecia Nadania Praw Miejskich (Patrz strona 67, Organizowanie wydarzeń-działania Public Relations).

PRODUKCJA FILMU REKLAMOWEGO

Na potrzeby promocji miasta za granicami kraju, a w szczególności sopockiego mola, nakręcony został dziesięciominutowy film. Przedstawia on w skrócie charakter miasta, jego walory przyrodnicze, kulturowe. Film wyświetlany jest głównie przy okazji targów turystycznych itp. Poniżej przedstawione zostały wybrane ujęcia z tego filmu.

Był on nadmorskim kurortem i uzdrowiskiem. W filmie zawarte zostały m. in. Zdjęcia z najsłynniejszych imprez w Sopocie. Należą do nich wyścigi konne, Turnieje Tenisowe PROKOM OPEN (mowa o nich była w poprzednich punktach pracy) oraz Festiwal Piosenki.

W filmie za pomocą muzyki połączono to co współczesne, z tym co działo się 100 lat temu. Poza tym, (ze względu na przeznaczenie filmu), zawiera on także dane statystyczne na temat miasta. Cała prezentacja robi dobre wrażenie.

[1] Józef Golec, Sopot Kronika XX wieku, Gdynia 2001, s. 257

[2] Opracowanie na podstawie informacji uzyskanych w Urzędzie Miasta Sopot w lipcu 2003

[3] Katarzyna Kucz, Maciej Rusek, Dni Sopotu w Sztokholmie, Kuryer Sopocki, No. 9(12) Sopot, 30.10.2000

Zasady analizy wskaźnikowej

5/5 - (1 vote)

Rozwinięciem wstępnej analizy podstawowych dokumentów finansowych, dających ogólny obraz sytuacji finansowej przedsiębiorstwa jest analiza wskaźnikowa. Jest ona jednym z podstawowych elementów analizy finansowej. Przedmiotem  badania analizy wskaźnikowej są relacje zachodzące pomiędzy poszczególnymi elementami bilansu, w przekroju pionowym i poziomym oraz rachunku wyników. Dla tego celu konstruuje się różnego rodzaju wskaźniki posługujące się danymi opartymi na sprawozdaniach finansowych.

Analiza wskaźnikowa (Ratio Analysis) obejmuje następujące etapy badań[1]:

  • wybór dziedziny działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, która ma być przedmiotem oceny,
  • dobór wskaźników i współczynników ekonomicznych reprezentatywnych dla badanej dziedziny,
  • weryfikację wskaźników i współczynników,
  • skorygowanie sposobu mierzenia wskaźnika i współczynnika lub ustalenie dodatkowych wskaźników i współczynników, pozwalających uzyskać dokładny i obiektywny obraz analizowanych zjawisk,
  • obliczenie wskaźnika i/lub współczynnika na podstawie zweryfikowanych mierników oraz postawienie diagnozy i sformułowanie decyzji.

Wskaźniki finansowe konstruowane i klasyfikowane mogą być w różny sposób. Na świecie jak i w naszym kraju najszersze zastosowane zyskała poniżej przedstawiona klasyfikacja[2]:

  • wskaźniki płynności,
  • wskaźniki zadłużenia i obsługi długu,
  • wskaźniki efektywności (wykorzystania) aktywów,
  • wskaźniki rentowności (zyskowności),
  • wskaźniki reakcji rynkowej.

W analizie wskaźnikowej największą rolę odgrywa analiza porównawcza oraz analiza trendu[3].

Analiza porównawcza polega na wyliczeniu wskaźników na podstawie sprawozdań finansowych (lub innych danych, jeżeli są one powszechnie dostępne) i porównywaniu ich z wartością wskaźników uzyskiwanych przez inne podmioty w tej samej branży lub porównywanie ze średnimi branżowymi.

Analiza trendu natomiast polega na porównywaniu wartości wskaźników uzyskiwanych w kolejnych okresach przez badany podmiot. Analiza taka dokonywana jest zarówno w okresach obejmujących kilka lub kilkanaście lat, jak również  w układzie horyzontalnym obejmującym następujące po sobie lata.

Analiza wskaźnikowa pozwala nam w szybki i efektywny sposób uzyskać wgląd w funkcjonowanie firmy.

[1] J. Duraj, Analiza ekonomiczna przedsiębiorstwa, PWE, Warszawa 1993, s.16.

[2] J. Gajdka, E. Walińska, Zarządzanie finansowe, F. R. R. w P., Warszawa 1998, s. 303.

[3] Tamże, s.203.

[4] Tamże, s. 205.