Analiza korespondencji i jej zastosowania

5/5 - (2 votes)

Streszczenie pracy

Przedmiotem pracy jest analiza korespondencji – technika statystycznej analizy danych, która służy między innymi do graficznego przedstawienia w niskowymiarowej przestrzeni numerycznej danych zawartych w tablicy kontyngencji. Oprócz przedstawienia formalnego modelu tej techniki, przedstawione zostaną ramy teoretyczne oparte na koncepcji schematów poznawczych i teorii przestrzeni pojęciowych Petera Gardenforsa, które pozwalają na wykorzystanie analizy korespondencji do konstruowania map percepcyjnych. Ponadto zasugerowane zostanie ulepszenie samej mapy korespondencji poprzez uwzględnienie informacji o wagach wierszy i kolumn.

Słowa kluczowe

analiza korespondencji, metryka chi kwadrat, SVD, mapy percepcyjne, własności, obiekty, przestrzenie konceptualne, inercja, podobieństwo

Wprowadzenie

Ta praca ma na celu przedstawienie bardzo interesującej i bardzo przydatnej techniki analizy danych – analizy korespondencji. Technika ta zyskuje ostatnio coraz więcej zwolenników, o czym świadczy rosnąca liczba publikacji – zarówno na jej temat, jak i na temat jej stosowania (Beh, 2004b). Może być używany do graficznego przedstawiania tabeli kontyngencji, a także do bardziej złożonych projektów badawczych, takich jak tworzenie map percepcyjnych (Fiedler, 1996). W pracy zostaną przedstawione założenia teoretyczne i metodologiczne, a także różne sposoby zastosowania tej techniki w naukach społecznych. Ponadto zasugerowane zostanie ulepszenie samej mapy korespondencji poprzez uwzględnienie informacji o masach wierszy i kolumn.

W pierwszym rozdziale przedstawię krótki opis analizy korespondencji – pokażę, gdzie się ona znajduje wśród innych metod statystycznej analizy danych, jaka była jej geneza, a także wskażę problem wykorzystania tej metody w inny sposób. niż tradycyjne.

W drugiej części przedstawię algorytm matematyczny stosowany w tej technice. Wykonam krok po kroku obliczenia na wiarygodnych danych, pokażę jak z tablicy kontyngencji uzyskać macierz współrzędnych niezbędną do stworzenia mapy korespondencji.

Rozdział trzeci będzie kluczowy dla rozwiązania postawionego na końcu pierwszego problemu – zastosowania analizy korespondencji do budowy map percepcyjnych z wykorzystaniem danych nieczęstotliwościowych. Korzystanie z teorii wyjaśniających procesy ludzkiej percepcji i kategoryzacji, a także teorii przestrzeni pojęciowych Petera Gardenforsa, którą można znaleźć w jego książce Conceptual Spaces. The Geometry of Thought (Gardenfors, 2000), postaram się pokazać, że analiza korespondencji może być dobrym narzędziem do tworzenia map percepcyjnych. Moim celem będzie pokazanie, że redukcja wielkości, jaka następuje dzięki algorytmowi stosowanemu w analizie korespondencji, może odpowiadać poznawczemu mechanizmowi, za pomocą którego ludzki umysł klasyfikuje obiekty z otaczającego świata, uznając jedne za bardziej podobne do innych. W tej części pokażę również, jak przygotować dane użyte do budowy map percepcyjnych poprzez wstępną klasyfikację respondentów. Dzięki tej operacji można uzyskać bardziej wiarygodne wyniki.

W rozdziale czwartym podam przykłady zastosowania analizy istotności. Na początku przedstawię wyniki mojej ankiety dotyczącej postrzegania polityków. W ich analizie wykorzystałem tę technikę do konstruowania map percepcyjnych. Pokażę również trzy inne ciekawe przykłady wykorzystania tej techniki analizy danych.

Operacjonalizacja hipotez

5/5 - (4 votes)

Operacjonalizacja hipotez polega na precyzyjnym określeniu zmiennych, które będą badane w ramach danej hipotezy. Oznacza to, że po operacjonalizacji hipotezy, wiadomo dokładnie, jakie działania będą podjęte, aby ją zweryfikować lub obalić. Jest to kluczowy etap w procesie badawczym, ponieważ pozwala uniknąć niejasności i niedopowiedzeń oraz umożliwia porównywalność wyników badań prowadzonych przez różnych naukowców.

Operacjonalizacja hipotezy jest także ważna, ponieważ pozwala na określenie wskaźników, które będą używane do pomiaru zmiennych. Dzięki temu możliwe jest zbieranie i analizowanie danych, które będą weryfikować lub obalać hipotezę.

Operacjonalizacja hipotezy jest częścią projektowania badania, a dokładna definicja zmiennych i wskaźników jest ważna dla jego poprawności. Bez właściwej operacjonalizacji, badanie może być niejednoznaczne lub nieprawdziwe.

Na koniec, operacjonalizacja hipotezy jest kluczowa dla interpretacji wyników badań i dla podejmowania dalszych działań na podstawie tych wyników.

z metodologii pracy magisterskiej

W celu weryfikacji postawionych hipotez, niezbędne jest określenie wskaźników, które umożliwią ich sprawdzenie.

a) Aspekt ilościowy

Podstawową techniką metody analizy zawartości jest badanie aspektów ilościowych. W ramach niniejszych badań, jednostką analizy i kategoryzacji jest pełna wypowiedź prasowa, co najczęściej odpowiada całemu artykułowi. Jednostki pomiaru i obliczeń obejmują: częstość (frekwencja), wielkość i intensywność. Intensywność cech wypowiedzi jest mierzona przez stopień wyeksponowania i stopień ważności.

Wskaźniki te zostaną wykorzystane do analizy formalnych aspektów wypowiedzi, ale możliwe będzie również ich zastosowanie do zbadania liczebnych aspektów treści badanych przekazów. Klucz do kategoryzacji ilościowej analizy aspektów formalnych i treściowych zawiera ANEKS: Załącznik 1.

b) Aspekt jakościowy

Aspekty ilościowe nie wystarczą do dogłębnej analizy przekazów. Badanie aspektów treściowych, niekwantyfikowalnych, lub rzadko występujących jest możliwe tylko dzięki jakościowym analizom wypowiedzi. Analiza zawartości treści, znaczeń i kontekstów zawartych w materiale badawczym pozwoli na pełną weryfikację hipotez badawczych dotyczących cech jakościowych przekazów.

Wybór próby

Materiał badawczy stanowiły wszystkie numery (tomy) z 2006 roku (od stycznia do grudnia) najpopularniejszych w Polsce tygodników ilustrowanych: Polityki, Newsweeka i Wprost. Wybór był celowy, zarówno pod względem daty, jak i rodzaju materiału. W 2006 roku obserwowano rozprzestrzenianie się groźnego wirusa H5N1, powodującego tzw. ptasią grypę, co było szeroko relacjonowane przez media masowe.

Spośród różnorodnych tytułów prasowych w Polsce, wybrano trzy najpopularniejsze tygodniki ilustrowane, uwzględniając zróżnicowanie tematów oraz sposoby ich przedstawiania. Tygodniki, w przeciwieństwie do prasy codziennej, nie tylko informują czytelników o kluczowych problemach i wydarzeniach, ale także, dzięki rozbudowanym formom wypowiedzi, pomagają kształtować ich opinie na poszczególne tematy. Świat przedstawiany w tygodnikach jest bardziej szczegółowy i głęboki niż ten przedstawiany w dziennikach i tabloidach.

Dobór takiego materiału badawczego rodzi jednak pewne wątpliwości. Tygodniki Polityka, Newsweek i Wprost są adresowane do odbiorców z klasy średniej i wyższej, mających zarówno środki na ich zakup, jak i kompetencje poznawcze do przyswojenia zawartych w nich treści. Z tego powodu, te tygodniki nie są skierowane do całego społeczeństwa, co rodzi pytanie o ich reprezentatywność względem ogółu prasy polskiej. Przy takim doborze próby przemawiają także kwestie ekonomii badań, wygody analizowania oraz dostępności tego rodzaju materiałów.

Działalność operacyjna przedsiębiorstwa

5/5 - (2 votes)

Badanie działalności operacyjnej przedsiębiorstwa to proces polegający na analizie i ocenie wszystkich procesów związanych z produkcją, dystrybucją i sprzedażą produktów lub usług przedsiębiorstwa. Celem badania działalności operacyjnej jest zrozumienie, jak przedsiębiorstwo wytwarza i dostarcza swoje produkty lub usługi oraz jakie są koszty i przychody związane z tymi procesami.

Badanie działalności operacyjnej obejmuje m.in. takie elementy, jak:

  • Analiza procesów produkcyjnych – polegająca na ocenie sposobu wytwarzania produktów lub usług przez przedsiębiorstwo oraz na określeniu kosztów związanych z tymi procesami.
  • Analiza kanałów dystrybucji – polegająca na ocenie sposobu dostarczania produktów lub usług do odbiorców i na identyfikacji kosztów związanych z dystrybucją.
  • Analiza sprzedaży – polegająca na ocenie skuteczności sprzedaży produktów lub usług przez przedsiębiorstwo oraz na określeniu przychodów związanych z tymi procesami.

Badanie działalności operacyjnej jest ważnym elementem analizy finansowej przedsiębiorstwa i pozwala na ocenę jego efektywności i rentowności.

Jednym ze sposobów wyznaczania efektywności działania przedsiębiorstwa jest sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych. Sprawozdanie to składa się z trzech działów. W pierwszym z nich liczymy efekt gospodarowania pieniądzem w obszarze działalności operacyjnej, czyli w zakresie wykonywania podstawowych czynności skupionych stricte na realizacji celu dla, którego firma została stworzona. „Sprawozdanie z działalności operacyjnej pozwala określić czy przychody jednostki zapewniają spłatę pożyczek, utrzymanie zdolności produkcyjnej, wypłatę dywidendy oraz nowe lokaty pieniężne, bez pozyskiwania środków z zewnętrznych źródeł finansowania.”[1]

Można stwierdzić, że ta część sprawozdania ukazuje możliwość przedsiębiorstwa do samofinansowania się. Bardzo ważnym elementem na tym etapie jest efektywność sprzedaży: produktów, towarów oraz materiałów. Efektywność ta pokazuje zarządzającym, jakie możliwości, do generowania zysku, posiada dana struktura majątku. Jeśli w długim okresie pojawia się strata na działalności operacyjnej, wiadomym staje się, że przedsiębiorstwo jest „chore” i powinna zostać dokonana restrukturyzacja jego działalności. Poza skutecznością sprzedaży równie ważnym jest umiejętne rozłożenie jej w czasie (przynajmniej przypływów gotówki związanych z tą sprzedażą). „…W rozwiniętych krajach większość upadających firm jest zyskowna w chwili ich bankructwa. Przedsiębiorstwa nie upadają bowiem z braku zysków, ale z braku pieniędzy.”[2]

Według wyliczeń instytucji zajmujących się tematyką upadłości w krajach wysokorozwiniętych, w Wielkiej Brytanii średnio 75-80% upadających przedsiębiorstw było zyskownych w chwili bankructwa. Podobnie wyglądało to we Francji, gdzie zyskowne przedsiębiorstwa stanowiły 60% bankrutów.

[1] K. Sawicki, Rachunkowość finansowa, Polskie wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1999, Str. 389

[2] Wniosek z seminarium Fundacji Rozwoju Rachunkowości w Polsce przeprowadzonego w maju 1999 roku, Rzeczpospolita z 12.05.1999

Zakończenie pracy magisterskiej

5/5 - (2 votes)

Autor tej pracy postawił sobie za zadanie, po pierwsze, nakreślić tło prawno-ekonomiczne zjawiska upadłości w naszym kraju, a po drugie, znaleźć odpowiedź na pytanie, czy na podstawie modeli przewidywania upadłości przedsiębiorstw można w wiarygodny sposób oceniać najbliższą przyszłość przedsiębiorstw.

Praca pokazuje, że problematyka bankructwa oraz oceny kondycji finansowej przedsiębiorstw przyciągała w naszym kraju sporo uwagi i zyskiwała z każdym rokiem na znaczeniu. Przeobrażenia gospodarcze wymusiły na przedsiębiorcach zmianę podejścia do gospodarności. Wzrosło zapotrzebowanie na wiedzę z zakresu zarządzania finansami przedsiębiorstw oraz umiejętnego prowadzenia działalności w obrocie gospodarczym. Metody zarządzania stawały się coraz bardziej zaawansowane i profesjonalne. Powstało zapotrzebowanie na coraz to bardziej wyrafinowane narzędzia i techniki prowadzenia przedsiębiorstw. Ten wzrost popytu przyczynił się także do wzmożenia zainteresowania modelami przewidywania upadłości przedsiębiorstw. Zgłaszali go sami przedsiębiorcy, banki udzielające kredytów, inwestorzy, potencjalni wierzyciele, agendy rządowe, wywiadownie gospodarcze oraz audytorzy. Ponieważ takie modele były wcześniej stworzone w państwach rozwiniętych gospodarczo, polscy ekonomiści dokonali prób przeniesienia tych modeli na grunt naszej gospodarki. I w tym momencie doszło do różnicy zdań. Pojawiły się wątpliwości czy przenosić modele zachodnie bez żadnych zmian, czy przenieść jedynie metodologie tworzenia tych modeli. Różnice zdań dotyczyły także zakresu czasowego i branżowego modeli. Wystąpiły także wątpliwości co do możliwości opierania się wyłącznie na tych modelach w procesie oceny kondycji finansowej przedsiębiorstw.

Przedstawiona praca potwierdza opinie większości zajmujących się tą tematyką fachowców. Po pierwsze, ważnym jest zwrócenie uwagi na to, że modele przewidywania upadłości przedsiębiorstw nie mogą stanowić jedynego narzędzia używanego podczas oceny wiarygodności czy też wypłacalności spółki. W modelach tych zwraca się jedynie uwagę na pewne procesy, ale pomija inne. Przykład Nowych Technologii jest tego potwierdzeniem. Spółki tej branży dokonały w 2000 roku wielu inwestycji, przez co pogorszyła się ich zyskowność. Niektóre modele wróżyły im upadek, jednak działają one do dzisiaj i przynoszą zyski. Innym powodem błędnego wyrokowania modeli może być specyfika branży i wyjątkowy okres czasu. Wspominane w artykułach i literaturze znaczące różnice pomiędzy gałęziami gospodarki mogły zniekształcić wyniki, jeżeli modele opracowane dla jednej branży są stosowane do opisu spółek innej. Wczesne modele tworzone były na podstawie podmiotów z całej sfery realnej gospodarki. Najlepszym modelem, który można by wykorzystać w tym opracowaniu byłby model uwzględniający specyfikę spółek wykorzystujących innowacyjne technologie. Podczas dokonywania obliczeń pojawił się także wskazywany często w różnych opracowaniach problem związany z różnicami w standardach tworzenia sprawozdań finansowych. W modelu Altmana pojawiły się zmienne nie znajdujące odpowiedników w polskich sprawozdaniach finansowych, przez co trudna była interpretacja wyników.

Na koniec warto zapytać o sens stosowania modeli prognozowania upadłości, i jakie zalecenia co do praktycznego wykorzystania modeli, można by sformułować. Zdaniem autora najważniejsze jest to by model był dostosowany do badanej branży. Zaleca się tworzenie aktualnych modeli opisujących spółki konkretnych branż. Wykorzystując te modele, do uzyskanych rezultatów należy podchodzić z pewną rezerwą i szukać ewentualnego potwierdzenia lub zaprzeczenia wyników z modeli prognozowania upadłości przedsiębiorstw. Zupełnie poprawne wydaje się natomiast wykorzystywanie modeli będących przedmiotem zainteresowania do porównywania kondycji finansowej różnych przedsiębiorstw tej samej branży.

Mikro-otoczenie

5/5 - (1 vote)

Otoczenie bliższe przedsiębiorstwa będzie stanowił mały wycinek gospodarki, w którego skład wchodzić będą wszystkie podmioty mające jakikolwiek kontakt z badanym przedsiębiorstwem. Typowymi przedstawicielami mikro-otoczenia będą: odbiorcy, dostawcy, konkurencja oraz wszystkie instytucje finansowe. Te grupy (ich liczebność, nastawienie wobec firmy itp.) będą miały największy wpływ na sukces lub też porażkę przedsiębiorstwa. Dzięki klientom firma egzystuje i dla nich też istnieje. Jest to typowy układ potrzeby i środków jej zaspakajania. Tak długo jak klienci będą zgłaszać zapotrzebowanie na usługi lub dobra, sytuacja finansowa przedsiębiorstwa będzie w miarę zdrowa. Zachwianie się popytu na dobra, nawet krótkotrwałe może doprowadzić firmę do upadku. Istnieje równie silna zależność kondycji finansowej przedsiębiorstwa od rodzaju związków z dostawcami. W warunkach dużego skupienia dostawców ryzyko działalności jest małe – zawsze można „po małych kosztach” dokonać zmiany partnera. Z kolei w sytuacji uzależnienia się od jedynego na rynku dostawcy, oprócz wzrostu ryzyka działalności (jego upadek implikuje nasze problemy finansowe), dochodzi kwestia podwyższonych kosztów dostaw (co też wpływa na sytuację firmy).

Niesłychanie istotnym elementem najbliższego otoczenia są instytucje finansowe. System instytucji finansowych w Polsce staje się coraz bardziej rozbudowany i różnorodny. Wszelkiego rodzaju banki (depozytowo-kredytowe, inwestycyjne, hipoteczne), firmy leasingowe czy też firmy ubezpieczeniowe, oferują szeroką gamę produktów, pomocnych w procesie zarządzania przedsiębiorstwem. Długotrwała i bardzo żywa współpraca firmy z instytucjami finansowymi (szczególnie bankami), poza pożądanym skutkiem o wymiarze finansowym, nadaje jej prestiżu i podnosi jej wiarygodność w oczach potencjalnych kontrahentów. Zmniejsza także wewnętrzne ryzyko prowadzonej działalności.

Czynnikiem podnoszącym w dużym stopniu efektywność przedsiębiorstw w danej branży jest intensyfikacja konkurencji. Ciągłe przeprowadzanie analizy konkurencyjności przedsiębiorstwa oraz obserwacja dynamiki branży będą kluczowymi elementami sukcesu firmy. Zestawienia analizy konkurencyjności samej firmy (bądź też pojedynczej usługi lub dobra) oraz atrakcyjności branży można dokonywać w celu: określenia sensowności pozostawania w branży, ustalania miejsca firmy na rynku, obserwacji głównych konkurentów albo przewidywania pojawienia się nowych zagrożeń. Najczęściej wykorzystywanymi w tych badaniach narzędziami są metody portfelowe. Za przykłady takich metod podać można: Macierz Arthura D. Little’a (określanie pozycji konkurencyjnej w oparciu o informacje o fazie cyklu życia branży i pozycji konkurencyjnej firmy), Macierz General Electric (zestawienie atrakcyjności branży i siły konkurencyjnej strategicznej jednostki biznesu) czy też najbardziej znaną Macierz Boston Consulting Group (określanie strategii na podstawie tempa wzrostu rynku jak i udziału przedsiębiorstwa (produktu) w sektorze). Względnie wczesne dostrzeżenie zagrożeń i wyszukanie szans daje zwiększone szanse na przetrwanie na rynku. [1]

[1]  Por. K. Obłój, Strategia przedsiębiorstw, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2001, str. 272