System diagnozowania kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa

5/5 - (1 vote)
Diagnoza kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa wymaga analizy oraz oceny racjonalności działania i podejmowania decyzji w następujących głównych obszarach zarządzania:

  • zarządzania majątkiem przedsiębiorstwa (M) – składnikami majątku trwałego i obrotowego
  • zarządzania kapitałami przedsiębiorstwa (K) – składnikami kapitału własnego, obcego – długo i krótkoterminowego.
  • zarządzania finansowaniem majątku kapitałami przedsiębiorstwa (FMK) –własnym, stałym, obrotowym, długoterminowym i krótkoterminowym.
  • zarządzania działalnością gospodarczą (DG) operacyjną i finansową.

Wymienione wyżej cząstkowe obszary zarządzania to ta część całości, która może być analizowana, oceniana i w rezultacie zdiagnozowana przy wykorzystaniu danych z bilansu i rachunku wyników.

Majątek przedsiębiorstwa (M) – diagnozujemy wskaźnikami analizy pionowej aktywów (WAPA); kapitały przedsiębiorstwa (K) – wskaźnikiem analizy pionowej pasywów (WAPP) ; finansowanie majątku kapitałami (FMK) – wskaźnikami analizy poziomej bilansu (WAPB), a operacje gospodarcze przedsiębiorstwa (DG) – wskaźnikami analizy rachunku wyników (WARW).

Kolejne pięć cząstkowych obszarów zarządzania, które powinny być oceniane przy diagnozie kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa (efektywności zarządzania) to:

  • finansowanie przedsiębiorstwa – F ;
  • płynność finansowa przedsiębiorstwa – P ;
  • rentowność przedsiębiorstwa – R;
  • sprawność działania przedsiębiorstwa – S

Obszary zarządzania F,P,R,S oceniamy przy pomocy metody wskaźnikowej wykonując testy : szybki i szczegółowy. Wskaźniki analizy finansowania – WAFD i płynności finansowej – WAPF pozwalają zdiagnozować sytuację finansową przedsiębiorstwa (SF), a wskaźniki rentowności – WARP i sprawności działania- WASD sytuację dochodową przedsiębiorstwa (SD).

Oddzielna grupa wskaźników (6 wskaźników) służy do analizy, oceny i diagnozowania stanu zagrożenia przedsiębiorstwa upadłością (WZU).Jest to obszar zarządzania – U wymagający od decydentów szczególnej uwagi. Zagrożenie przedsiębiorstwa upadłością diagnozowane jest metodą analizy funkcji dyskryminacji, obliczanej w oparciu o wskaźniki oraz ich wagi.

Łączną diagnozę kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa – efektywności zarządzania przedsiębiorstwem stanowi „wypadkowa” cząstkowych zbioru przeanalizowanych obszarów:

< M , K, FMK , DG , F , P , R , S , U , >

odpowiednio ze zbiorem wskaźników drugiego poziomu agregacji

< WAPA , WAPP , WAPB , WARW , WAFD , WAPF , WARP , WASD , WZU >

Pierwsze cztery syntetyczne grupy wskaźników stosuje się do analizy (badania) struktury i dynamiki składników aktywów, pasywów oraz rachunku wyników, przyjmując za punkty odniesienia odpowiednio wartość bilansu, przychody ogółem (struktura) oraz wyniki roku poprzedniego i wyniki roku bieżącego (dynamika).

Natomiast dla czterech następnych grup wskaźników służących do oceny sytuacji finansowej i dochodowej przedsiębiorstwa, punktami odniesienia są wartości tych wskaźników, określane dla dobrze funkcjonujących przedsiębiorstw, rys…..

ŚREDNIE ODCHYLENIE SYNTETYCZNYCH WSKAŹNIKÓW BILANSU

I RACHUNKÓW WYNIKÓW W ODNIESIENIU DO ROKU POPRZEDNIEGO (Pr)

100% GORZEJ Pr LEPIEJ 53% 100%

75 50 25 25 50 75

WAPA     L 75%

WAPP

L 50%

WAPB     L 88%

G = 25 WARW

WWDK–EF = WAPA + WAPP + WAPB + (-WARW):4 =

= (75 + 50 + 88 – 25):4 = 53%

ŚREDNIE ODCHYLENIE SYNTETYCZNYCH WSKAŹNIKÓW OCENY SYTUACJI FINANSOWEJ (SF) I DOCHODOWEJ (SD) W ODNIESIENIU DO NORM DOBRZE FUNKCJONUJĄCYCH PRZEDSIĘBIORSTW W BRANŻY (N).

100% GORZEJ 9% N LEPIEJ 100%

75 50 25 25 50 75

G 50  WADF

G 25    WAPF

WARP  L 12%

WASD  L 25%

WOSDiF = -WADF + (-WAPF) + WARP + WASD:4 =

= (-50 – 25 + 12 + 25) :4 = G 9%

w tym wskaźnik oceny sytuacji finansowej

WOSF = (-WADF -WAPF) 2 = – 50 + (- 25):2 = G 38%,

a wskaźnik oceny sytuacji dochodowej

WOSD = (WARP + WASD) :2 = (12 + 25) :2 = L 18%

Wskaźniki oceny sytuacji finansowej – WOSF i wskaźnik oceny sytuacji dochodowej – WOSD mogą być wykorzystywane do budowy macierzy decyzyjnej umożliwiającej decydentowi (analitykowi przedsiębiorstwa) podejmować decyzje dotyczące planów strategicznych 1, 2 i 3.

PLAN INWESTYCYJNY (1) SF L% SD L% SF L% SD G% PLAN NAPRAWY (2)
PLAN NAPRAWY (2) SF G% SD L% SF G% SD G% PLAN LIKWIDACJI (3)

Decyzje wynikające z analizy macierzy decyzyjnej powinny być sprawdzone testem na upadłość przedsiębiorstwa. Jeżeli test upadłościowy przedsiębiorstwa potwierdzi wyniki z analizy z macierzy decyzyjnej, należy przystąpić do ich realizacji planów.

Wskaźnik zagrożenia przedsiębiorstwa upadłością – WZU ma merytorycznie podobną interpretację co analiza macierzy decyzyjnej, dlatego może stać się jej weryfikatorem.

60%  30%  30% 60%

-2  -1  0 1   2  3

b. źle  źle znośnie

PLAN   PLAN   dobrze  b. dobrze

KASACJI   NAPRAWY  PLAN ROZWOJU

Ostatecznie do diagnozy ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa możemy zestawić następujące syntetyczne wskaźniki drugiego poziomu agregacji:

WWOK-EF – wskaźniki wstępnej oceny kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa

WOSE – wskaźniki sytuacji finansowej przedsiębiorstwa

WOSD – wskaźniki sytuacji dochodowej przedsiębiorstwa

WOSD i F – wskaźniki oceny sytuacji dochodowej i finansowej przedsiębiorstwa

WZU – wskaźniki zagrożenia przedsiębiorstwa upadłością

Do diagnozowania kondycji ekonomiczno-finansowych spółek akcyjnych można wykorzystać również wskaźniki wartości rynkowej przedsiębiorstwa WwRP. Wartość rynkowa przedsiębiorstwa znacząco wzbogaca opisaną metodę diagnozowania i czyni ją bardziej wiarygodną. Sposób obliczania WwRP jako syntetycznego wskaźnika drugiej agregacji zostanie opisany w treści opracowania.

Kompleksowa diagnoza kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa – efektywności zarządzania może być wyrażana w postaci jednego syntetycznego wskaźnika WDK-EF jako wypadkowa wskaźników syntetycznych drugiego i trzeciego stopnia agregacji w postaci następującej funkcji dyskryminacji:

WDK-EF = ( WWOK-EF x K1 + WOSFiD x K2 +WZU x K3 )

Gdzie K1, K2 i K3 – wagi wskaźników.

Najbardziej wiarygodne dane do decyzji wnoszą wskaźniki obliczane dla obszarów decyzyjnych w zerowym stopniu agregacji. Z tego względu analiza tych wskaźników jest najbardziej cenna w podejmowaniu przez decydentów decyzji korygujących działalność ekonomiczno-finansową przedsiębiorstwa. Niewłaściwe funkcjonowanie przedsiębiorstwa wskazuje bezpośrednio składniki bilansu, rachunku wyników, rachunku przepływów wskaźniki obliczone na potrzeby testu szybkiego i szczegółowego oraz testu zagrożenia przedsiębiorstwa upadłością.

Wskaźniki pierwszego stopnia agregacji umożliwiają ocenę obszarów decyzyjnych i pozwalają odpowiedzieć na pytanie, który z nich jest źle zarządzany oraz jaka jest jego kondycja ekonomiczno-finansowa. Taka ocena umożliwia decydentowi podejmowanie korygujących decyzji na poziomie źródeł powstawania błędów w zarządzaniu.

Wskaźniki trzeciego poziomu agregacji są najmniej dokładne, nie mniej jednak służą decydentom szczebla najwyższego (zarząd, rada nadzorcza, właściciele) do porównywania makro wyników działalności przedsiębiorstwa. Porównywanie ich wartości z innymi przedsiębiorstwami w branży oraz konkurentami stanowi również podstawę do podejmowania decyzji strategicznych (rozwój, upadłość, naprawa).

Decydenci posługując się wypracowanymi syntetycznymi wskaźnikami, propozycjami decyzji strategicznych (1,2,3 ), doświadczeniem oraz intuicją, są w stanie podejmować racjonalne decyzje korygujące złą działalność przedsiębiorstwa. Zaproponowane syntetyczne wskaźniki stanowią podstawę diagnozowania stanu kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa, a tym samym efektywności zarządzania. Ich zaletą jest to ,że ich wspólną bazę informacyjną stanowią sprawozdania finansowe ( bilans, rachunek wyników, rachunek przepływów).

Zaproponowana kompleksowa metoda diagnozowania kondycji ekonomiczno-finansowej może być zastosowana w przedsiębiorstwach przemysłowych (P), rzemieślniczych (R), handlu hurtowego ( HH) oraz w przedsiębiorstwach handlu detalicznego ( HD ).

W celu uszczegółowienia przedstawionej idei diagnozowania kondycji ekonomiczno-finansowej ( efektywności zarządzania) przedsiębiorstwa, poszczególne cząstkowe obszary decyzyjne oraz wskaźniki ich oceniania zostaną dokładniej opisane w kolejnych paragrafach tego rozdziału.

Jak budować system diagnozowania kondycji przedsiębiorstwa

System diagnozowania powinien zaczynać się od jasno określonego celu. Innego zestawu informacji wymaga ocena bieżącej płynności, innego analiza rentowności, a jeszcze innego rozpoznanie ryzyka niewypłacalności. Cel wskazuje, jakie decyzje ma wspierać diagnoza, kto będzie jej odbiorcą i jaki horyzont czasu jest istotny. Dzięki temu zbiór wskaźników nie staje się przypadkową listą liczb, lecz uporządkowanym narzędziem zarządzania.

Kolejnym krokiem jest połączenie obszarów majątku, kapitału, wyniku i przepływów pieniężnych. Każdy z nich pokazuje inną stronę działalności. Bilans opisuje stan zasobów i źródeł finansowania, rachunek wyników efekty działalności w okresie, a rachunek przepływów rzeczywisty ruch gotówki. Wniosek oparty tylko na jednym dokumencie może być niepełny. Zysk nie musi oznaczać przyrostu środków pieniężnych, a wysoki stan majątku nie przesądza o zdolności terminowej obsługi zobowiązań.

Wskaźniki powinny mieć stałe definicje, źródła i zasady interpretacji. Dla każdej miary warto określić licznik, mianownik, jednostkę, częstotliwość obliczania oraz bazę porównania. Może nią być plan, poprzedni okres, średnia wieloletnia albo grupa podobnych przedsiębiorstw. Zmiana sposobu liczenia wymaga wyraźnego opisania, ponieważ bez tego różnica między okresami może wynikać z metodologii, a nie z rzeczywistej zmiany kondycji.

Diagnoza powinna kończyć się działaniem i ponownym pomiarem. Raport wskazuje nie tylko stan i przyczyny, lecz także priorytet, osobę odpowiedzialną, termin oraz oczekiwany rezultat. Po wdrożeniu decyzji trzeba sprawdzić, czy wskaźniki zareagowały zgodnie z założeniem. Jeśli nie, należy zweryfikować wykonanie działania albo przyjęte wyjaśnienie. Taki cykl zamienia analizę z jednorazowego opisu w system wczesnego rozpoznawania zmian i uczenia się przedsiębiorstwa.

Dodaj komentarz