Ogólna charakterystyka analizy technicznej

5/5 - (4 votes)

Analiza techniczna to dość kontrowersyjny sposób inwestowania, który ma swoich zwolenników i zagorzałych krytyków. W rzeczywistości analiza techniczna nie jest przedmiotem zainteresowania emitenta papierów wartościowych, którymi się zajmuje. Praktycy tej metody potrzebują tylko aktualnego kursu walutowego i obrotów, danych historycznych i punktu odniesienia do obliczania często skomplikowanych liczb. Nie musi nawet znać nazwy papieru wartościowego, który analizuje, aby określić najbardziej optymalne momenty kupna i sprzedaży.[1]

Analiza techniczna opiera się na trzech głównych przesłankach[2]:

Rynek obniża wszystko

Zwolennicy analizy technicznej twierdzą, że wszystkie czynniki wpływające na cenę są już w niej uwzględnione. Wynika to z przekonania, że zachowanie cen odzwierciedla zmiany w stosunku między podażą a popytem. Innymi słowy, analityk techniczny zakłada, że nie ma potrzeby badania czynników wpływających na cenę instrumentu ani badania przyczyn wzrostu lub spadku. Rynek wie wszystko i kształtuje cenę, dlatego warto przestudiować wykresy i wskaźniki analizy technicznej, aby skutecznie przewidzieć, w którą stronę pójdzie rynek. Nie oznacza to, że analitycy techniczni odrzucają twierdzenie, że warunki gospodarcze są przyczyną trendów giełdowych. Uważają jedynie, że rynek można łatwiej zrozumieć i przewidzieć, analizując jego zachowanie, czyli wykresy.

Ceny zależą od trendów

Rysując wykresy cen, analityk techniczny stara się znaleźć w nich trend, czyli kierunek, w jakim poruszają się ceny. Rozpoznanie trendu na jego wczesnym etapie pozwala na przeprowadzenie operacji, która powinna przynieść zysk (kupuj, gdy tworzy się trend wzrostowy, sprzedawaj, gdy tworzy się trend spadkowy). Analitycy sugerują, że trend będzie się utrzymywał, a nie zmieniał.

Historia się powtarza

Studiowanie wykresów pozwala znaleźć powtarzające się prawidłowości (wzorce), według których poruszają się ceny. Tłumaczy się to powtarzalnością ludzkich zachowań w określonych sytuacjach. Analitycy, znając najczęstsze wzorce (formacje), starają się je odnaleźć w aktualnych notowaniach i na tej podstawie przewidywać przyszłość.

Podsumowując, pierwsza przesłanka sugeruje, że rynek całkowicie ignoruje wszelkie informacje, które mogą mieć wpływ na cenę akcji, co oznacza, że samo uczenie się cen jest podejściem samowystarczalnym. Druga przesłanka dotyczy trendu, jednego z podstawowych pojęć analizy technicznej. Mówi, że kursy poruszają się w trendach, a zadaniem analizy technicznej jest wychwytywanie ich zmian. Trzecia przesłanka dotyczy psychologii rynków i zakłada, że w warunkach podobnych do minionych sytuacja rynkowa będzie podobna.

Tak więc analityk techniczny to osoba, która bada wpływ zachowania rynku (ceny) i szuka historycznych wykresów cen, trendów i formacji, aby pomóc przewidzieć zachowanie rynku. W swojej pracy analitycy wspierają się w szczególności przy pomocy: wskaźników, które pomagają lepiej zrozumieć ruchy cen.

Dzięki temu można znaleźć odpowiedź na trzy główne pytania, które zadaje sobie każdy inwestor:

  1. Co kupić lub sprzedać?
  2. Kiedy kupić?
  3. Kiedy sprzedawać?

Podczas gdy analitycy fundamentalni w poszukiwaniu odpowiedzi na powyższe pytania próbują interpretować dane o sytuacji w spółce, jej sytuacji finansowej, możliwościach na nowe produkty itp., analitycy techniczni skupiają się na wpływie tych informacji na zachowania inwestorów. Interesuje ich nie sama informacja, ale jej efekt, który wyraża się w zmianie oceny gazety i fluktuacjach obrotów.

Ze względu na dużą elastyczność, która przejawia się w możliwości dostosowania narzędzi analizy technicznej do dowolnych parametrów rynkowych i czasowych, analiza techniczna znajduje szerokie zastosowanie na rynkach akcji, obligacji, walut, giełd towarowych itp.


[1] P. Zielonka, O przewidywaniu cen akcji, Warszawa 2000, s. 25

[2] M. Czekała, Analiza fundamentalna i techniczna, Wrocław 1998, s. 45

Narzędzia analizy finansowej

5/5 - (2 votes)

wykład z analizy finansowej

Miary zjawisk ekonomicznych:

  • Mierniki naturalne
  • Mierniki wartościowe
  • Mierniki umowne (normogodziny, tony przeliczeniowe)

Dla tego samego zjawiska można stosować równocześnie różnorodne mierniki. Charakteryzować one będą wówczas różne cechy tego samego zjawiska.

Postacie: wskaźnik, współczynnik

Kryterium Rodzaj wskaźnika
Statystyczny punkt widzenia 1.       Absolutne

a.       Absolutne rozmiary pojedynczego zjawiska

b.       Stanowiące różnicę (np. zysk)

c.       Średnia arytmetyczna

2.       Względne

a.       Wskaźnik struktury

b.       Odzwierciedlające związki przyczynowo – skutkowe (np. wydajność praacy)

c.       Indeksy (np. wzrostu cen)

Rozpatrywany przedmiot 1.       Statyczne – stan jednostki na pewien moment (np. suma aktywów

2.       Dynamiczne – wyniki ekonomiczne, strumienie (np. przychody)

Rozpatrywany podmiot 1. Wewnętrzne

a. Operacyjne (efektywności)

b. Finansowe (płynności finansowej)

2. Zewnętrzne

Stopień pojemności 1. Syntetyczne – o dużej pojemności (np. rentowność)

2. Cząstkowe – o małej pojemności (np. rotacja zapasów)

Narzędzia analizy finansowej

  1. Wskaźniki ekonomiczno – finansowe
  2. Syntetyczne zestawienia finansowe w ciągach czasowych (trendy badane na podstawie bilansu, rachunku zysków i strat, rachunku przepływów pieniężnych)
  3. Związku między wskaźnikami (układy hierarchiczne – piramidalne, układy nierówności)
  4. Modele symulacyjne wycinkowe bądź kompleksowe (model dźwigni operacyjnej czy finansowej)

ANALIZA WSKAŹNIKOWA

Najprostsze i najczęściej stosowane narzędzie badawcze. Wygodny sposób uogólniania dużej ilości informacji i porównania uzyskanych wyników nie tylko w ramach jednostki, ale także wyników różnych jednostek

ZASADY OBOWIĄZUJĄCE PRZY KONSTRUKCJI WSKAŹNIKÓW:

  1. Zasada celowości – przedmiotem badań nie jest wskaźnik lecz określony obszar działalności
  2. Zasada odpowiedniości – obliguje do wiązania tylko takich wielkości, które pozostają ze sobą w logicznym związku i pozwalają na dokonywanie sensownej interpretacji
  3. Zasada współmierności – odpowiedni sposób wyrażenia powiązanych ze sobą wielkości
  4. Zasada porównywalności – dokonywanie nie tylko porównań wewnętrznych ale i zewnętrznych

UKŁADY NIERÓWNOŚCI WSKAŹNIKÓW

Stanowią relacje pomiędzy merytorycznie i logicznie ustanowionymi wielkościami ekonomicznymi z punktu widzenia ich dynamicznych zmian. Tworzone w celu efektywnego gospodarowania.

Stosowane w analizach porównawczych i zależnościowych. Są podstawową metodą diagnozowania charakteru zmian działalności gospodarczej przedsiębiorstwa.

Zmiany te mogą być rozpatrywane z punktu widzenia:

  • Wielokryterialnego charakteryzowania powstałych odchyleń
  • Rozpatrywania wzajemnych więzi i zależności zachodzących między określonymi zjawiskami, procesami i kategoriami.

 WZORCE NIERÓWNOŚCI

rE<rZN

rE – tempo wzrostu kapitału

rZN – tempo wzrostu zysku netto

rZ<rM<rS<rZN

rZ – tempo wzrostu zatrudnienia

rM – tempo wzrostu majątku

rS – tempo wzrostu sprzedaży

rK<rS<rZO<rZB<rZN

rK – tempo wzrostu kosztów

rZO – tempo wzrostu zysku operacyjnego

rZB – tempo wzrostu zysku brutto

 

RODZAJE PORÓWNAŃ
WEWNĘTRZNE

·         Porównanie z wielkościami postulowanymi

·         Porównanie w czasie (stałe, łańcuchowe)

ZEWNĘTRZNE

·         Porównanie z danymi średniego zakładu z branży

·         Porównanie z danymi kilku zakładów z branży

·         Porównanie z danymi średniobranżowymi

·         Porównanie wskaźników różnych branż średniobranżowymi

·         Porównanie ze standardami krajowymi, zagranicznymi

DOPROWADZENIE DO PORÓWNYWALNOŚCI poprzez wyeliminowanie:

  1. Zmian metodologicznych (różnice w sposobie liczenia i treści wielkości ekonomicznych)
  2. Zmian finansowych (zmiany cen towarów, wyrobów, zakupu materiałów, stawek amortyzacyjnych, składek ubezpieczeniowych)
  3. Zmian organizacyjnych (podział i fuzje podmiotów, wyłącznie różnorodnych działalności z trzonu firmy)
  4. Zmian przedmiotowych (zmiany o charakterze rzeczowym działalności firmy, zmiany technologiczne)

METODA ODCHYLEŃ BEZWZGLĘDNYCH I WZGLĘDNYCH

Odchylenia bezwzględne – różnice występujące w cechach tych samych zjawisk, ustalone przez porównanie z wzorcami, w czasie lub przestrzeni

Odchylenia względne – różnice występujące przy porównywaniu cech dwóch różnych zjawisk, z których jedno jest zjawiskiem podstawowym, drugie zaś towarzyszącym (badanym). Tempo rozwoju zjawiska podstawowego (B) określa tempo rozwoju zjawiska badanego (A)

POZYCJE T0 T1 ODCHYLENIA BEZWZGLĘDNE WSKAŹNIK  DYNAMIKI
A. KOSZTY RAZEM 4 000 4 400 400 110%
B. PRODUKCJA 800 920 120 115%

USTALENIA PRZY METODZIE ODCHYLEŃ WZGLĘDNYCH

  1. Czy istnieją cechy zjawiska podstawowego limitującego wysokość odchyleń cech badanego zjawiska (towarzyszącego)
  2. Jaki jest wskaźnik dynamiki cech zjawiska podstawowego
  3. Jak kształtowałaby się cechy badanego zjawiska, gdyby przyjęły tempo zmian cech zjawiska podstawowego?
  4. Jakie jest odchylenie między rzeczywistym stanem cech badanego zjawiska a stanem skorygowanym zgodnie z punktem poprzednim

Układ rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym (Wersja II)

5/5 - (2 votes)

kontynuacja pracy licencjackiej z lipca

Tabela 2. Układ rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym (Wersja II)

WYSZCZEGÓLNIENIE ROK

UBIEGŁY

ROK

SPRAWOZDAWCZY

A.  Przychodyze sprzedaży i zrównane z nimi

I. Przychód ze sprzedaży produktów

II. Zmiana stanu produktów

III. Przychód ze sprzedaży towarów i materiałów

IV. Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby Jednostki

B.  Koszty działalności operacyjnej

I. Wartość sprzedanych towarów i materiałów

II. Zużycie materiałów i energii

III. Usługi obce

IV. Podatki i opłaty

V. Wynagrodzenia

VI. Świadczenia na rzecz pracowników

VII. Amortyzacja

VIII. Pozostałe

C.  Zysk (strata) ze sprzedaży (A–B)

D. Pozostałe przychody operacyjne

I. Przychody ze sprzedaży składników majątku trwałego

II. Dotacje

III. Pozostałe przychody operacyjne

E.    Pozostałe koszty operacyjne

I. Wartość sprzedanych składników majątku trwałego

II.Pozostałe koszty operacyjne

F. Zysk (strata) na działalności operacyjnej (C+D–E)

G. Przychody finansowe

I. Dywidendy z tytułu udziałów

II. Odsetki uzyskane

III. Pozostałe

H. Koszty finansowe

I. Odpisy aktualizujące wartość finansowego majątku trwałego oraz krótkoterminowych papierów wartościowych

II. Odsetki do zapłacenia

III. Pozostałe

I. Zysk (strata) brutto na działalności gospodarczej (F+G-H)

J. Zyski nadzwyczajne

K. Straty nadzwyczajne

L. Zysk (strata) brutto (I+J-K)

M. Obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego

I. Podatek dochodowy

II. Pozostałe obowiązkowe obciążenia

N. Zysk (strata) netto (L-M)

ŹRÓDŁO: Z. Kołaczyk, Rachunkowość przedsiębiorstw, Wyd. eMPi2, Poznań 1997, s.98.

Wstępna analiza rachunku wyników

5/5 - (2 votes)

podrozdział z pracy dyplomowej o analizie finansowej

Wstępna analiza rachunku wyników to szybka i poglądowa ocena sytuacji finansowej przedsiębiorstwa lub organizacji na podstawie rachunku zysków i strat. Polega ona na przeanalizowaniu wyników finansowych oraz ich porównaniu z poprzednimi okresami lub planami. Celem wstępnej analizy rachunku wyników jest uzyskanie szybkiego obrazu sytuacji finansowej i wstępna identyfikacja problemów lub niepokojących tendencji.

Wstępna analiza rachunku wyników opiera się głównie na analizie danych z rachunku zysków i strat oraz innych dokumentów finansowych, takich jak bilans, sprawozdanie z działalności itp. Polega na przeanalizowaniu wielkości i struktury przychodów i kosztów, wysokości zysków i strat, źródeł finansowania działalności itp.

Wstępna analiza rachunku wyników jest szczególnie ważna dla menedżerów, ponieważ pozwala im szybko zidentyfikować niepokojące tendencje i podjąć odpowiednie działania korygujące. Może być też wykorzystywana przez inwestorów, kredytodawców i innych interesariuszy do oceny sytuacji finansowej firmy i podejmowania decyzji dotyczących współpracy lub inwestycji.

Wstępna analiza rachunku wyników obejmuje[1]:

  • ustalenie i ocenę zmian w wielkościach strumieni pieniężnych reprezentujących przychody ze sprzedaży, koszty, wynik finansowy i inne wielkości ekonomiczne w kolejnych latach badanego okresu,
  • badanie relacji zachodzących pomiędzy poszczególnymi wielkościami ekonomicznymi w rachunku wyników.

Analiza dynamiki danych analitycznego rachunku zysków i strat pozwala ustalić  ogólne źródła osiągniętego wyniku finansowego przedsiębiorstwa. W przypadku wzrostu bądź spadku zysku netto wiąże się, bowiem ze zmianami poszczególnych elementów wyniku finansowego oraz czynników na nie oddziałujących. Na przykład wzrost zysku na działalności operacyjnej wynika głównie z wyższej dynamiki przychodów ze sprzedaży niż kosztów ich uzyskania, zysku brutto – z korzystnego salda przychodów i kosztów finansowych, zaś zysku netto – z wysokości obowiązkowych obciążeń zysku. Odchylenia ujemne tych wskaźników mogą być źródłem zmniejszenia zysku netto bądź powstania straty.

Ocena struktury analitycznego rachunku zysków i strat polega na ustaleniu udziału poszczególnych jego składników w ogólnej wielkości przychodów ze sprzedaży.


[1] M. Sierpińska, T. Jachna, Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, PWN, Warszawa 2000, s. 68.

Analiza – zaliczenie

5/5 - (2 votes)
  1. jak poprawić konkurencyjność firmy
  2. co oznacza wzrost kapitałów własnych w pasywach
  3. co oznacza podział pionowy/poziomy bilansu

Pionowa analiza bilansu polega na badaniu struktury:

  • majątkowej (aktywa)
  • kapitałowej (pasywa)
  • majątkowo – kapitałowej (aktywa – pasywa)

Analiza pionowa bilansu polega na ocenie struktury majątku firmy (analiza aktywów) oraz na ocenie struktury kapitałowej firmy (analiza pasywów). Zmiana sumy bilansowej nie musi powodować zmiany struktury aktywów i pasywów. Brak zmiany struktury bilansu przy wzroście sumy bilansowej jest sytuacją korzystną dla firmy. Stabilna struktura jest atutem firmy. Wzrost udziału majątku trwałego może świadczyć o kłopotach z płynnością lub, że zainwestowano w środki trwałe.

Analiza pozioma bilansu polega na ocenie struktury majątkowo-kapitałowej, tzn. analizujemy relacje pomiędzy poszczególnymi składnikami majątku firmy a finansującymi je kapitałami. Standardowo sprawdza się dwie zasady:
„złotą regułę bilansową” – kapitał własny firmy powinien wystarczyć do sfinansowania całości jej majątku trwałego;
„srebrną regułę bilansową” – kapitał stały firmy powinien wystarczyć do sfinansowania całości jej majątku trwałego i przynajmniej 1/3 majątku obrotowego.

4. obliczyć ROA,ROE, koszt kredytu

                                                  Zysk netto x 100

Zyskowność majątku (ROA) = ogólna  wartość majątku

                                                                        zysk netto

Zyskowność kapitałów własnych( ROE) = kapitały własne

  1. na czym polega efekt dźwigni finansowej

Dźwignia finansowa jeżeli całość majątku byłaby pokryta kapitałami własnymi to ich zyskowność (ROE) równała by się zyskowności majątku (ROA)

Część majątku przedsiębiorstwa znajduje zwykle pokrycie w pożyczkach , kredytach lub innych zobowiązaniach. Jeśli przy tym odsetki płacone od obcych kapitałów są niższe od zyskowności majątku przedsiębiorstwo osiąga dodatkowe korzyści, które znajdują odbicie we wzroście zyskowności kapitałów własnych.

Dodatkową korzyść ,jaką przedsiębiorstwo uzyskuje w rezultacie efektywnego wykorzystania obcych kapitałów , można określić mianem dźwigni finansowej. Odzwierciedla ją różnica między wskaźnikiem zyskowności kapitałów własnych i zyskowności całego majątku.(ROE – ROA)

  1. o czym mówią wskaźniki płynności
  2. zadanie , policzyć wskaźniki płynności i zinterpretować
  1. zadanie
  2. z bilansu obliczyć zysk netto , brutto, ROA, ROE, koszt kredytu10. czym różni się wynik finansowy i stan finansowy.
  • stan finansowy – jest ujęciem statycznym przedmiotu analizy, ustalanym na określony moment (dzień). Obejmuje on stan wyposażenia przedsiębiorstwa w składniki majątku trwałego i obrotowego, środki zaangażowane w inwestycje i wartości niematerialne oraz finansowe pokrycie tych składników z kapitałów własnych lub obcych (zobowiązania)
  • wynik finansowy – jest ujęciem dynamicznym przedmiotu analizy. Ustala się je za pewien okres jako sumę wyników narastających w ciągu miesiąca, kwartału lub roku. Omawiane wyniki finansowe to zyski lub straty ujęte w wielkościach brutto lub netto. Oddziałują na nie takie czynniki jak przychody ze sprzedaży, koszty własne, rozliczenia w formie podatków, dotacji, dywidend, itp.
  1. kapitał pracujący – co to jest? i jego dynamika

Kapitał obrotowy (pracujący) jest alternatywną do krótkoterminowych zobowiązań przedsiębiorstwa i stanowi tę część kapitału stałego, która finansuje aktywa obrotowe w przedsiębiorstwie zgodnie z formułą, że kapitał obrotowy = kapitał stały – aktywa trwałe.

Kapitał pracujący może być wyznaczony jako aktywa obrotowe – zobowiązania krótkoterminowe.

  1. analiza pozioma/pionowa

Pozioma – porównawcza, horyzontalna

Polega na polega na porównywaniu poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego za dwa lub więcej kolejnych okresów sprawozdawczych; jest to analiza porównawcza danych.

Ma na celu ukazanie zmian (wzrostu lub spadku) wartości badanych pozycji w czasie Zmiany przedstawia się jako :

  • odchylenia bezwzględne (kwotowe)
  • odchylenia względne (tempo zmian, wskaźniki dynamiki)

polegającą na określeniu bezpośrednich związków kształtujących się między wskaźnikami ekonomicznymi , pozwala to na ustalenie odchyleń oraz dokonanie na ich podstawie ogólnej oceny

Pionowa struktury danych

Określa, jaką część (wyrażaną w postaci procentu lub ułamka) pewnej zbiorczej wielkości finansowej stanowi dana pozycja  sprawozdania finansowego.

polegającą na ustaleniu odpowiednio wyizolowanych czynników , które  pociągnęły za sobą określone odchylenia oraz stopnia intensywności ich oddziaływania

13.siły portera

  • potencjalnych konkurentów
  • dostawców
  • odbiorców
  • produkty zastępcze (substytuty) oraz
  • rywalizacja pomiędzy istniejącymi konkurentami

14.jak uzyskać przewagę w konkurencji

  1. wady i zalety powiększającego sie kapitału pracującego
  2. Wskaźniki płynności zadanie

W ocenie sytuacji finansowej bardzo istotnym elementem jest analia powiązań zasobów obrotowych ze zobowiązaniami wymagalnymi tj zobowiązaniami krótkoterminowymi (lub szerszym ujęciu wraz z rozliczeniami międzyokresowymi określanymi jako zobowiązania bieżące). Obliczane wskaźniki płynności powinny umożliwić sformułowanie opiniio stopniu wypłacalności przedsiębiorstwa, o jego zdolności doterminowego regulowania bieżących zobowiązań.

Wśród wskaźników płynności wyróżnić można:

  • wskaźnik bieżącej płynności
  • wskaźnik szybkiej płynności
  • wskaźnik wypłacalności środkami pieniężnymi

Wskaźnik bieżącej płynności to podstawowy miernik zdolności przedsiębiorstwa do spłacenia wszystkich jego zobowiązań bieżących przez upłynnienie posiadanych aktywów obrotowych.Obliczamy go jako relację.

Wskaźnik płynności bieżącej =  aktywa obrotowe  /  zobowiązania bieżące

  1. kapitał pracujący zadanie

W analizie płynności bardzo istotny jest kapitał pracujący (w literaturze często spotyka się jego angielską nazwę – working capital). Jest to wielkość majątku obrotowego, która może być angażowana w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Stanowi ona różnicę pomiędzy majątkiem obrotowym firmy a jej bieżącymi zobowiązaniami. Inaczej rzecz ujmując, kapitał pracujący to płynna rezerwa, za pomocą której przedsiębiorstwo może zaspokajać bieżące potrzeby. Kapitał pracujący oblicza się z wzoru:

working capital = majątek obrotowy – zobowiązania bieżące

Interpretacja kapitału pracującego jest dość jednoznaczna: jego wzrost sygnalizuje lepszą pozycję finansową badanego przedsiębiorstwa. Przy czym wielkość tego kapitału powinna być tym wyższa, im mniejsze szanse ma dane przedsiębiorstwo na uzyskanie „od ręki” pożyczki na bieżącą działalność. Stąd też wielkość working capital może być niższa np. w przypadku firm, które uruchomiły programy typu Commercial Papers lub mogą bez problemu uzyskać kredyt.
Ponadto wielkość kapitału pracującego wykorzystuje się w szeregu wskaźników. Jedną z metod pomiaru jest ustalenie proporcji pomiędzy kapitałem pracującym a wartością sprzedaży, obliczaną według wzoru:

A= kapitał pracujący / przychody netto

Wyliczona w ten sposób wartość świadczy o prawidłowości korzystania przez firmę ze swoich płynnych funduszy. Niski poziom wskazuje na dużą zdolność wykorzystywania płynnych aktywów do generowania zysku i odwrotnie.

18.funkcja wewnętrzna w przedsiębiorstwie, kto i po co??

Funkcje wewnętrzne polegają z kolei na organizowaniu całokształtu procesu produkcji w powiązaniu z procesem zaopatrzenia i procesem zbytu.

Wszystkie działania zmierzające do realizacji obydwu funkcji przedsiębiorstwa przy zapewnieniu możliwie optymalnych efektów są nazywane zarządzaniem

  1. metody zróżnicowania zadanie